Groene GidsDuurzame kleding

Genoeg van wegwerpmode? Zo maak je je kledingkast groen

Wie geen fast fashion wil kopen, moet diep in de buidel tasten. Of, nou ja, dat idee hebben veel mensen. Klopt dat ook? Hoe kun je de kledingkast verduurzamen?

Het is herkenbaar voor menige ­Nederlander: voor de kledingkast staan en – al dan niet waarheidsgetrouw – concluderen dat er niks in hangt om te dragen. Aan de opruimingsrekken van retailgiganten hangen vrijwel het gehele jaar door spotgoedkope shirts, broeken en schoenen om jezelf mee in het nieuw te steken. Echt duurzaam is deze fast fashion niet.

“Dat het goedkoop is, betekent niet dat het weinig kost, maar dat iemand anders de prijs betaalt”, zegt Marieke Eyskoot, deskundige op het gebied van eerlijke kleding en auteur van ‘Dit is een goede gids; voor een duurzame lifestyle’. De textielindustrie is erg vervuilend en laat op ethisch vlak steken vallen. Zo kost de productie van een simpel katoenen shirt honderden liters water en werken de mensen die onze kleding maken vaak onder erbarmelijke omstandigheden.

Kan dit niet beter? Zeker. Aan alternatieven voor deze wegwerpmode kleeft een duur imago, maar ook iemand met een kleine beurs kan zijn kledingkast verduurzamen.

Allereerst is het belangrijk om zeker te ­weten of je een derde winterjas of dat paar ­onhandig hoge hakken wel echt nodig hebt. “We laten ons vaak verleiden door koopjes en trends. Vraag je voor je een aankoop doet af of je het wel met iets anders kan combineren, of het past en of het wel lang meegaat”, adviseert Eyskoot.

Hoe herken je slow fashion?

Wie toch iets nieuws wil aanschaffen, kan steeds vaker terecht bij merken die zich inzetten voor verduurzaming. Hoe herken je deze ‘slow fashion’? Keurmerken kunnen volgens Eyskoot duidelijkheid geven. Een voorbeeld daarvan is de Global Organic Textile Standard (Gots). Een kledingstuk met dit keurmerk is voor minimaal 70 procent gemaakt van biologisch katoen. Het Gots-logo moet te vinden zijn op het kledinglabel.

Daarnaast is er de Fair Wear Foundation, een organisatie die zich richt op betere arbeidsomstandigheden in de textielindustrie. Verschillende merken zijn bij deze club aangesloten.

Toch kan het ook met deze informatie nog lastig zijn om te bepalen of je de hand beter op de knip kan houden. Website GoodOnYou.eco legt daarom het openbare duurzaamheidsbeleid van duizenden kledingmerken langs de meetlat. Belangrijke criteria hierbij zijn het milieu, arbeidsomstandigheden en diervriendelijke productie. Daarnaast biedt Project Cece een gezamenlijke webshop voor een uitgebreide verzameling eerlijke kledingmerken.

Eyskoot adviseert ook om bij merken te informeren. “Het liefst publiekelijk, zoals op sociale media, zodat iedereen kan meekijken en zien wat de reactie is.” Of een bedrijf geloofwaardig en transparant communiceert, kan ­namelijk een indicatie zijn van de ernst waarmee het merk werkt aan verduurzaming.

Voor een paar euro iets moois

Grote fast fashion-ketens hebben wel steeds vaker kledingstukken die zijn geproduceerd met duurzamere materialen in het assortiment. H&M, de retailgigant die bakken kritiek krijgt vanwege het aanbod van wegwerpmode, heeft bijvoorbeeld de Conscious Collection. Voor deze kledinglijn wordt onder meer gebruik gemaakt van gerecyclede materialen.

Het is een druppel op de gloeiende plaat. Zo vindt Eyskoot dat deze merken de collecties niet snel genoeg uitbreiden, dat ze niet ver genoeg gaan met duurzaamheid en dat er onvoldoende aandacht is voor arbeidsomstandigheden. “Maar mocht je toch bij deze winkels willen kopen, kies dan in elk geval items uit deze collecties, zodat de bedrijven doorhebben dat er vraag naar is.”

Een nieuwe aanwinst voor je kast hoeft natuurlijk niet altijd daadwerkelijk nieuw te zijn. Tweedehands kleding is vaak unieker en kwalitatief van een hogere standaard. Een spijkerbroek die kan worden doorverkocht, heeft het immers al een tijdje volgehouden.

Bij de kringloopwinkel in de buurt kun je met een beetje geluk al voor een paar euro iets moois op de kop tikken. Voor een wat meer ­gecureerd aanbod zijn er in steeds meer steden hippe vintagewinkels te vinden. En ook de ­kilo-sale wint terrein: niet per kledingstuk, maar per kilo betalen.

Kleding lenen in de bieb

Wie een uitpuilende kledingkast heeft, maar toch even iets nieuws wil hebben, kan terecht bij de kledingbibliotheek. Het concept is simpel: je kiest een of meer kledingstukken, die je leent voor een periode naar keuze en vervolgens breng je de spullen gewassen weer terug. Zo hoef je voor een speciale gelegenheid geen nieuwe jurk aan te schaffen, die je mogelijk maar een enkele keer draagt.

De eerste Nederlandse kledingbibliotheek, Lena the Fashion Library in Amsterdam, draait ondertussen al een aantal jaar. In Den Haag, Arnhem en Zutphen zijn soortgelijke initia­tieven.

Daarnaast raadt Eyskoot kledingruil met vrienden en familie aan. Naast haar eigen kledingkast staat een zak, waar ze af en toe kleding in stopt – leuk voor bekenden. Want ook Eyskoot doet weleens kledingstukken weg die ze niet meer draagt, omdat ze niet meer passen bijvoorbeeld. “Ja, dat gebeurt mij ook”, voegt ze lachend toe. “Dat moet ik eerlijk toegeven.”

De rubriek ‘Groene Gids’ beantwoordt praktische vragen over milieubewust(er) leven. Heeft u een praktische vraag over milieubewust(er) leven? Mail naar: groenegids@trouw.nl.

Lees ook:

Modebibliotheek Lena: Kijken, lenen, niet kopen

Lena is de eerste kleding­bibliotheek van Nederland. De inloopkast voor milieu­bewuste modeliefhebsters, die hier hun hele garderobe kunnen huren. Dit initiatief in hergebruik van drie zussen en een vriendin staat op nummer 11 in de Duurzame 100.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden