NatuurdagboekKoos Dijksterhuis

Wie mijn biologische ontslakking zielig vindt, mag al mijn slakken hebben

ndb wo23.7.20Beeld Koos Dijksterhuis

Nadat ik had gemeld dat ik tweehonderd naaktslakken had weggehaald, vroegen meerdere lezers wat ik met die slakken doe. Bij dezen mijn coming-out als ontslakker.

Mijn tuin is wild, en in een buurt met stenige tuintjes trekt-ie veel leven aan. Uit het aangrenzende miniparkje schuiven colonnes wegslakken mijn tuin in. Als ik bloemen zaai of plant, komen ze niet op, of worden ze met de grond gelijkgemaakt.

Ridderspoor, nieskruid, herfstasters, monnikskap (giftig nog wel!), wederik, kaasjeskruid, klaver; ik had ze veel, maar ze zijn uitgeroeid.

Als ik kruimels strooi, zitten er op een druilerige dag weldra tientallen slakken op. Een per ongeluk vertrapte slak wordt ook opgegeten. Dode dieren, gevallen appels en kersen; alles gaat erin. Ze ruimen veel op, dat moet gezegd.

Hun hoofdmacht bestaat uit roodbruine wegslakken. Een uitgelepelde bak yoghurt in de tuin raakt er ‘s avonds mee gevuld, zeker als ik er een restje bier ingiet. Verder pluk ik ze met een tuinhandschoen van het tuinpad, uit de planten en het gras.

Zinken en verdrinken

Laat ik ze leven of maak ik ze dood? De stadsvijver achter mijn tuin is te breed om ze overheen te gooien. Ik draag er soms een emmer slakken heen. De mensen die aan de overkant wonen zijn niet per se blij met mijn emmers vol slakken. En ik blijf bezig...

Neerleggen voor lijsters? Er zijn te veel katten, er zijn te weinig lijsters. Vaak gooi ik slakken in de vijver. De meerkoeten snellen toe, maar de meeste zinken en verdrinken. Het alternatief is doorspoelen. Met een baksteen verpletteren geeft zo’n slijmboel. Via de gft-bak in een vuilniswagen verhakselen is onaardig. Uit de boedel van mijn ouders heb ik slakkenkorrels, voor de chemokar. Vergif is wreed en doodt ook salamanders en kikkers die slakken eten. 

Wie mijn biologische ontslakking zielig vindt, mag al mijn slakken hebben. Een opvangcentrum voor slakken is er niet. Misschien wil een egelopvang ze, als voer.

Iedere dag verwondert bioloog Koos Dijksterhuis zich over iets dat groeit of bloeit.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden