Is die sjaal écht honderd procent alpacawol? Kledingfabrikanten misleiden met label

Beeld Colourbox

Kledingfabrikanten rommelen met de labels waarop staat uit welke stoffen een kledingstuk bestaat en waar het vandaan komt. Hoe vaak dat gebeurt, wil staatssecretaris Stientje van Veldhoven nu uitzoeken. 

Van Veldhoven heeft een onderzoek gelast, waarbij steekproefsgewijs kledingstoffen zullen worden geanalyseerd. De staatssecretaris, verantwoordelijk voor de circulaire economie, geeft daarmee gehoor aan een motie, ingediend door de Kamerleden Carla Dik-Faber (ChristenUnie) en Jessica van Eijs (D66). 

Dik-Faber: "Op basis van wat ik nu weet, durf ik de stelling aan dat er bijna geen waarheidsgetrouwe labels zijn. Kledinglabels zijn ronduit misleidend." Faber en Van Eijs willen dat de overheid afspraken maakt over kledinglabels: die moeten juiste informatie geven. Dat kledingmerken dat niet uit zichzelf doen, vindt Dik-Faber 'ontluisterend'. Het onderzoek moet binnen enkele maanden klaar zijn.

Beeld Fadi Nadrous - Trouw

Financieel gewin

Waarom fabrikanten het niet zo nauw nemen met de voorschriften is onduidelijk, maar financieel gewin is aannemelijk. Kunstvezels zijn namelijk vaak veel goedkoper dan natuurlijke materialen als wol. Harde cijfers - welk merk maakt zich er vaak schuldig aan, welk merk juist niet? - ontbreken. Bij grote kledinginzamelaars zoals het Leger des Heils kwam het verkeerd labelen aan het licht bij het recyclen van kleding. Samen met enkele andere bedrijven ontwikkelde het Leger des Heils een 'Fiber Sort Machine', een sorteerinstallatie die textiel scant op zuivere grondstoffen.

Niet alleen de consument wordt benadeeld door het gesjoemel met kledinglabels. Ook kledinginzamelaars zijn de dupe. Het uit elkaar halen van kleding tot op de vezel stokt hierdoor, zegt Jolande Uringa van het Leger des Heils, de grootste kledinginzamelaar van Nederland. "Bij recycling moet je zo accuraat mogelijk weten wat de samenstelling is van een stof", zegt Uringa. "Pas als je weet dat een stof van bijvoorbeeld 100 procent katoen is, kun je een recyclingproces in gang zetten. Als de stof is gemaakt van een mengsel, moet je de verschillende stoffen eerst scheiden, alvorens tot recycling kan worden overgaan. Elk materiaal heeft namelijk zijn eigen recyclingmethode."

Daar komt nog bij dat het land van herkomst ('made in ...') vaak niet klopt, vervolgt Uringa. "Een textielproduct legt meerdere landen af en meestal wordt alleen het laatste land vermeld in het label. Als dat toevallig Italië is, krijgt de consument er toch een beter gevoel bij."

Misleidende labels duiken al langer op, zegt Chris van Veldhuizen, manager curriculum van TMO Fashion Business School, die meewerkt aan het onderzoek. "Dát het gebeurt is duidelijk, over de schaal waarop het gebeurt is weinig bekend. We willen de omvang van het probleem in kaart brengen."

Geen voorschriften

Voor de samenstelling van kledingstukken bestaan geen voorschriften. De Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit controleert kleding wel op brandveiligheid of kindvriendelijkheid. "Maar waarheidsgetrouwe labeling wordt dus niet geëist van de branche", zegt Van Veldhuizen, die eerder in de kinderkledingsector werkte. "Oorspronkelijk is labeling vooral bedoeld om de klant te informeren. Maar zeker nu recycling steeds belangrijker wordt, is de noodzaak extra groot om de gegevens heel precies te vermelden."

De textielindustrie is immers zeer vervuilend en klimaatbelastend. Haar bijdrage aan de CO2-uitstoot wordt geschat op 10 procent. Ze gebruikt wereldwijd jaarlijks 100 miljoen ton nieuwe vezels, voor het produceren van stoffen als katoen, wol, polyester, acryl en nylon. Dik-Faber wijst ook nog op de bestrijdingsmiddelen die in de productie worden gebruikt. “Ik wil dat consumenten via het label goed worden geïnformeerd, zodat zij een faire keuze kunnen maken. Als er op het label staat dat een trui van 100 procent wol is, dan moet je daar op kunnen vertrouwen."

Lees ook:

Dit sorteerbedrijf geeft onze afgedankte vodden weer waarde

Bij sorteerbedrijf Wieland Textile in Wormerveer helpt een vezelverdeler met het selecteren van de materialen. Hierdoor kan kleding beter worden hergebruikt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden