Horeca

Bij de GGD aan de slag omdat de horeca stilligt: ‘Iedereen wordt er beter van’

Horeca-ondernemer Dennis van Buuren uit Dordrecht in zijn café annex poffertjeszaak die momenteel weer alle dagen dicht is.Beeld Arie Kievit

Tijdens de gedwongen sluiting van de horeca proberen ondernemers hun personeel in andere bedrijven te laten werken. Deels uit ideële overwegingen, maar vooral om de loonkosten te drukken.

Op ‘jankverhalen’ van collega-ondernemers zit Dennis van Buuren uit Dordrecht niet te wachten. De 24-jarige uitbater van bruin café Visser’s Poffertjes is meer een man van ‘vervelend allemaal, maar wat gaan we doen’. Nadat premier Rutte twee weken geleden sluiting van de cafés en restaurants had aangekondigd, lag Van Buuren één nacht te piekeren. Hoe kon hij de personeelslasten, zijn grootste kostenpost, drukken? 

In het voorjaar was er snel overheidssteun, na twee weken. Deze keer  bij het derde steunpakket – moet hij zes weken wachten, tot 16 november, voordat hij een aanvraag voor vergoeding van loonkosten kan indienen. Van Buuren kwam op het idee om zijn overtallige medewerkers tijdelijk elders te laten werken. Uit de vacaturebank bleek dat de GGD de meeste banen aanbood. Maar liefst zestig medewerkers zochten ze voor teststraten, klantenservice en contactonderzoeken. 

En zo gaan de komende dagen veertien van de dertig medewerkers van Van Buuren aan de slag bij de GGD via uitzendbureau Tempo Team. Het uitzendbureau neemt de loonkosten over van de horeca-ondernemer. 

De medewerkers gaan geheel vrijwillig naar het andere werk, vertelt Van Buuren. “Ik heb wel duidelijk uitgelegd wat de situatie is – dat ik voorlopig geen geld voor hen krijg – en hen nadrukkelijk gevraagd zich flexibel op te stellen. Op die manier kunnen ze straks weer het werk doen dat ze zo graag doen.”

Goed in hun vel

Tot nu toe heeft de horecawereld het detacheren van medewerkers niet op grote schaal omarmd, maar Van Buuren is niet de eerste die zijn personeel elders laat werken. Niels Mulder van café-restaurant NielZ in Almelo experimenteerde er tijdens de eerste coronagolf al mee. Mulder fungeerde als zijn eigen uitzendbureau en bood zijn tachtig medewerkers verschillende opties. Ze konden werken bij de Voedselbank, Humanitas, tuinmeubelhandel Kees Smit of bij Foodconnect, een soort Tafeltje-Dekje.

De twee laatstgenoemde bedrijven, die negen werknemers van NielZ tijdelijk in dienst namen, betaalden Mulder een normaal uurloon. Voor de Voedselbank en Humanitas was het echt vrijwilligerswerk. Toch leed zijn bedrijf op deze manier minder verlies dan als hij zich had gericht op het afhalen en bezorgen van maaltijden. Dan heeft hij kosten voor de inkoop. Nu heeft hij die niet.

De Almelose horecaman zegt dat onder zijn mensen de bereidwilligheid groot was om in een ander bedrijf de handen uit de mouwen te steken. Zijn indruk was wel dat de 27 fulltimers zich meer verplicht voelden om NielZ te steunen dan de parttimers. Uitgangspunt was dat niemand pijn in de buik moet hebben van elders moeten werken. “Ik wil dat mijn mensen goed in hun vel zitten.”

Mulder noemt het experiment geslaagd. “Medewerkers blijven actief. Het is voor hen leerzaam om kennis te maken met andere bedrijven. En ze komen terug met mooie ideeën. Andere ondernemers worden geholpen en de overheid hoeft minder subsidie te verlenen. Kortom, iedereen wordt er beter van.”

‘Moreel slecht te verdedigen’

Al snel nadat Mulder begonnen was met het uitvoeren van zijn plan werd hij benaderd door Wim Cox, die in Limburg twaalf horecagelegenheden exploiteert met ongeveer 250 man in dienst. Ook Cox vond het onacceptabel dat mensen met volledige betaling van loon thuis op de bank zaten: “Dat is moreel slecht te verdedigen”. 

Vijftig van zijn medewerkers gingen aan het werk bij supermarkten, tuincentra en aspergeboeren. De overige werknemers waren mantelzorger, hadden kinderen thuis of zaten in angst zelf met corona besmet te worden. Het waren vooral ideële overwegingen die Cox dreven. Daarom vroeg hij aan de tijdelijke werkgevers een lage vergoeding, een uurloon van 5 euro. In deze tweede coronagolf vindt hij een reële betaling voor de inzet van zijn medewerkers wel gerechtvaardigd.

Lees ook:

Voor sterrestaurant Olivijn is vroeger sluiten het ergste

Ook het luxe segment in de horeca kraakt onder het virus. Restaurant Olivijn in Haarlem zag zijn omzet met 25 procent dalen. Chef-kok Post: ‘Geef mij de tijd voor gastvrijheid terug.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden