null Beeld

Jelle's WeekdierDe veldkrekel

Ook in de week van de veldkrekel zul je nauwelijks een veldkrekel zien

Jelle Reumer

Vroeger, toen het leven nog overzichtelijk was, had je jaarlijks een overzichtelijk aantal dagen die aan iets gewijd waren. Even het fenomeen verjaardag vergetend, had je Moederdag en Vaderdag, Koninginnedag en Bevrijdingsdag om respectievelijk onze moeder, vader, de souverein en de vrijheid te eren. Dat laatste begrip is inmiddels verwaterd tot het recht om met z’n allen op een terras bier te drinken, maar dat geheel terzijde. In het kader van overtuigingen waren er in beperkte mate ook dagen aan iets of iemand gewijd, zoals bid- en dankdag voor het gewas, Maria Hemelvaart of de Dag van de Arbeid. In de Franse revolutionaire kalender die in 1792 werd ingevoerd waren alle dagen gewijd aan een plant, dier of landbouwwerktuig; ik schrijf deze regels op le Jour du Canard, de Dag van de Eend. En de Chinese kalender kent aan dieren gewijde jaren; we bevinden ons nu in het Jaar van de Os.

Langzamerhand is de gewoonte ingeslopen om dagen, weken en zelfs maanden te wijden aan werkelijk van alles en nog wat. Het is voornamelijk bedoeld om ergens aandacht voor te vragen. Ze kregen we de Wetenschapsweek, Valentijnsdag, secretaressedag, de Week van de teek en de Dag van het gezin. Halverwege november hebben we de Dag van de werkstress en de derde woensdag van april is de Dag van de banaan. Zo kan ik deze pagina vullen. En meestal met hoofdletters geschreven om extra aandacht te genereren.

Het beest van de week

Biologen kennen de gewoonte nu ook. Zoogdierkundigen en vogelaars hebben een dier van het jaar en elke week is er een beestje van de week, deze week is dat de veldkrekel. ‘De veldkrekel is het insect van de week op de sociale media van EIS Kenniscentrum Insecten’, zo meldt men ons. De veldkrekel is een diertje dat je eenvoudiger hoort dan ziet. Ze leven in kleine holletjes op de heide en de mannetjes maken veel kabaal door hun vleugels omhoog te steken en tegen elkaar te schuren; het effect is een zeer luidruchtig gesjirp dat al vanaf grote afstand te horen is. Het zorgt voor een welhaast mediterraan sfeertje op de hei. Omdat ze nogal schuw zijn en bij de minste verstoring wegkruipen, zul je goed moeten zoeken om er een te zien.

Veldkrekels zijn grote zwarte insecten die uiterlijk iets weghebben van een kruising tussen een loopkever, een sprinkhaan en een kakkerlak. Samen met sprinkhanen vormen krekels de insectenorde der rechtvleugeligen, de Orthoptera. Het zijn insecten die niet, zoals bijvoorbeeld bijen, vlinders en kevers, een volledige gedaanteverwisseling kennen met de volgorde ei-larve-pop-volwassen dier. De rechtvleugeligen (en sommige andere groepen waaronder de kakkerlakken) slaan het larve- en popstadium over; de jongen of nimfen die uit het ei kruipen lijken al sterk op de volwassen dieren. Wie in ons land een veldkrekel wil horen, moet naar heide of duin omdat de diertjes aan zand gebonden zijn. Het gaat – zoals met bijna alle insecten – niet echt goed met ze; reden genoeg om ze een keertje Insect van de Week te maken. Een echt weekdier dus.

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier dat het nieuws haalt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden