Foto van een wasbeerhond in gras; photo of a raccoondog on grass; Beeld BuitenBeeld

Jelle's weekdier Wasbeerhond

De wasbeerhond is geen wasbeer

Zes jaar geleden, om precies te zijn in november 2013, was de wasbeerhond in het nieuws (en een weekdier in deze krant) omdat er hier voor het eerst jongen waren gefilmd. In Drenthe. Men constateerde toen dat de wasbeerhond zich blijvend in ons land had gevestigd. Voorlopig bleef het daarbij. Het dier lijkt in traag tempo een vast onderdeel van de vaderlandse zoogdierfauna te worden, maar veel zijn het er niet. Maar nu was er weer eens een landelijk wasbeerhondennieuwtje. Het volgende stond te lezen op de website van de NOS: ‘In de Noordoostpolder in Flevoland is een doodgereden wasbeerhond gevonden.’

Kogelgaatje

Dat bericht riep bij mij de herinnering boven aan een vergelijkbaar nieuwtje, ook uit 2013. Begin juli van dat jaar was er in diezelfde Noordoostpolder een dode wolf gevonden, bij Luttelgeest. Het dier staat sindsdien bekend als ‘de wolf van Luttelgeest’. Achteraf bleek het een grap, een goed geslaagde practical joke.

De wolf was kort tevoren in Polen geschoten, door iemand naar Nederland gebracht en bij Luttelgeest in de berm achtergelaten alsof hij daar was doodgereden. Nadat alle rep en roer waren weggeëbd, bracht onderzoek aan het licht dat er een kogelgaatje in de huid zat; het DNA wees uit dat de wolf uit Oost-Europa kwam. Wie de grap bedacht en uitvoerde, heeft er ongetwijfeld een hoop lol aan beleefd.

Bij de wasbeerhond die deze week in de berm lag, kan een dergelijke herkomst worden uitgesloten want deze dieren leven gewoon in ons land en planten zich soms dus ook succesvol voort. Ze zitten voornamelijk in de vier noordoostelijke provincies, hoewel de in 2016 verschenen ‘Atlas van de Nederlandse Zoogdieren’ ook enkele waarnemingen uit Gelderland, Brabant, Limburg en zelfs een uit Zeeuws-Vlaanderen vermeldt. Aan de twee stipjes in de Noordoostpolder kan in de atlas een derde worden toegevoegd.

Ontsnapt en verwilderd

De wasbeerhond is geen wasbeer maar een hond die op een wasbeer lijkt. Hij behoort dus samen met de vos, de wolf, de jakhals en de schoothond tot de familie der hondachtigen, de Canidae. De wasbeer zelf is een lid van de familie der kleine beren, Procyonidae, waartoe onder andere ook de neusbeer behoort. Kleine beren zijn een Amerikaanse familie, hoewel er ook wasberen als exoot in Europa en Nederland zijn terechtgekomen.

Wasbeerhonden zijn hier ook exoten, maar ze horen nog wel op ons Euraziatische continent thuis. Oorspronkelijk komen ze uit China en omstreken. Ze zijn als pelsdier in West-Europa geïntroduceerd, vanuit fokkerijen ontsnapt en verwilderd. Het is gelukkig geen plaag. Tot nu toe althans, want in dit soort gevallen is er geen enkele garantie.

Wasbeerhonden worden niet net als de wolf beschermd door de Flora- en Faunawet, maar zijn ook geen te bestrijden invasieve exoot, zoals de muskusrat dat wel is. Ze vallen onder de ‘Regeling beheer en schadebestrijding dieren’, en er mag in opdracht van de provincie op worden gejaagd. Exemplaren die worden doodgereden, zoals deze week dat onfortuinlijke exemplaar in Flevoland overkwam, bestrijden zichzelf. Dat is geen handige strategie voor een diersoort die zich ergens blijvend wil vestigen.

Jelle Reumer is paleontoloog. Voor Trouw bespreekt hij iedere week een dier dat het nieuws haalt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden