Duurzame 100Moderne Manieren

Groene dilemma's voor Beatrijs: ‘Mag ik iets zeggen van lelijke zonnepanelen?’

Beste Beatrijs,

Een aantal jaar geleden zijn wij gestopt met vlees eten uit gezondheidsoverwegingen, om het milieu niet onnodig te belasten en om dierenleed te voorkomen. Als mijn vrouw en ik bij familie logeren of we gaan met vrienden een weekendje weg, valt me op hoeveel vlees er voor de avondmaaltijd wordt ingeslagen, hoe er gedachteloos dikke lagen vleeswaar op het brood gaan of dat er bij de borrel standaard worst wordt geserveerd (gelukkig zijn er ook vegetarische alternatieven voor ons). Graag zou ik vrienden en familie bewust willen maken van de gevolgen van hun ongeremde vleesconsumptie. Aan de andere kant wil ik niet als een zedenpreker overkomen. Hoe kunnen we dit onderwerp bespreken zonder de relatie met onze dierbaren op het spel te zetten?
Andermans vleesconsumptie

Beste Andermans vleesconsumptie,

Ik raad u aan om het te laten zitten. Vegetarisch eten is een prima levenshouding, maar vlees eten is nog steeds legaal. Uw vrienden en familie zullen niet onder een steen hebben geleefd en ongetwijfeld op de hoogte zijn van de maatschappelijke discussie over klimaat, milieu en dierenwelzijn. Daar is genoeg over te doen in de media. U vertelt hen niets nieuws als u hun aandacht vestigt op de nadelige aspecten van vlees eten.

Het is uw taak niet om hen op het goede pad te brengen. Als u hen ter verantwoording roept over hun kwalijke eetpatroon, dwingt u hen tot een discussie, waarin zij zichzelf zullen rechtvaardigen, al was het maar met het schamele argument: ‘Ik vind het gewoon lekker!’ De meeste mensen vinden het vervelend om moreel ter verantwoording te worden geroepen over zaken die zij zien als hun eigen legitieme keuze. Ze voelen zich aangevallen en dat komt de sfeer niet ten goede. Erger nog: ze graven zich des te hardnekkiger in.

Wanneer vrienden en familie bij u komen eten, kunt u hen een top-heerlijke, zuiver vegetarische maaltijd voorzetten. Gewoon om te laten zien: zo kan het ook. Wie weet laat uw praktijkvoorbeeld toch ergens een zaadje ontkiemen.

Beste Beatrijs,

In onze kerkelijke gemeente bestaat een traditie om ontwikkelingssamenwerkingsprojecten te ondersteunen. Elke zomer reist een groep gemeenteleden, vooral jongeren, naar een bepaald land af om gedurende een paar weken praktische hulp te bieden. Zo zijn er reizen geweest naar Myanmar en Malawi. Dit jaar zou een groep naar Ecuador gaan, maar vanwege corona is die reis uitgesteld. Mijn vrouw en ik hebben deze projecten altijd financieel ondersteund, maar ons enthousiasme is verminderd. We hebben zelf in ons leven twee keer gevlogen en de klimaatschade afgekocht via ‘Trees for Travel’. Daarna hebben we besloten niet meer te vliegen. We hebben er begrip voor dat de groep iets wil proeven van een andere cultuur, maar er heerst een klimaatcrisis en vliegen past daar niet in. Moeten we doorgaan met het subsidiëren van vliegreizen? We zouden liever willen dat de groep een project dichter bij huis doet, met de voedselbank, de daklozenopvang of Natuurmonumenten.
Klimaatschade subsidiëren

Beste Klimaatschade subsidiëren,

Als u morele bezwaren hebt tegen jongeren die onder het mom van filantropie een andere cultuur willen opsnuiven en daarvoor het vliegtuig pakken, zet u een punt achter uw subsidie. Het staat u ook vrij om het project als zodanig en de bijbehorende vliegreizen ter discussie stellen in uw kerkgemeente, zo van: moeten we dit wel willen met ons allen? Wie weet krijgt u de handen op elkaar voor uw standpunt, al vrees ik dat de combinatie van verre reizen en goede werken (betwijfelbaar effectief) onweerstaanbaar zal blijven.

Jongeren willen wat van de wereld zien en deze zo mogelijk verbeteren, terwijl veel ouders liever zien dat hun kinderen dat in een groep met toezicht doen dan dat ze op eigen houtje gaan backpacken. In deze overwegingen speelt de klimaatschade van een vliegreis een ondergeschikte rol. Maar als klimaatbewust gemeentelid hoeft u geen veredelde vakantiereizen te faciliteren. U mag zelf beslissen welk goed doel uw geld het meest waard is. Als u meer heil ziet in de voedselbank, de daklozenopvang of Natuurmonumenten, stuurt u uw bijdrage die kant op.

Beste Beatrijs,

Mijn overburen hebben aangekondigd om zonnepanelen aan te brengen op hun dak. Ik vind die spuuglelijk, maar moet er straks wel op uitkijken. Kan ik mijn zorgen uitspreken of frustreer ik dan de klimaattransitie?
Lelijke zonnepanelen

Beste Lelijke zonnepanelen,

Nee, daar kunt u uw buren niet van weerhouden. Zij doen iets voor de goede zaak (terugdringing van CO2-uitstoot) en uw esthetische bezwaren doen niet ter zake. Ik bedoel, het gaat hier niet over een windmolen van twintig meter die de buurman in zijn tuin opstelt, maar om een afwijkend getinte dakbedekking. Ter vergelijking: tegen schotelantennes kunnen evenmin esthetische bezwaren in stelling worden gebracht.

Beste Beatrijs,

Ik ben een meisje van zestien en maak me grote zorgen over het klimaat. Ik vind duurzaamheid belangrijk en wil mijn best doen voor een kleine ecologische voetafdruk. Ik zou vegetarisch willen eten, maar mijn ouders willen dat niet. Hoe kan ik dit het beste aanpakken?
Klimaatzorgen

Beste Klimaatzorgen,

Goed dat je het niet bij (lofwaardige) meningen houdt, maar ook zelf iets wil doen. Het is alleen lastig dat je nog tamelijk jong bent en niet je eigen huishouden voert. Je ouders voelen er niet voor om het eten dat op tafel komt aan jouw verlangens aan te passen. Ze zullen vast hun redenen hebben om geen vegetariër te willen worden.

Misschien is degene die bij jullie thuis het eten kookt ook een beetje in zijn/haar wiek geschoten dat de maaltijden ineens niet goed meer zijn. Het is altijd vervelend voor een kok als de vruchten van zijn inspanningen worden afgewezen, hoe nobel de afwijzingsmotieven ook zijn. Ik neem aan dat je gesprekken met hen hebt gevoerd over een overschakeling op vegetarisme. Ook als ze geen weerwoord hebben tegen jouw ideeën, is het nog steeds moeilijk om kook- en eetgewoontes te veranderen die zich in tientallen jaren hebben opgebouwd. Zij zijn gewoon gehecht aan hun gehaktballen en kippenpoten.

Stel je ouders voor dat jij voortaan een of twee keer per week het avondeten verzorgt. Die maaltijd kun je geheel naar eigen inzicht (vegetarisch dus) samenstellen en koken. Op zo’n manier leer je koken, altijd handig om te kunnen, en kunnen je ouders aan tafel aanschuiven zonder eerst in de keuken gestaan te hebben, ook wel eens prettig voor hen.

Voor de andere weekdagen kunnen je ouders je tegemoet komen door een vleesvervanger voor jou in de pan te gooien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden