Beeld Loek Buter

Column Renske Jonkman

Over het knippen in de melkveestal

De Duitse Korthaar en Dalmatiër lopen vlak voor de auto uit. In het felle licht van de koplampen zwalken ze over het donkere erf, alsof ze zelf ook de weg kwijt zijn. De honden gaan pontificaal voor de auto liggen, op de natgeregende betonplaten. In het schijnsel van het tl-verlichte melklokaal open ik het portier. Waar zit de kapper?

Voor de kapschuur met het opschrift ‘Rustig gelegen’ staat een soort bewegwijzeringsbord, zoals je die ook wel in natuurgebieden ziet, met allemaal pijlen die een andere kant uitwijzen: zorgboerderij, kas, melkstal, kapper, werkplaats.

De kapsalon zit boven in de oude stolpboerderij. In de hoek staat een kerstboom, feestelijk versierd met zilver gespoten haarkrullers en gouden borstels en kammen. Drie professionele kappersstoelen staan op een rij. Ook hier een hondje, maar dan zo’n klein schoothondje, dat door de kapster eigenhandig is geknipt, want “dan verhaart hij niet zo.”

“Lopen de zaken een beetje?” vraag ik kapster Marlitha, begin twintig, die het blonde haar van mijn oudste dochter kamt, dat inmiddels zo lang is dat het tot haar billen reikt. Ze knikt. “Bijna iedereen in de buurt weet me wel te vinden.” Ze woont hier bij haar ouders, vertelt ze, samen met haar twee broers die in de melkveestal werken. “Knip er maar niet te veel af”, onderbreek ik haar.

Vijftien jaar geleden besloten haar ouders te beginnen met een zorgboerderij, eerst met alcoholverslaafden, maar dat bleek niet zo’n succes, dus kwamen er al snel demente bejaarden voor in de plaats. “Mijn ouders zochten naar nieuwe manieren van inkomsten naast ons melkveebedrijf”, zegt ze. “Hoeveel koeien hebben jullie?” vraag ik en kijk naar de dode punten die op de grond vallen. “Honderdvijftig.”

Haar oudste broer heeft de boerenstaking in Noord-Holland op poten gezet. Alle trekkers stonden hier in een lange rij voor de deur, toeterend en met spanborden op de motorkap. “Het is alsof ze de helft van je huis afpakken”, zegt ze, en dan: “Wil je dat ik rond of recht afknip?”

“Recht,” antwoord ik.

“Met de Kerst staan nieuwe acties gepland”, zegt ze en kijkt me via de spiegel aan. “De mensen moeten meer gaan betalen voor hun eten. Of gewoon rechtstreeks bij de boer kopen, dat levert het meeste op.” Dan knoopt ze het kappersschort los om de nek van mijn oudste dochter. Er is een flink stuk vanaf maar gelukkig niet te veel, en helemaal recht.

Renske Jonkman schrijft over haar leven op het platteland, tussen boeren en natuurbeschermers. Lees haar columns hier terug. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden