Jelle's weekdierFlamingo

Flamingo’s zijn de uitvinders van het kinderdagverblijf

Er zijn weinig dieren die op zo’n ongemakkelijke wijze hun voedsel toch zich moeten nemen als de flamingo. Ze eten op z’n kop. Stelt u zich voor dat u zelf uw soep zou moeten eten terwijl u wijdbeens op de vloer staat, het hoofd ergens ondersteboven tussen de knieën. Dat is het toppunt van onhandigheid, maar toch is dat ongeveer wat de flamingo doet.

Een flamingo is te omschrijven als een grote knoedel roze veren op twee bonenstaken. Uit die knoedel steekt een lange nek met daarop een kop die is voorzien van een van de vreemdste snavels uit het vogelrijk. Een omlaag gebogen kruising tussen een banaan en een halfverschroeide karbonade, roze met een zwart uiteinde. Flamingo’s vinden hun voedsel in ondiep water en hebben die lange nek nodig om staand de bodem te bereiken, om de eenvoudige reden dat ze van die enorm lange poten hebben.

De flamingo eet door het filteren van beestjes die op of in de bodem van plassen en meren leven; vooral garnaaltjes zijn in trek. De kop wordt geheel naar beneden gebogen zodat de snavel als een soort gezonken bootje op de bodem rust. Met een kamvormig uitgegroeide structuur van de snavel wordt dan het voedsel uit de losgewoelde modder geharkt. Het is wat betreft structuur en functie vergelijkbaar met de baleinen van een baleinwalvis, die ook dienen om het voedsel te filteren. Het is zoiets als soep eten met een vork.

Flamingo’s in Kerkrade hebben het wereldrecord broeden in gevangenschap

Flamingo’s waren deze week in het nieuws omdat ze een wereldrecord hebben gebroken: er zijn in gevangenschap vijftig jongen uit het ei gekomen. Dat was nog nooit eerder vertoond. Het gebeurde in GaiaZoo, de dierentuin van Kerkrade. Flamingo’s zijn erg kieskeurig op het gebied van de voortplanting. Ze broeden alleen als ze dat in een groep van minstens twintig vogels mogen doen; in Kerkrade leeft een kolonie flamingo’s die uit wel vierhonderd dieren bestaat. Eerst vindt een synchrone paringsdans plaats waar de hele groep aan meedoet en pas daarna wordt er gepaard.

De vrouwtjes leggen jaarlijks maar één ei. De dieren maken een hoog vulkaanvormig nest van modder; op de top van die modderkegel maken ze een deukje en daarin wordt het ei gedeponeerd. Dan moet er 28 dagen worden gebroed. Afgelopen zomer kroop in Kerkrade het ene na het andere flamingokuiken uit het ei en nu zijn er dus vijftig kuikens.

Die jongen zijn grijs en ze bezitten nog een normale rechte snavel. Pas na een maand of twee ontstaat die rare banaanvormige garnalenzeef, dus aanvankelijk moeten de jongen iets anders eten. Dat doen ze in gezelschap, want flamingo’s hebben het kinderdagverblijf uitgevonden. De jongen worden samengevoegd tot een groep die door biologen de crèche wordt genoemd, waarbij het toezicht is uitbesteed aan flamingo’s die geen kroost hebben voortgebracht.

De ouders kunnen zich concentreren op het zoeken van voedsel zonder zich om hun jengelende nageslacht te hoeven bekommeren. Niets menselijks is de flamingo vreemd.

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier dat het nieuws haalt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden