Anouk Plantinga: ‘De eerste kledingketting ontstond vlak na de lockdown’.

ReportageTweedehands

Nu de kledingruilfeestjes niet meer kunnen is er de kettingkledingtas

Anouk Plantinga: ‘De eerste kledingketting ontstond vlak na de lockdown’.Beeld @kledingketting

Fysieke kledingruilfeestjes hebben plaatsgemaakt voor de ketting-kledingruil. Tassen vol kleding gaan van hand tot hand. ‘Mensen houden zo niet langer krampachtig vast aan kleren die ongedragen in de kast hangen in de waan dat ze die ooit nog zullen dragen.’

Anouk Plantinga (52) uit Vorden gaat op de bank zitten en zet een gele shopper met ‘Tas 2’ erop tussen haar benen. De zak zit vol met kleding, allemaal netjes opgevouwen. Ze haalt er een zwarte broek uit en houdt hem omhoog. “Véél te groot.” De twee kledingstukken erna – een printje met bloemen en een zwart-wit gestreepte – legt ze zonder te bekijken erop, naast zich op de bank. “Daar heb ik helemaal niks mee. Meestal draag ik effen.” Dan komt er een fladderig, zwart rokje uit de tas. “Deze ga ik passen.” Ze legt hem aan de andere kant naast zich.

Plantinga is initiatiefnemer van een zogenoemde kettingkledingruil in Zutphen en omgeving. Ruim dertig vrouwen doen eraan mee. Drie weken geleden gingen ze van start. Samen met twee anderen vulde Plantinga tassen met kleding, ze maakten een adressenlijst en verdeelden de tassen die nu onder de vrouwen circuleren.

Elke deelnemer pikt eruit wat ze wil hebben en stopt erin wat ze uit haar kast kwijt wil. In een Whats­appgroep worden foto’s gedeeld.

Plantinga’s aandacht was meteen getrokken toen ze hoorde over de kettingkledingruil. “Wauw, dit is gaaf, dacht ik, toen ik erover las op Facebook. Soms probeerde ik mijn kleren via Marktplaats te verkopen, maar dat lukt vaak niet zo goed. En ook bij tweedehands winkels kreeg ik soms mijn inbreng terug. Dan bleef ik ermee zitten.” Plantinga heeft al tien jaar geen nieuwe kleding gekocht, alleen maar tweedehands.

Maandenlang gereisd

De eerste kettingkledingruil begon vlak na de eerste lockdown. Een groep vrouwen uit Amsterdam-Noord die voor de coronacrisis geregeld bij elkaar kwam om kleding te ruilen, nam het initiatief. Nichon Glerum (36) maakte daar deel van uit. “We hadden een appgroep en kwamen eens in de zoveel tijd samen in een huiskamer”, zegt ze. “Tijdens de eerste lockdown schreef iemand dat ze al een tijdje een tas had klaarstaan en of iemand die wilde hebben. We hebben een route gemaakt en die tas heeft maandenlang gereisd.”

Anderen uit de groep vulden ook tassen en er circuleren er nu vijftien in de groep. Glerum ontvangt er ongeveer eens in de drie weken één. Zodra ze die heeft uitgezocht, brengt ze hem naar een deelnemer die op een paar minuten lopen van haar huis woont.

Nadat Glerum een persbericht had rondgestuurd over het initiatief en er een artikel over was verschenen op een blog, ontving ze veel vragen van vrouwen die ook zo’n ketting wilden opzetten. Ze maakte een handleiding en een online formulier voor inschrijvingen, waarmee ze geïnteresseerden aan lokale hosts koppelt. Er zijn 140 kettingen in

Nederland in meer dan honderd dorpen en steden, met zo’n vierduizend deelnemers. Er zijn vier kettingen speciaal voor grote maten (in Maastricht, Rotterdam, Delft en Zutphen) en drie voor mannen (in Amsterdam-Noord, Haarlem en Eindhoven).

Glerum is blij verrast door het enthousiasme waarmee het idee wordt opgepakt. Ze heeft bijna een dagtaak aan het coördineren. “Ik heb er een soort levensmissie van gemaakt om zo weinig mogelijk te verspillen”, motiveert ze haar inzet. “Onze zolder staat altijd vol met zakken kleding voor vrienden en bekenden.”

Ook op Ibiza

Er is een website in de maak die automatisch coördineert en ook internationaal laat zien waar er kettingen zijn opgezet. Er lopen al drie kettingen in Duitsland en één op Ibiza.

Glerum geeft tips mee aan nieuwe groepen, zodat die niet in dezelfde valkuilen vallen waar zij in terechtkwam. “De Whats-Appgroep wil je strak houden, je wilt geen gekakel met vijftig mensen. Daarom hebben wij als regel dat er maximaal drie reacties mogen komen als iemand een leuke foto stuurt van iets uit de zak. Als jij daarna ook wilt reageren, mag dat in een persoonlijk bericht.”

Volgens Glerum brengt de kettingkledingruil een mentaliteits­verandering teweeg. “Door de tassen houden mensen niet krampachtig vast aan iets wat ongedragen in hun kast hangt in de waan dat ze het in de toekomst nog wel zullen dragen.”

En sommige mensen vinden het plezieriger om thuis kleding te passen dan tijdens een fysieke kledingruilbijeenkomst. “Er sluiten ook mensen aan die niet zo snel naar zo’n feestje zouden komen”, zegt Glerum. “Ik vind zelf kledingruilfeestjes altijd enig, met allemaal mensen die als een kip zonder kop halfnaakt rondlopen, maar mensen die wat verlegener zijn vinden dat soms niet fijn. Voor hen is het een barrière om in het openbaar kleding te passen en die wordt nu weggenomen.”

Stapel links en rechts

Glerums eigen kettingkledingruil is ontstaan uit een buurtappgroep. Soms wordt ze op straat herkend van de foto’s die ze op de app zet. Ze heeft veel buurtgenoten door de ketting leren kennen en zelfs vriendinnen gemaakt. “Het is een nieuwe community waar je lid van wordt.”

Nieuwe kleding kopen bij winkels heeft Glerum al lang niet gedaan. “Ik zou het niet eens meer kunnen, in een winkel waar van elk stuk meerdere exemplaren zijn. In mijn kast heeft elk kledingstuk een verhaal.” Soms krijgt ze dat verhaal te horen als ze een foto ervan op de app zet. “Laatst schreef iemand: ‘Die schoenen heb ik aangehad op mijn bruiloft’ en stuurde een foto.”

In Vorden heeft Plantinga de tas bijna doorgespit. Links ligt een stapel opgevouwen kleren die ze terugstopt, rechts kleren die ze later nog wil passen: behalve het fladderige rokje ook een zwart shirt van een doorschijnende stof en een bh. Een mosgroen, glanzend jasje heeft ze direct voor de spiegel gepast en dat houdt ze. Ze heeft al kleren klaarliggen die ze kwijt wil. “Met zo’n tas is de drempel laag om er kleding in te stoppen die nog goed is, en ik kan er leuke kleding terug uit halen.”

Lees ook:

Kinderkleren over? Ada Franse (48) ruilt ze boven de koeienstal

Razendsnel groeien kinderen uit hun kleding. Wat te doen met die overtollige outfits? Bij het burgerproject Krijg de Kleertjes is de aanpak simpel: wie één kledingstuk inlevert, mag iets anders uitkiezen.

Milieubewuste jongeren kopen hun kleren steeds vaker tweedehands

De markt in tweedehandskleding groeit snel. Met dank aan milieubewuste jongeren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden