Coronamaatje

De puppy's zijn niet aan te slepen, en dat heeft een keerzijde

Bij de koepel van hondenhouders merken ze een piek over de hele linie: ieder ras is populair sinds de uitbraak van het coronavirus. Beeld Getty Images

Nu iedereen veel thuis is, neemt vooral de vraag naar honden explosief toe. Dat merken ze bij de rasverenigingen en in de asiels. Op Marktplaats is een soort wildwest aan de gang. En de prijzen lopen op.

 Eind vorige maand was de Ierse terriër Maggy onrustig, merkte Lina Kerkhof. Ze ging naast haar hond zitten met een boek om haar in de gaten te houden. “Maar ik heb geen letter gelezen. Ze had al volop weeën.” Om half elf was het eerste hondje er. Rond tweeën baarde Maggy de vierde, de laatste pup van het nest.

De volgende dag mailde haar man 44 mensen die hun kennel in de weken voor de bevalling benaderd hadden: ‘Helaas kunnen wij jullie geen pup toezeggen’. Een ongelooflijk aantal, vindt Kerkhof. “Dat is zo ongeveer hetzelfde aantal teleurgestelden als er puppies in een half jaar geboren worden in Nederland. Normaal gesproken hebben we een stuk of tien geïnteresseerden op de lijst.” Kerkhof snapt het wel: “Mensen hebben nu tijd om een pup op te voeden en uit te laten”.

De prijzen verhogen doen de Kerkhofs als hobbyfokkers niet, al had het met zo’n wachtlijst waarschijnlijk makkelijk gekund. “Rijk word je er toch niet van. Mensen moeten het zich kunnen blijven veroorloven.”

Die groeiende interesse in honden merkt ook de Nederlandse Labradorvereniging, de grootste rasvereniging van Nederland. De labrador, een lieve en tegelijk intelligente allemansvriend, was al een van ’s lands populairste honden, maar de vraag is nu verveelvoudigd, meldt Ger van der Teems, secretaris bij de vereniging. “Helaas”, zegt hij erbij.

Malafide bedrijven

Want de fokkers die fokken volgens de richtlijnen van de Labradorvereniging, en dus gezondheidsverklaringen moeten kunnen overleggen, kunnen lang niet aan de vraag voldoen. Labradors zijn zonder een doordacht fokbeleid kwetsbaar voor erfelijke aandoeningen, bijvoorbeeld aan heupen en ogen. De vereniging is bang dat mensen die niet bij een goeie fokker belanden in de armen gedreven worden van malafide bedrijven die het niet zo nauw nemen met de gezondheid van de pups en de moederhond.

De populariteit van de honden zie je ook terug in de prijzen. Een labrador kost normaal gesproken tussen de 900 en de 1600 euro. “Ik heb nu al bedragen van 2000 euro voorbij zien komen.”

Kijk je op Marktplaats, dan waan je je in het Wilde Westen van hondenland. De ‘gezocht’-advertenties overstijgen die voor ‘aangeboden’, de prijzen – als ze er al bij staan, vaak staat er ook ‘op aanvraag’ – gaan door het dak. Zelfs een oudere kruising met drie poten heeft nog een prijskaartje van 250 euro. Voor een labradoodlepuppy is ene Lara bereid 3000 euro neer te leggen. Voor een zogeheten maltipoo-pup, dat is een kruising tussen een matheser en een poedel, wordt 1350 euro gevraagd.

Bij de Raad van Beheer, dat is de koepelorganisatie voor hondenhouders, maakt directeur Rony Doedijns zich zorgen. “We zien dat mensen ook buiten deze coronatijd impulsief reageren. Als een bepaalde hond de hoofdrol heeft in een film, merken we een piek in vraag naar dat ras. Maar nu zien we die piek over de hele linie: ieder ras is populair sinds de uitbraak van het virus. Mensen werken meer vanuit huis, ze willen een andere invulling voor hun vrije tijd.”

De hondenmarkt in Nederland was voor de coronacrisis al overspannen. Jaarlijks komen er zo’n 160.000 puppy’s de Nederlandse markt op, blijkt uit onderzoek van de Universiteit Utrecht. De helft daarvan is niet in Nederland geboren, maar wordt als ze 15 weken zijn geïmporteerd. In de praktijk betekent dat vaak dat de pups in donkere schuren in Oost-Europa groot zijn geworden, hun moeders worden bij iedere loopsheid opnieuw gedekt.

Superbusiness

“Die grote import, zowel legaal als illegaal, heeft nu een superbusiness”, zegt Doedijns. “De mensen die per se nu een hond willen, die worden minder kritisch. Als ze eenmaal bij zo’n puppyfarm binnenstappen, en ze zien daar al die kenneltjes, dan zijn er maar weinig die dat kunnen weerstaan. Ze kiezen er een uit en gaan langs de kassa, zo eenvoudig is het.”

Doedijns vreest dat een deel van deze honden toch weer van baas zal wisselen of zelfs in het asiel zal belanden. “Een hond is vijftien jaar bij je, je moet hem uitlaten en opvoeden. We proberen te vermijden dat mensen impulsaankopen doen door zo goed mogelijk voor te lichten, een hond heeft echt wel wat om het lijf.”

Er is ook een positieve kant aan de hondenhype: in de asiels in Nederland is het rustig. In de 28 asiels van de Dierenbescherming zitten nu zo’n vierhonderd dieren, waarvan de helft honden. Vlak voor de coronacrisis zaten nog zeshonderd huisdieren te wachten op een nieuw baasje.

Ook de instroom is minder dan normaal. “In zo’n korte periode is dat een grote teruggang. Zelfs dieren met een rugzakje, dus met een gedrags- of medisch probleem, kunnen we makkelijker plaatsen omdat mensen juist nu de tijd kunnen en willen nemen. En dat is hartstikke fijn, maar het is nog niet leeg”, zegt woordvoerder Dik Nagtegaal.

Met een uitgebreidere voorlichting probeert ook de Dierenbescherming te voorkomen dat de oud-asielbewoners weer teruggebracht worden als iedereen weer aan het werk en naar school moet. “De tijd zal het leren als de maatregelen weer teruggeschroefd worden. Maar we hopen natuurlijk van niet.”

Iedere dag zondag

Dat hondenbezitters meer tijd besteden aan hun huisdier merken ook de boswachters van Staatsbosbeheer. “Iedere dag is het nu zondag, normaal gesproken de drukste dag van de week”, zegt boswachter Martijn Harms. “Mensen die normaal hun hond kort uitlaten in de stad maken nu een uitgebreide wandeling in de natuur.”

Dat is bij goed opgevoede honden en gezagsgetrouwe baasjes geen probleem. “Maar mensen die hun hond los laten lopen waar dat niet mag, die spreek ik aan.” Lopen ze door kwetsbaar gebied met de hond los – op de Hondsrug waar Harms werkt zijn onder andere gebieden waar zandhagedissen langzaam opwarmen in de zon –dan krijgen ze meteen een boete: 104 euro, inclusief administratiekosten.

Lees ook: 

Een wandelende tak als huisdier

Met een wandelende tak heb je een half biologieboek in een oud aquarium zitten, constateert columnist Jelle Reumer.

Troostdieren volop in trek

Nu we toch thuiszitten vanwege de coronacrisis, biedt een nieuwe hond of kitten heerlijke afleiding.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden