null Beeld Trouw
Beeld Trouw

ColumnPatrick Jansen

Kon je in Nederland maar eindeloos trage tochten door stille bloemenweides maken

Na drie maanden onlineonderwijzen, -begeleiden en -vergaderen, was ik toch best wel afgedraaid. Juist de persoonlijke ontmoetingen en de uitstapjes die het werk verrijken waren aan Covid geofferd. Wat overbleef was een eindeloze hoeveelheid beeldschermwerk.

Om een beetje op te laden ga ik graag naar buiten. In Nederland levert dat behalve rust ook heel veel onrust op, omdat ik altijd dingen zie waarover ik me druk maak. Dat is handig voor de columnist maar funest voor de ontspanning.

Mede daarom toog ik met mijn zoons, die binnenkort het huis verlaten, naar de bergen. Samen rondden we de Mont Blanc: 170 kilometer bergwandelen door Zwitserland, Italië en Frankrijk. Met 11 kilometer stijgen en dalen, en als hoogtepunten twee passen van 2665 meter. Krijg je stevige benen van.

Ook van bergwandelaars kun je er te veel hebben

De Tour du Mont Blanc staat bekend als een van de mooiste lange-afstandswandelroutes van Europa. Normaal zou ik er niet over piekeren om iets te doen dat het mooiste, beste of hoogste is, want daar komt ­ellende van. Drukte om precies te zijn. Zo trekt deze rondwandeling jaarlijks maar liefst 10.000 trekkers van over de hele wereld. En hoewel bergwandelaars de ergste toeristen niet zijn, ook dáárvan kun je er te veel hebben.

Dit jaar daarentegen, dankzij Covid, was het ongebruikelijk rustig. Het ideale moment om de TMB tóch te doen. Lege paden, lege campings, lege berghutten. Niet best voor de toeristenindustrie, maar wel heel goed voor een leeg hoofd.

Ook in de Alpen is er genoeg om je druk over te maken. Volgebouwde dalen, lelijke catalogus-chalets, het lawaai van de grote dikke motor-ik, berghellingen verminkt door skipistes, dramatisch gekrompen gletsjers. Maar toch, de lange trage tocht brengt rust.

Elke stap omhoog vermindert het lawaai. Tot alleen nog geluiden van wind, stromend water en zingende vogels resteren. Je krijgt het gevoel dat je de samenleving achter je laat, bent aangewezen op jezelf en de inhoud van je rugzak. En nog hoger, waar alleen nog rotsen, sneeuw en ijs resteren ben je nietig. Dit is wildernis, hier heersen de elementen.

Abondance-koeien in de Alpenweide. Beeld Patrick Jansen
Abondance-koeien in de Alpenweide.Beeld Patrick Jansen

Helder water spuit overal de grond uit

Voor mij ligt de ultieme rijkdom lager op de bergflanken. Daar kleuren bloemenweides roze van de adderwortel, geel van de ratelaar, paars van de orchideeën of wit van de witte boterbloem. De lucht gonzend van de insecten. Helder water spuit overal de grond uit, rechtstreeks te drinken.

Hier grazen de Abondance- en Tarinekoeien met prachtige hoorns die de melk geven waarvan Tomme de Savoie wordt gemaakt, een van mijn favoriete kazen. Alles lijkt hier hetzelfde gebleven behalve dat er nu stroomdraad is, een terreinwagen, en een grondschuiver om de slingerwegen voor de terreinwagen begaanbaar te houden. “Trots op de boer” zei ik tegen een Franse bergboer met alpinopet. Het was of hij mij verstond.

Volgens wetenschappers heeft wandelen door een rustige, natuurrijke omgeving een positieve invloed op de gezondheid van mensen. Het vermindert gevoelens van woede, angst en stress. En het versterkt plezierige gevoelens. Bij mij heeft het gewerkt.

Wat zou het mooi zijn als je in Nederland eindeloze trage tochten door stille bloemenweides kon maken. Voor je rust.

Patrick Jansen is ecoloog en universitair hoofddocent in Wageningen en schrijft voor Trouw om de week een column.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden