Renske Jonkman Beeld Loek Buter

ColumnRenske Jonkman

De badkuip waarin wij wonen

Onlangs lag onze poes dood onder aan de dijk. Nou ja, daar kwamen we uiteindelijk achter via de buurtapp want een buurvrouw, die dagelijks met haar dochter en twee golden retrievers langs ons huis loopt, had toch echt een lapjeskat zien liggen en ze was zelfs nog naar onze buren gelopen maar die wisten óók niet van wie zij was. Na dit onheilsbericht verdween het lichaam van onze poes spoorloos. Nergens meer te vinden. En dus werd de dijk haar herdenkingsplek, als het graf van de onbekende soldaat.

Eerlijk gezegd ging ik ervan uit dat onze poes die ochtend niet was thuisgekomen omdat haar hormonen begonnen op te spelen, ze de hort op was, en een leuke nacht achter de rug had. Maar dat bleek allemaal weer een stuk tragischer te zijn verlopen.

Dagelijks kijk ik nu vanuit ons keukenraam uit op de ringdijk, die enorme grafzerk, met een enigszins weemoedig gevoel in mijn buik.

De ringdijk voor ons huis herinnert me aan onze sterfelijkheid

Een tijdje geleden zat Rutger Bregman bij ‘De wereld draait door’ om te praten over onze dijken. Want die zijn volgens hem helemaal niet zo veilig als gedacht. We leven een paar meter onder zeeniveau zonder daar maar een dag bij stil te staan. Maar bij een zeespiegelstijging van meer dan twee meter zitten we al dik in de problemen, zei hij, en ook in zijn pamflet citeerde hij de grote deltaman Johan van Veen: “Eens zullen we dit land met een zucht van verlichting aan de golven prijsgeven”.

Ik weet niet of Bregman direct onder aan een dijk woont, en hoe houdbaar zijn uitspraken precies zijn, maar met het uitzicht op de ringdijk voor ons huis staan we dagelijks stil bij onze sterfelijkheid. En heus niet alleen vanwege een dode poes, of een auto die zo nu en dan de vaart in rijdt, maar vanwege het feit dat we de dijk zíen, in de wetenschap dat al die miljarden liters water worden weggepompt door het elektrische gemaal waar ik dagelijks langsloop. Dat de badkuip waarin wij wonen zomaar kan overstromen als de zeespiegel nog verder stijgt. Maar sta ik midden op de Dam in Amsterdam dan zie ik niks, terwijl daar onder mijn voeten net zo goed een dijk verstopt zit.

Moeten we sommige dijken zichtbaar maken door een vlag te plaatsen? Om ons alert te houden? Als herdenkingsplekken waar de mens de strijd tegen het water is aangegaan. Of gewoon als herdenkingsplek voor een dode poes, dat mag ook. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden