Jelle’s WeekdierCavia

Een leasecavia, voor de gezelligheid

Van alle huisdieren is de cavia wel een van de minst knuffelbare; nou ja, een goudvis of een wandelende tak zijn ook niet gezegend met een hoge aaibaarheidsfactor, maar wie knuffelt er nou met een cavia? Toch is het een populair huisdier. Er is veel voor de cavia te zeggen. Ze krabben de bank niet kapot, ze vangen geen zangvogeltjes, ze hoeven niet drie keer per dag te worden uitgelaten, ze krijgen geen teken omdat ze niet los buiten komen en ze blaffen niet tegen de postbode; kortom: het houden van een cavia biedt veel voordelen.

Zoveel, dat een kinderboerderij in Den Bosch is overgegaan tot het aanbieden van leasecavia’s. Door de coronacrisis en uit verveling nemen veel mensen een huisdier omdat ze nu de tijd hebben om ervoor te zorgen. Het risico is dat er straks weer huisdieren gedumpt gaan worden. Dat is althans de angst van kinderboerderij De Bossche Hoeve. En daarom biedt de kinderboerderij de leasecavia aan. Voor 75 euro, waarvan 25 euro borg, kun je een grote kooi ophalen waarin twee cavia’s, plus het benodigde strooisel, hooi en voer. Een soort starterspakket.

Gratis vogel, inclusief kooi en voer

Voor eenzame ouderen die het verzorgen van twee knaagdieren te veel gedoe vinden, stelt de kinderboerderij geheel gratis een vogel ter beschikking, met kooi en voer: ‘Om lekker tegen te praten en lekker mee bezig te zijn’. Persoonlijk moet ik er niet aan denken om de hele dag lekker tegen een vogel in een kooi te moeten kletsen, maar ik ben geen eenzame oudere dus heb makkelijk praten. Ik heb ook geen cavia’s.

Cavia’s zijn oorspronkelijk Zuid-Amerikaanse knaagdieren. Op dat nogal geïsoleerde continent is in de loop van de tijd een aparte groep knaagdieren geëvolueerd, de zogenoemde Caviomorpha, die daar een eigen biodiversiteit kenden en kennen. Het grootste knaagdier ter wereld, het waterzwijn ofwel de capibara, is ook een caviomorf, en ooit leefde er een soort zo groot als een rund. De cavia die wij hier als huisdier kennen, is ooit door de Inca’s gedomesticeerd zoals het konijn dat bij ons is. En net als konijnen in Europa worden cavia’s in grote delen van Zuid-Amerika gegeten. Dat zal de cavialiefhebber hier een terechte gruwel zijn.

Grote Roman van de Cavia

Wie op gezette tijden van zijn liefde voor de cavia getuigde, is Wim Boevink. Mijn gewaardeerde penbroeder kon er in zijn columns liefdevol over schrijven; hij bezag de cavia ook als metafoor voor onszelf. In 2009 schreef hij over het leven van de cavia: “Misschien is het in de kern niet veel anders dan het mijne”. Een zin om over na te denken. Tussen twee geleasete cavia’s in een kooi of twee mensen in de lockdown kun je beslist een overeenkomst ontwaren.

Je kunt cavia’s niet knuffelen maar er wel veel van leren. Boevink verbaasde zich erover dat er veel literatuur over dieren is geschreven (‘er zijn kattenschrijvers en hondenschrijvers’), maar de Grote Roman van de Cavia ontbreekt. Wim gaat nu met pensioen, misschien krijgt hij daardoor tijd voor die grote caviaroman en ontpopt zich als een groot caviaschrijver. Ik hoop het.

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier dat het nieuws haalt, tijdens de coronacrisis schrijft hij over huisdieren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden