Ik Deug

Komt u ook weleens in de verleiding (chemisch) afval niet te scheiden?

Op het randje of net eroverheen? In Tijd leggen we u wekelijks alledaagse en minder alledaagse dilemma’s voor.

Daar staat ze dan met haar goede bedoelingen bij de ondergrondse vuilcontainers op het pleintje. Met haar zorgvuldig gescheiden afval: papier, glas, plastic. Alle bakken zitten propvol, er staan al dozen en flessen naast. Moet ze nu echt alles weer naar boven zeulen? Ze woont op driehoog en heeft net al die tassen — in één keer, best een prestatie — omlaag gesleept. Zoals gewoonlijk zitten de containers met restafval niet vol, daar zijn er wel vier van. Woedend propt ze al het gescheiden afval bij elkaar in een container. Weg ermee! Dat lucht op. Ze wil net weglopen als ze het zakje met lege batterijen in haar jaszak voelt. O ja, die had ze ook maar eens meegenomen, die lagen al een half jaar in de keukenla. Daar was toch een speciaal inzamelingspaneel voor, waar je ook oude mobieltjes enzo in kunt gooien? Dat blijkt verdwenen. Ze beseft dat ze het zakje makkelijk weer mee naar binnen kan nemen. Batterijen zijn heel erg slecht voor het milieu. Maar het bungelt al boven de restafvalcontainer. 

De kwestie van zaterdag 19 oktober was de fietsenmaker met zijn voorstel om te frauderen met de fietsverzekering.

Meer fraudegevallen

Ik lees net op nu.nl dit bericht: Verzekeraars hebben in een jaar tijd voor om en nabij de 82 miljoen euro aan verzekeringsfraude ontdekt. In totaal werd 12.879 keer verzekeringsfraude vastgesteld, tegenover 11.540 gevallen in 2017, meldt het Centrum Bestrijding Verzekeringscriminaliteit (CBV).

Netty van den Brink, Zeist

Sluw

Wat misschien een aanlokkelijk voorstel lijkt (de uitkering van de verzekeringsmaatschappij als ‘korting’ op een nieuwe fiets), is vooral in het voordeel van de sluwe fietsenmaker. Die pakt de volle winst en zit niet met een oude fiets opgescheept. Intussen moet mevrouw een valse aangifte van diefstal doen bij de politie, want de verzekeraar verlangt een kopie daarvan. Vervolgens is mevrouw zelf, als verzekeringnemer, ook degene die fraude pleegt. Dit lijkt mij niet op het randje, maar er ver overheen. Mevrouw zou de verzekeraar kunnen inlichten over het malafide voorstel van de fietsenmaker (die voor de verzekeraar als tussenpersoon fungeert). En dan op zoek naar een andere fietsenmaker. De politie bellen heeft weinig zin, want ze kan niets bewijzen.

Pepijn Rutten (fietsenmaker), Beusichem

Geen klant meer

Niet doen! Dit is niet ongeveer op de grens van wat je kunt maken of niet, maar een eind daaroverheen. Ik zou een andere fietsenmaker zoeken en deze oplichter laten weten dat ik geen klant meer bij hem of haar wil zijn en waarom. Als een andere fietsenmaker ook niet aan inruil doet, zou ik een ‘in de aanbieding’ e-mail/app maken voor familie, vrienden en bekenden. Wie weet is er iemand die erg blij wordt van een tweedehands omafiets die, neem ik aan, na een onderhoudsbeurt weer soepel gaat lopen.

Barbara Jeurissen, Tienhoven

Zuiver geweten

Uiteindelijk worden de kosten van de nieuwe fiets op anderen afgewenteld. De verzekeringsmaatschappijen rekenen de omvang van de jaarlijkse fraude door in de premies. Niet doen dus. Houd je geweten zuiver en ga op zoek naar een andere fietsenhandel.

Jos van Eijden, Den Haag

Ook reageren op de kwesties? Mail naar tijdreacties@trouw.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden