OpinieCommentaar

De Green Deal: lichtpuntje aan het klimaatfront

December 2015. 195 landen tekenden in Parijs een akkoord om de CO2-uitstoot wereldwijd te beteugelen, om zo de opwarming van de aarde tot 1,5 graad te kunnen beperken. Allemaal bedoeld om klimaatrampspoed af te wenden en de aarde op de lange termijn bewoonbaar te houden. De wereld zou dit probleem in samenwerking oplossen, was destijds de sfeer.

Maar de geest van Parijs is vervlogen, zo bleek afgelopen weekend op de VN-klimaattop in Madrid. Die top is feitelijk mislukt. Er is geen écht akkoord bereikt over waar het over zou moeten gaan, de uitwerking van een nogal technisch artikel uit het Parijs-akkoord: artikel zes, over de mondiale handel in CO2-certificaten. In feite gaat het dan om de vraag: mag een land, om aan zijn klimaatopdracht te voldoen, volstaan met het investeren in bomen en bosbehoud elders? Of is zo’n klimaatopdracht alleen te vervullen met concrete maatregelen die CO2-uitstoot direct verminderen, zoals de vervanging van fossiele energiebronnen door wind- en zonne-energie.

China en Brazilië, maar ook Australië en de oliestaten met hun enorme belangen in fossiele energie, lagen in Madrid dwars. De VS waren onder president Trump feitelijk al eerder uit ‘Parijs’ gestapt. Dat ‘Madrid’ zou sneven en de wereld nu moet wachten op de volgende klimaattop, was wellicht te verwachten in de huidige tijd van geopolitieke en economische tegenstellingen, van populisme en politici die liever de klimaatscepsis oppoken dan aanpakken.

Maar in feite is het onverteerbaar hoe zo wordt gespeeld met de toekomst van de wereld, terwijl simpel wat grasduinen in de stapel wetenschappelijke rapporten die verschenen aan de vooravond van Madrid leert dat dát echt niet meer kan. Zelfs leken kan niet zijn ontgaan hoe de klimaatverandering voortschrijdt. Ook het afgelopen jaar vlogen ons berichten over temperatuurrecords, verontrustend lang durende bosbranden en smeltende ijsmassa’s om de oren. De woede en frustraties van protesterende jongeren en NGO’s in Madrid is dus invoelbaar.

Toch was er ook een lichtpuntje aan het klimaatfront, hoe schamel het ook is. En dat is hoe Brussel van zich heeft laten horen met de Green Deal, een concreet plan om in 2050 klimaatneutraal te worden. Dat is het leiderschap waaraan het in Madrid ontbrak. De Green Deal vraagt offers van Europese burgers en lidstaten, maar biedt ook kansen en kan daarmee ook veel opleveren. Europa wordt zo, zonder het te willen, leidend in het internationale klimaatdebat. Maar voor de toekomst van de wereld is het broodnodig dat het hierbij niet blijft.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden