Natuurdagboek Koos Dijksterhuis

Ongevaarlijke reuzenwesp heeft geen angel maar een enorme legboor

Reuzenhoutwesp Beeld Holger Gröschl

Een groep Trouw-lezers loopt met mij door de bossen en duinen van Schiermonnikoog. Op een schelpenpad in een oud naaldbos met dennen en sparren staan wij stil om naar een grauwe vliegenvanger te kijken. 

Een vliegenvanger voert vaak korte vliegenvangvluchtjes uit vanuit een vaste zitplaats, en laat zich dan goed zien, maar deze is verlegener en trekt zich achter een grove dennenkroon terug. Soms komt-ie even tevoorschijn.

Omhoog turend voel ik gekriebel aan mijn knieholte. Het is zomers weer en ik draag een korte broek. Ik kijk omlaag, want ik heb het afgeleerd gedachtenloos te voelen zonder te kijken. Ik schrik even, want ik zie een kolossale wesp, met een bruin voor- en een geel achterlijf en twee lange vleugels. Vier centimeter misschien wel. 

De wesp zoemt luid en lijkt op een hoornaar, maar is het niet. Ik herstel gauw van de schrik, want ik zie dat het een weliswaar monsterachtig uitziend, maar ongevaarlijk beest is, dat niet eens kan steken: een houtwesp.

Legboor

Houtwespen ken ik uit het buitenland. Uit hun gele achterlijf steekt een lange punt, maar dat is geen angel. Wat bij andere wespen een angel is, is bij hen getransformeerd in een lange legboor. Dat is dus niet de gele achterlijfspunt. Die legboor is lang en dun, maar hard als een tandenstoker. Een vrouwtjesreuzenhoutwesp kan er een centimeter mee in sparrenhout boren om eitjes te leggen.

Haar larven leven wel twee, soms zelfs drie jaar in en van het hout. Mocht er in de tussentijd een vurenhouten vloer van gemaakt worden, zou het kunnen dat daar zo’n joekel van een wesp uit kruipt. Houtwes­pen heb ik altijd vol ontzag in mijn insectenboek bekeken, zeker de reuzenhoutwesp. En al staat die niet als zeldzaam te boek, in het echt heb ik er nog nooit een gezien. 

Ook niemand van de Trouw-lezers heeft ­eerder een reuzenhoutwesp gezien. Voordat ik een foto kan nemen, zigzagt de reuzenwesp er tussen de bomen vandoor.

Iedere dag verwondert Koos Dijksterhuis zich over iets dat groeit of bloeit. Eerdere afleveringen leest u op trouw.nl/natuurdagboek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden