JELLE'S WEEKDIER

Hij doet niks, hoor!

Beeld HH

Waarschuwing vooraf: uw columnist had als scholier jarenlang een zaterdagse postbezorgingswijk en heeft daaraan een levenslange afkeer voor de gedomesticeerde ­Canis familiaris overgehouden. Het onderstaande is dus geschreven door een verstokte kynofoob.

We lezen regelmatig akelige berichtjes met honden in de hoofdrol. In april 2018 waren er veertien incidenten waarbij Drentse schapen werden doodgebeten, in twee gevallen betrof het hoogstwaarschijnlijk een wolf hoewel die niet was waargenomen, in de overige gevallen was aantoonbaar of vermoedelijk een hond de dader. Op 21 oktober beet een hond in Kerkdriel enkele schapen dood; hoeveel werd niet vermeld. Op 10 november werden in Ede door drie honden zes schapen doodgebeten, twaalf andere raakten zwaargewond.

Honden dus. ‘Hij doet niks hoor!’; wie heeft die kreet nog nooit gehoord? Helaas, dat veronderstelde niksdoen resulteert jaarlijks in tientallen doodgebeten schapen en reeën (lees over doodgebeten reeën de diverse boswachtersblogs er maar op na), alsmede in 150.000 (!) bijtincidenten waarbij een mens het slachtoffer is. Een derde daarvan heeft medische hulp nodig en gemiddeld 1,2 personen overlijden jaarlijks als gevolg van een hondenbeet. Kinderen zijn daarbij oververtegenwoordigd en veel slachtoffers houden er PTSS aan over. Het schijnt er allemaal gewoon bij te horen.

Gelukkig werkt minister Carola Schouten nu aan een lijst van gevaarlijke honden (in overheidsjargon hoogrisicohonden genoemd); in 2019 moet een registratiesysteem voor bijtincidenten van start gaan. De minister, zo wordt gemeld, wil ‘goed inzicht verkrijgen in welke hondenrassen en typen bijtincidenten veroorzaken’. Dat is mooi van haar, dat ze dat wil, maar dat inzicht is er natuurlijk allang. Het gaat, zo blijkt uit diverse onderzoeken, voornamelijk om bulterriërs, de daaraan nauw verwante Amerikaanse staffordshire-terriërs, rottweilers, Amerikaanse buldogs, dobermanns, bouviers en diverse soorten herders. Die gegevens staan ook in overheidsrapporten waar de minister al jaren de beschikking over heeft.

Moord en brand

En nu komt de oerhond vanuit Duitsland hierheen, Canis lupus, de wolf dus. Iedereen schreeuwt moord en brand wanneer een wolf schapen heeft doodgebeten. De overheid heeft een schaderegeling ingesteld en diverse partijen (politici, jagers, vertegenwoordigers van de agrarische sector) vinden dat wolven die zich aan deze kant van de Duits-Nederlandse grens wagen subiet moeten worden doodgeschoten. Over honden, onze trouwe viervoeters, hoor je dat nooit. Elders wordt daar genuanceerder over gedacht. In Groot-Brittannië mag een boer een hond die zijn schapen belaagt gewoon doodschieten, maar ik vermoed dat zoiets in ons land een volksopstand zou veroorzaken.

Wolven zijn wild en hebben dus geen eigenaar. De overheid dekt de schade. Honden daarentegen hebben wel een eigenaar die aansprakelijk is voor de schade, maar zelden te vinden. De boer blijft met de schade zitten. Bedrijfsrisico heet dat dan, maar waarom is dat bij wolven anders?

Laten we eens veronderstellen dat 50.000 mensen per jaar medische hulp nodig hebben als gevolg van een wolvenbeet. Er zou een massale vervolging plaatsvinden, een drijfjacht van Vaals tot Roodeschool tot de laatste wolf is uitgeroeid. Helaas, het gaat zelden om de wolf maar om de gedomesticeerde variant. Die vinden we lief, dus dat hoort erbij. ‘Hij doet niks hoor!’

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier dat het nieuws haalt. Lees hier eerdere afleveringen van Jelle’s Weekdier.

Lees ook:

De wolf is bezig aan een opmars in Europa, maar als hij Zwitserland aandoet heeft hij pech

Op veel plekken in Europa wordt de terugkeer van de wolf toegejuicht. Maar in sommige landen is hij niet welkom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden