Een gehakkelde aurelia op maar tien meter afstand van de drukke A1.

Stuk voor stuk voelen ze zich verbonden met bos, heide, weide, zee of strand, de bezoekers van de virtuele ontmoetingsplaats Groen! die Trouw de liefhebbers van de natuur sinds drie weken biedt. Voor de ’gewone’ lezers hier een greep uit vlinders, herfstbladeren en zonsopgangen, die als favoriete foto’s uit het hele land zijn aangeleverd. Met de makers aan het woord.

door Bert van Panhuis

Op zoals hij het zelf typeert ’een heerlijk vochtige ochtend’ wandelde Antoine Rocourt afgelopen herfst met zijn gezin in het waterleidinggebied bij het Kennemer Vogelenzang. Zoals altijd had hij de camera in de rugzak en daar zag hij het blad op de grond liggen, vol druppels. „Ik hou van wandelen in de ochtend, vooral in dat gebied. Maar ook ’s avonds doe ik het. Het is zo lekker omdat je er vrij mag struinen. Met de kinderen speur ik dan naar dieren. Ze zijn altijd wat teleurgesteld als we niks zien.”

De gehakkelde aurelia snapte Jaap van de Woord afgelopen zomer op zijn fietszadel, toen hij bij het Twentse landgoed Twickel op zoek was naar de kleine ijsvogelvlinder. ’De laatste bermtoerist van Nederland’, zoals hij zichzelf schertsend noemt, heeft wat met vlinders. Hij doet mee aan onderzoek voor de Vlinderstichting en telt vlinders voor het Centraal Bureau voor de Statistiek. Daarvoor speurt hij een sectie van 25 meter land af. „Door de klimaatverandering komen er een paar soorten bij, maar meer gaan er achteruit door de verdroging.” Met zijn hobby begon hij eind jaren zestig in AmsterdamNoord. „Daar was een pioniervegetatie met veel vlinders.” Van de Woord houdt van dichtbij-fotografie. En hij is gek op de natuur. „Ik wandel veel en fiets.” Veel op en rond het landgoed, waar hij 500 meter vandaan woont. En wie denkt dat het wegennet van Nederland de natuur wegdrukt, de foto van de aurelia is gemaakt op tien meter afstand van de drukke A1.

Iedere morgen maakt Marja Savonije een lange wandeling met de honden. En daar in de Bommelerwaard, aan de oever van de Waal, zag ze vlak bij haar woonplaats deze zonsopgang in de mist. Even later legde ze ook de Bommelerwaard vast nadat de mist was opgetrokken. „Ik zie wel vaker zo’n mooie blauwe lucht. Ik woon nu zestien jaar in de Bommelerwaard, vlak bij de Waal. Het is schitterend. Ik ben een geboren Hagenees en daarna heb ik in Utrecht gewoond, maar ik wil nooit meer terug naar de Randstad. Het leven hier is zo ontspannen!”

De foto van het in rood gedompelde ochtendgloren, gezien vanaf het Amsterdamse Muiderpoortstation, is puur toevallig totstandgekomen, vertelt maker Gerco Schaap. „Ik móest vroeg in de morgen in Baarn zijn en zo kon ik om kwart over acht op zondagmorgen die foto maken. De lucht verliep heel mooi van donkerrood naar licht. En dat in combinatie met de lijnen van het spoor, de bovenleidingen met portalen en de skyline van Amsterdam-Oost leverde een prachtig beeld op.”

Een uur later had het niet dezelfde waarde gehad. Dan had je niet meer dat silhouet gehad en die rare lucht, zegt Martijn van Exel van deze foto, die hij maakte bij Blokzijl, in de kop van Overijssel. „De kwaliteit van een foto zit in het juiste moment.” Hij hoopte op mooi weer toen hij de fiets nam om een stukje van Nederland te gaan verkennen. „Later werd het ook een mooie dag.” Sinds zijn vijftiende fotografeert Van Exel en hij grijpt graag een gelegenheid aan. „Altijd heb ik wel een fototoestel bij me, meestal een klein digitaaltje. Maar als ik echt serieus aan de slag wil, zoals bij Blokzijl, dan pak ik mijn spiegelreflexcamera. Op zo’n dag maak ik driehonderd foto’s.” Hij kan erg van de natuur genieten, wandelend of fietsend. „Van huis uit ben ik geograaf. Ik pak graag de atlas om te zien waar ik weer eens heen kan.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden