ReportageLinne

Hoe vijftig Roemeense arbeidsmigranten in ‘de boerderij waar niemand wil wonen’ onopgemerkt bleven

In Linne werden aan de Rijksweg in een oude hoeve ongeveer vijftig Roemeense arbeidsmigranten gehuisvest onder erbarmelijke omstandigheden. Beeld Laurens Eggen
In Linne werden aan de Rijksweg in een oude hoeve ongeveer vijftig Roemeense arbeidsmigranten gehuisvest onder erbarmelijke omstandigheden.Beeld Laurens Eggen

Zelden was huisvesting zo mensonterend, zegt de burgemeester van Maasgouw over de wijze waarop ruim vijftig Roemeense arbeidsmigranten in het Limburgse Linne werden behandeld. Omwonenden hadden al die jaren niets in de gaten.

Orkun Akinci

Het is toch een verrassing als je komt aangereden bij de witte boerderij aan de rotonde en langs het spoor. Ergens beeld je je in dat je ver in het buitengebied moet zijn, op grote afstand van de dorpskern, waar misstanden makkelijker ongezien blijven. Maar de boerderij waar de gemeente, de vreemdelingenpolitie en de Inspectie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid meer dan vijftig Roemeense arbeidsmigranten aantroffen in een ‘zeer gebrekkige en gevaarlijke huisvesting’, staat pal aan de rand van Linne.

Per uur rijden honderden auto’s langs over de Rijksweg, de arbeidsmigranten liepen dagelijks door een woonwijk om boodschappen te doen bij de plaatselijke Jan Linders. Huub Vaesen woont aan deze route. Ja, hij heeft zich wel eens afgevraagd hoe zij daar woonden op die boerderij honderd meter verderop. “We hadden daar nooit een idee van. Ik was daar eigenlijk wel nieuwsgierig naar, zeker omdat het me opviel dat het er steeds meer werden. Maar vijftig, daar schrik ik van. Schandalig dat ze zo werden behandeld.”

Bij ‘de boerderij waar niemand wil wonen’ (een omschrijving van een omwonende, doelend op de vervallen staat van het pand) is weinig te zien. Voor de deur staat een busje van de dierenambulance dat dienst doet als vervoermiddel voor de arbeiders van en naar de aspergevelden. Achter een houten poortje als voordeur ligt een groot binnenterrein. In een van de bijgebouwen waren de zwaar vervuilde en overvolle slaap- en verblijfsvertrekken. Mobiele units die achter op het terrein moeten hebben gestaan, zijn inmiddels weggehaald. Wie omloopt, ziet nog één cabine met smoezelige gordijntjes staan.

De groep is nu spoorloos

Donderdag sommeerde de gemeente de werkgever, een teler van appels, peren, kersen en groene asperges, de arbeiders binnen 24 uur een veilige huisvesting te bieden. Sindsdien is de groep spoorloos. “We weten helaas niet waar ze nu zitten”, zegt een woordvoerder. Hij geeft toe dat het een pijnlijke situatie is voor de gemeente. “We hebben de werkgever, die zelf in de boerderij woont, een dwangsom opgelegd die kan oplopen tot 12.000 euro per arbeidsmigrant. Maar we weten nu niet of deze mensen inderdaad goed terecht zijn gekomen. Dat is heel onbevredigend, een bizarre situatie eigenlijk.”

Lisette Weber wandelt door het dorp. Ze zegt de werkgever niet te kennen, dat geldt voor de meeste dorpelingen. De arbeiders kent ze, zoals iedereen in Linne, slechts van gezicht. “Ze komen hier al jaren. Maar het zijn nooit dezelfde mensen, steeds anderen. Ook ik had het idee dat het er dit jaar meer waren dan anders. Soms gingen ze hier op een bankje zitten om bier te drinken. Een praatje maakten we nooit met elkaar.”

Het leven van de dorpelingen en het leven van de arbeidsmigranten, het waren gescheiden werelden. Werelden die elkaar niet verrijkten, maar ook geen last van elkaar hadden, zegt Vaesen. Hij wijst op de scooter die voor zijn deur staat, met de sleutel in het contact. “Ze waren altijd vriendelijk. We hebben een buurtapp waar bewoners wel eens een bericht plaatsen als ze verdachte mensen zien. Als iemand dan antwoordt dat ze bij die arbeidsmigranten horen, is het goed. Maar ja, doordat we hen nooit spraken, hadden wij ook niet in de gaten wat er in die boerderij gebeurde.”

Geen behoefte aan toelichting

Wie het terrein bij de boerderij op wil, wordt met een grote sticker gewezen op de anderhalvemeterregel. “De gezondheid van onze klanten is onze belangrijkste prioriteit”, staat er in het Engels. Het moet een schril contrast zijn geweest met de behuizing van de arbeiders. Na drie keer aanbellen steekt de vrouw des huizes haar hoofd door de deuropening van de houten poort. Ze heeft geen behoefte aan toelichting. De boerderij waar niemand wil wonen blijft zo een mysterie.

Lees ook:

Vijftig Roemenen onder ‘erbarmelijke en slechte omstandigheden’ aangetroffen in Limburgse boerderij

De gemeente Maasgouw heeft een mensonterende verblijfssituatie van ruim 50 Roemenen beëindigd. De arbeidsmigranten zijn inmiddels spoorloos.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden