Zelfgemaaktvlierbessen

Hij ruilde zijn Porsche in voor zes hectare aan vlierstruiken

Has van Helvoort met zijn vrouw Marieke telen hun eigen vlierbessen.Beeld Jan Segerink

Has van Helvoort (51) is in de ban van de vlierbes. Hij kwam erachter dat de bessen meestal uit het buitenland komen, en begon daarom zijn eigen boomgaard. Dat valt nog niet mee.

De jongensdroom van Has van Helvoort was om in een Porsche rond te rijden. Die droom vervulde hij: jarenlang maakte hij als ‘netwerker’ initiatieven van lokale ondernemers in Noord-Brabant mogelijk en versleet drie Porsches.

Een blauwzwart, gezond besje vol antioxidanten veranderde alles. Tijdens een van zijn netwerkgesprekken, met een maker van appel-vlierbessensap, kwam hij erachter dat de vlierbessen uit Duitsland en Oostenrijk worden gehaald. “Dat vond ik zo bizar”, zegt hij. “Je ziet de struiken overal in Nederland staan, opa’s en oma’s plukken ze in het wild. En niemand die ze professioneel kweekte.”

Vijf jaar geleden besloot hij dat zelf te gaan doen: hij nam zes hectare grond over van familie, verkocht zijn Porsche en ruilde die in voor een blauwe tractor en tweeduizend vlierstruiken.

De boomgaard met vlierstruiken.Beeld Jan Segerink

Naaktslakken en woelmuizen

“Ik ben iemand van: we kunnen beginnen dus we gaan beginnen. Je hebt grond, je hebt de planten. Hoe moeilijk kan het zijn?” Hij liet de grond omspitten en egaliseren, en plantte alle struiken met de hand. Eén ding wisten zijn vrouw Marieke en hij zeker: ze gingen het allemaal biologisch doen, zonder gebruik van gif. Dagenlang struinden ze in het tweede jaar met emmers door de boomgaard om naaktslakken van de vlierstruiken af te plukken. Het waren er zoveel dat ze ieder half uur een emmer van twintig liter vol hadden met naaktslakken. “Het héle veld zat vol”, zegt Van Helvoort.

De volgende plaag kwam van onderen: de grond zat vol met woelmuizen. Om die op een natuurlijke manier te verjagen, plaatsten ze grote kasten waar uilen in kunnen wonen, die de woelmuizen opeten. En dit seizoen zijn bladluizen de boosdoener. “De struiken zien er zwart van. Gelukkig houden ze niet van nat,” zegt Van Helvoort. Dagelijks maakt hij rondjes met zijn blauwe tractor om tak na tak af te spoelen met water. En dan zijn er ook nog de reeën en vogels die van zijn struiken eten. Om van de droogte van de afgelopen zomers nog maar te zwijgen.

Luizen op de vlier, en een lieveheersbeestje.Beeld Jan Segerink

De superbes

Ondanks de tegenvallende oogst van de afgelopen jaren gelooft Van Helvoort nog steeds in de teelt van zijn superbes. “Het is een bes met allemaal gezondheidsclaims. Rijk aan vitamine A, B en C en mineralen. Een van de antioxidanten die erin zitten, is goed voor je immuunsysteem en verkleint zo de kans op virussen. De afgelopen weken word ik ook vaker gebeld of ik nog wat sap heb staan.” Dat heeft hij vanaf het najaar pas weer: de flessen sap en siroop van de oogst van 2019 zijn inmiddels op.

Het eindproduct.Beeld Jan Segerink

Komend seizoen, het vierde, voelt als het seizoen van de waarheid voor Van Helvoort. Hij heeft nu nog een baan naast de vlierbessenteelt, maar het liefst wil hij als fulltime vlierboer leven. De komende maanden kleurt de boomgaard wit van de vlierbloesem, en in augustus en september is het tijd de bessen met de hand te oogsten. “Als de oogst wéér tegenvalt, maak ik er een voedselbos van. Maar dat zou ik jammer vinden, want mijn idee is juist om op grote schaal vlierbessen te telen. Van voedselbossen zijn er al zoveel in Nederland.”

Meer info: www.de-vlierderij.nl

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden