Renske JonkmanBeeld Loek Buter

ColumnRenske Jonkman

Rovers in het kippenhok

De oude leghen komt nauwelijks nog van haar nest. Waaks zit ze op de negen eieren waarvan ze zeker de helft heeft geadopteerd en die nooit zullen uitkomen. Zodra ik een ei wil pakken, richt ze haar verentooi op en begint vijandig naar me te pikken. Uit medelijden laat ik een paar smerige eieren liggen.

Het is allemaal de schuld van de eksters. Sinds we hier zo’n vijf jaar geleden zijn komen wonen, aan het einde van een lange winter, roven de eksters stelselmatig de eieren uit het kippenhok. In eerste instantie wilde ik dat niet geloven, maar mijn man hield bij hoog en laag vol: “Ze lopen via het trappetje omhoog en nemen het ei in hun bek mee naar buiten.” Hij liet me een schimmig, zwart-wit YouTube filmpje zien, opgenomen via een soort bewakingscamera, waarbij de ekster er inderdaad als een louche juwelenhandelaar met de buit tussen zijn snavel vandoor ging.

In ons geval bleef het daar niet bij. Vanuit het nest, dat als een kolossale burcht hoog boven in de els was gebouwd, struinden de eksters óók de nesten af van de jonge pimpelmezen, mussen en koolmezen, waar ze met een krassende, schorre stem en een hoop geklapwiek de donzige kuikens in z’n geheel opvraten.

Spoor van aluminiumpapier

En dan was er nog het voorval met Pasen. Nog geen tien minuten nadat mijn man de paaseieren in de boomgaard had verstopt, en onze dochters hoopvol met hun mandjes naar buiten renden, was meer dan de helft van de paaseieren spoorloos verdwenen. Beduusd mompelde mijn man voor zich uit: “Ik weet toch zeker dat ik er hier één had verstopt...” In de loop van de dag strekte zich een spoor van glinsterend aluminiumpapier uit over ons erf die al snel leidde naar de daders.

Niet lang daarna klom mijn man hoog in de esdoorn, als een inboorling om een kokospalm, maar eenmaal bovenin begon de boom zo raar heen en weer te zwiepen dat hij toch maar naar beneden kwam, met de zaag nog in zijn hand. Moest hij zijn leven riskeren voor een stel eksters?

Dus vind ik zo nu en dan nog steeds kapotte eierschalen. En bij het nest van de pimpelmezen is het opvallend stil. Alleen de hen blijft broeden op de hoop smerige eieren: die blijft zitten waar ze zit, volledig in quarantaine, en bedacht op rovers.

Renske Jonkman schrijft over haar leven op het platteland, tussen boeren en natuurbeschermers. Lees haar columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden