Piepers met smaak

Na het veerpontje over het Spui bij Nieuw-Beijerland beginnen de polders die na de verwoestende Elizabethsvloed van 1421 opnieuw zijn ingedijkt. Helemaal in het oosten van de Hoeksche Waard ligt Polder het Oudeland van Strijen. Die is zo zompig dat er niets kan worden verbouwd. Hier regeren de weidevogels. Meer naar het westen beginnen de aardappelvelden. Met de altijd waaiende westenwind tegen, fiets je over beboomde dijken en kijk je neer op menig bloeiende akker.

In het midden van die Hoeksche aardappelakkers ligt boerderij Doelwyck. Uit 1627 stamt het gebouw. Shaula Tak en haar man Matthijs werken er nu elf jaar, waarvan acht biologisch. De twee hebben, na een carrière in de financiële dienstverlening, het bedrijf van Matthijs' ouders overgenomen. De boerderij is al ruim honderd jaar in de familie.

De Hoeksche Waard is van oudsher een typisch akkerbouwgebied, vertelt Tak, met aardappelen, suikerbieten en tarwe als voornaamste producten. "De grond bestaat uit lichte rivierklei, dat is zeer geschikt voor aardappelen. Hier telen we de Agria, Nicola en Triplo. Waarom juist deze? Enerzijds om de ervaring. Voor boeren zijn dit gemakkelijke aardappelen. Maar anderzijds is er ook vraag bij de consument naar deze soorten. De Agria wordt tot friet verwerkt, de andere twee zijn consumptieaardappels. Ze zijn alledrie ook zeer verschillend van smaak."

Voor Tak is de aardappelteelt niet zo maar een broodwinning. Het is een zoektocht naar goede smaak en de juiste bakkwaliteit. "Nog niet zo lang geleden klaagden vooral Duitsers dat de Nicola te zoet was. We hebben intensief gezocht naar de oorzaak. Wat bleek nou? Ze waren te koud opgeslagen. Dan wordt de zetmeel in de aardappel te snel omgezet in suiker. Iets warmer opslaan dus, tussen de 5 en 7 graden is het best."

Tak kan niet zo maar haar ideale aardappel benoemen. "Ik hou van veel variatie. Een Agria is bijvoorbeeld heerlijk om te poffen. Een soort als de Agila vind ik weer niet lekker. Waar ik gewoon niet van hou is een lijmige aardappel, eentje met veel zetmeel." Klopt het dat Nederlanders vooral kruimige aardappels lusten? "Nee, dat is niet onze ervaring. Het merendeel van onze klanten neemt toch vooral vastkokers af."

Sinds vier jaar runt Shaula Tak een eigen bezorgdienst annex webwinkel: Bio aan Huis. "Voor Matthijs en mij is het een ideale manier om erachter te komen wat de consument wil. Ik vind daarnaast het directe contact met de klant erg leuk. We exporteren onze producten naar zeven landen, dan weet je nooit bij wie ze terechtkomen. Hier weet ik wie mijn klanten zijn. Bovendien is het fantastisch dat je de oogst uit de Hoeksche Waard in de buurt kunt afzetten. Dan geef je als biologische boer de duurzaamheid een extra dimensie."

Bio aan Huis begon met tien klanten die met een oude Landrover hun keuze thuisbezorgd kregen. Inmiddels is het klantenbestand opgelopen tot vijfhonderd en is er een bus met chauffeur dagelijks in touw om bestellingen te bezorgen. "We bedienen Groot-Rijnmond tot in het Westland aan toe. Ik ga me nu richten op de regio Den Haag/Leiden/Zoetermeer. Hoe groter, hoe meer plezier ik erin krijg. Ik ben al bezig met het ontwikkelen van recepten bij het aanbod. Af en toe geef ik een kookworkshop."

Naast de groenten van de eigen boerderij als aardappelen, wortelen, uien, spinazie en sperziebonen, handelt ze steeds meer in andere biologische waar. Tak: "De logistiek ligt er nu eenmaal. Dan is het simpel om mijn eigen aanbod aan te vullen met fruit, brood, eieren en mooie verpakte producten - soepen bijvoorbeeld - van producenten die ik ken." Ook is boerderij Doelwyck bezig met het opzetten van een teelt van fijne tuinbouwproducten; mooie gewassen zoals aardbeien, peulen en radijzen die op kleine schaal worden gezaaid en met de hand geoogst. Tak: "Er is genoeg vraag naar."

Aardappelen blijven het belangrijkste product. Tak doet daarom graag mee met de zoektocht naar nieuwe en betere soorten. Met name aan nieuwe biologische is veel behoefte. In haar omvangrijke voortuin heeft ze een proefveldje met veertien biologische rassen staan die op allerlei eigenschappen worden getest. "Dat is een project dat we samen doen met het ministerie en met wetenschappers van Wageningen Universiteit en het Louis Bolk Instituut voor biologische landbouw. Van elk van de veertien rassen hebben we acht ruggen gepoot."

Ze bukt en laat de in de grond gestoken bordjes zien met daarop de exotische namen van de testsoorten. Alleen al van de namen loopt het water in de mond. Wie wil er nou geen Shetland Blacks, Mayan Twilights of Blaue Annelieses eten?

Fietsen langs bioboeren
Het Pieperpad begint in het Friese Munnikezijl en loopt naar het Zeeuws-Vlaamse Hengstdijk. Over bijna duizend kilometer slingert deze fietsroute langs tientallen biologische aardappelboeren, met elk hun eigen verhaal. De route is opgedeeld in veertien trajecten, maar afwijken is simpel, omdat gebruik wordt gemaakt van bestaande fietsroutenetwerken. Alleen Flevoland heeft geen fietsroutenetwerk.

De meeste boeren langs de route bedrijven brede landbouw. Dat wil zeggen dat er naast het boerenbedrijf andere activiteiten worden ondernomen, zoals een camping, een kaasmakerij, een winkel met eigen en andere biologische producten, natuurbeheer en zorg.

Het Pieperpad is een initiatief van Greenpeace en Bionext, de ketenorganisatie van biologische landbouw en voeding. De route is terug te vinden op de website www.pieperpad.nl. Ook is er voor €9,95 bij de ANWB een boekje te koop met daarin kaarten van de veertien trajecten, informatie over de boerenbedrijven en hun adressen en telefoonnummers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden