Column

Een onbekend dier in huis

Beeld Maartje Geels

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn huis, tuin en buren in de Duitse Eifel.

Afgelopen nacht schoof er sneeuw van het dak. Als je dat lang niet meer gehoord hebt, schrik je je rot. Eerst dacht ik dat het het nog steeds onbekende dier op het zoldertje was, maar dan zou hij wel heel erg veel geluid maken. Dooi in de nacht, dat levert allerlei interessante geluiden op. Ik heb afgelopen zomer trouwens pogingen gedaan het onbekende dier de toegang te versperren door de brede kieren tussen muur en dak dicht te timmeren. Daarmee ben ik halverwege gekomen omdat ik de afvoerpijp van de afzuiginstallatie van de badkamer tegenkwam. Die leidde niet helemaal naar buiten, ik weet niet waarom.

Hoe dan ook: voordat ik die pijp verlengd heb, kan ik niet verder met de buitensluiting van het onbekende dier. En daarom hoor ik hem elke avond met een bons binnenkomen op de gipsplaten die van de woonkamer een binnenhuls maken, en vervolgens hoor ik hem rustigjes verder scharrelen tot hij op het zoldertje is aangekomen, waar ik hem heel soms ’s nachts zachtjes hoor snurken. Die bons verraadt dat het een tamelijk groot dier moet zijn. Een rat is het niet, die hebben we hier niet. En ik weet inmiddels zeker dat het niet de oude kat van Klaus en Monika is, want die is al maanden vermist, wat waarschijnlijk betekent dat ze naar een stil plekje is gekropen om daar te sterven.

Goed nieuws

Goed nieuws: één van de twee kartonnen dozen tulpenbollen zit in de grond. Dat was hoog tijd want de meeste begonnen al te ontspruiten. Daarna heeft het een paar nachten gevroren, wat dat uitbotten vast een halt heeft toegeroepen. Nu het afgelopen nacht gedooid heeft, kan ik vandaag de tweede doos verwerken. Ik zet ze aan de voet van de kastanje die ik twee maanden geleden verplaatst heb van de terrastuin naar één van de betonnen vierkanten in de Japanse tuin achter het huis.

Nog maanden zal het duren voor ik weet of hij die verhuizing overleefd heeft. Ik voel zo nu en dan aan een knop en die knop is kleverig. Dat is positief. Rondom de kastanje ligt de aarde er maagdelijk zwart bij, ik weet nog niet wat ik er ga planten. Die pakweg honderd tulpen fungeren fijn als overgangsbeplanting.

Nikolaus en Knecht Ruprecht waren ook hier weer in het land. Ik heb Knecht Ruprecht nog nooit gezien en Nikolaus maar één keer, in de Volksbank. Op 6 december. Knecht Ruprecht is niet zwart en Krampus, de variant uit de Alpenlanden, ook niet. Nergens, behalve in Nederland, is het hulpje van Sint-Nicolaas zwart. Maar ja, Knecht Ruprecht noch Krampus klimmen dan ook door schoorstenen. En meer naar het zuidoosten toe is men onbekend met een koloniaal verleden. Ik zou zeggen (ja, mosterd na de maaltijd): binnenhalen die Knecht Ruprecht. We hebben immers ooit ook Kerstmis met succes geïmporteerd uit Duitsland.

Lees hier meer columns van Gerbrand Bakker.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden