Wandelen

De Wadden zijn een andere wereld

Beeld Annemarie Bergfeld

Bob Dylan dronk ooit koffie in ’t Zielhoes in Noordpolderzijl. Hebt u nog nooit een ‘shotje’ Groninger Wadden gehaald? Dan wordt ’t tijd.

De sappig groene kwelder ziet er verleidelijk uit. Maar helaas, ik mag er niet in. Dat voorrecht is voorbehouden aan koeien, paarden en vogels. Een handvol paarden graast naast een slingerend kreekje, een zwerm vogels scheert over het drooggevallen wad achter de kwelder. Kluten? Sterns? Meeuwen? Zonder verrekijker is het niet te zien. Wat maakt het ook uit –

ík voel me een geluksvogel hoog op de dijk, de fiets naast me in het gras, het tafereel aan mijn voeten van een oneindige vredigheid. Achter me weet ik het dorp Kleine Huisjes en de kerktoren van Kloosterburen, een katholieke enclave op het nuchtere Groninger land.

Fietsen over de dijk

Tussen Lauwersoog en Eemshaven ligt 90 km fietspad, hoofdzakelijk op de zeedijk. De fietsafstand Lauwersoog-Noordpolderzijl is ca. 35 km. Op diverse plekken staan informatiepanelen met fietsknooppunten, waarmee het eenvoudig oriënteren is. Infoborden bij de TOPs (Toeristische Overstappunten) bieden suggesties voor extra fiets- of wandelommetjes landinwaarts. Ruime parkeergelegenheid in Lauwersoog.

De kwelder op? In de Westpolder (bij de knik in de dijk na het Lauwersmeergebied, bij fietsknooppunt 11) en bij Noordpolderzijl ligt een kwelderpad dat voor wandelaars toegankelijk is (resp. 3,5 en 1 km lang). Bij schietoefeningen (rode vlag!) is de kwelder in de Westpolder niet toegankelijk.

Meer informatie: www. fietsen.groningen.nl, waddenland.groningen.nl

Beeld Annemarie Bergfeld

Shotje ‘Wadden’

Ik fiets een retourtje Lauwersoog- Noordpolderzijl. Geregeld schrijf ik mezelf zo’n shotje ‘Wadden’ voor, een betere oppepper ken ik niet. Om de Wadden te beleven hoef je niet eerst op een veerboot. Geef mij maar Friesland of Groningen, daar is het Waddengevoel niet anders dan op de eilanden. De vogels, het zout in de lucht, het verre zicht, de intense rust van water en wolken: het is een andere wereld dicht bij huis.

Geen mens kwam ik tegen sinds Lauwersoog, slechts schapen in functie. Met hun hoeven stampen ze de grond aan, wat bijdraagt aan de stevigheid van de dijk. Vrijelijk huppelen hun kleintjes over de top van de dijk van zee- naar landzijde en andersom. Op de fiets doe ik hetzelfde. Om de zoveel kilometer heb ik de keuze: neem ik het pad binnen- of buitendijks? Het voelt als een luxe steeds zelf mijn uitzicht te mogen kiezen: wil ik gouden graanakkers en parmantige kerktorens of liever nog een stukje kwelder en zee en Schiermonnikoog op de horizon?

Beeld Annemarie Bergfeld

Vastberadenheid

Dit land roept altijd een gevoel van eerbied bij mij op. Voordat monniken rond de 11de eeuw met het aanleggen van dijken begonnen, zag heel Noord-Groningen er zo uit: groen land met geulen en kreekjes. Het is of de vastberadenheid van de Groninger boeren, die eeuw na eeuw steeds nieuwe stroken kwelderland bedijkten om landbouwgrond op de zee te winnen, nog altijd boven graan en aardappelen hangt.

Ik ga weer door. Naar Noordpolderzijl, waar ik zeker weer mensen zal tegenkomen. Café ’t Zielhoes, voorheen sluiswachterswoning en waterschapshuis, is een gewild plekje. Zelfs Bob ­Dylan dronk er ooit koffie. Het verhaal gaat dat hij tijdens Europese tournees graag naar Groningen kwam en dan ging fietsen naar het wad. Even een gezonder shotje halen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden