Zelfgemaakt

Deze notitieboekjes zijn gemaakt van overtollige kleurplaten, die per bakfiets bij scholen worden opgehaald

Beeld -

Het bedrijfje van Léon Polman maakt notitieboekjes als relatiegeschenk of gewoon om in te schrijven. Duurzamer produceren dan hij doet, kan niet.

De posterplakker van de Utrechtse poptempel Tivoli belde. Of Léon Polman (24) wat had aan stapels en stapels oude posters? Kijk, daar kan Polman nou blij van worden: mensen die niet de problemen maar de mogelijkheden zien, en vervolgens zelf initiatief nemen daarnaar te handelen. Zo’n type is Polman zelf namelijk ook.

Hij zat nog op school toen Polman in de lokale krant van zijn woonplaats Houten las over een ontmoetingsplek voor werklozen.

De initiatiefnemer leidde hem er rond langs de workshopruimtes, de houtwerkplaats, het plantenasiel, de sleutelwerkplaats, en vertelde hem dat het voor iedereen beter is de aandacht te richten op wat iemand wel kan, in plaats van wat iemand niet lukt.

“Je ziet het pas als je het door hebt, zei Johan Cruijff, en zo werkte het ook bij mij”, vertelt Polman. Na die eerste keer bleef hij de ontmoetingsplek voor werkwillenden maandelijks bezoeken, ging organisatie, verandering en management studeren en verdiepte zich in sociale ondernemingen zoals Tony Chocolonely, Dopper en het Amsterdamse restaurant Instock. 

“Ik geloof echt dat je de wereld kunt veranderen door er anders naar te kijken. Neem Instock: zij zagen in het probleem van voedselverspilling een mogelijkheid om een restaurant te openen.” Zoiets wilde Polman ook.

Léon Polman (24)

Bakfiets

Het idee ontstond toen hij de nazomer na zijn afstuderen zijn kasten en bureau opruimde. Hij staarde naar de stapel oude werkstukken, versies van scripties en artikelen - kon hij hier niet iets mee? “Ze zijn slechts aan één kant geprint!” Dezelfde dag nog bracht hij een stapel naar de lokale printshop en liet vier notitieboekjes binden van zijn oudpapier. 

De printshop had de boekjes nota bene voorzien van een plastic voorkantje, vertelt Polman enigszins beschaamd. “Maar ik had tenminste een eerste testversie. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat gebruikers die bedrukte achterkant maar onhandig zouden vinden, of dat het te veel zou afleiden, maar de reacties waren superpositief.” Er volgden nog tientallen aanpassingen aan het product, maar de naam wist hij vanaf het begin: Green Side.

De papierinzameling bleek lastiger. Bedrijven en organisaties waren veel te bang dat vertrouwelijke of privacygevoelige informatie via de achterkant van de notitieblaadjes op straat zou belanden. “Totdat ik bij basisscholen aanklopte. Zij produceren per week stapels kleurplaten en opdrachtvellen die in de papierbak verdwijnen - blijkbaar wordt er per ongeluk vaak te veel geprint.”

Polman haalt de kleurplaten met een bakfiets op.

In een sociale werkplaats werden de notitieboekjes in elkaar gezet. “De één kan helemaal opgaan in het sorteren van papier, de ander is beter in sociale dingen, zoals langsgaan bij scholen.” Aan de binnenkant van elk boekje schrijft de werknemer zijn naam, zodat de gebruiker weet wie het in elkaar heeft gezet.

Anderhalve dag in de week werkt Polman nu aan Green Side, naast zijn baan bij een adviesbureau. “Mijn droom is door het hele land ecosysteempjes van inzamelingspunten, productieplekken en afnemers op te zetten, zoals in Houten.”

In de rubriek Zelfgemaakt vertellen mensen hoe ze van hun ambacht hun beroep gemaakt hebben. Lees andere afleveringen op trouw.nl/zelfgemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden