Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Vrees voor grote etnische zuivering in Burma

Democratie

Arjen van der Ziel

Een vijfde van de Rohingya is inmiddels gevlucht. © AFP

Sinds islamitische Rohingya-rebellen vorig jaar de wapens opnamen, groeit het geweld in Burma. Een vijfde van de Rohingya is inmiddels gevlucht.

De vrees groeit voor een grootscheepse etnische zuivering in het noordwesten van Burma. Aanleiding is het groeiende aantal islamitische Rohingya dat de strijd in de kustregio Rakhine ontvlucht. Volgens de Verenigde Naties is sinds oktober vorig jaar al bijna een vijfde van de ongeveer een miljoen Rohingya op de vlucht geslagen. En volgens de VN neemt het aantal vluchtelingen op dit moment snel toe. VN-hulpverleners in buurland Bangladesh kunnen de instroom nauwelijks aan. “We hebben dringend meer land nodig om noodonderkomens op te zetten”, aldus een VN-woordvoerder. “Deze mensen hebben dagen gelopen. Ze hebben vaak niet gegeten sinds ze hun huizen verlieten.”

Lees verder na de advertentie
De legerleider noemde de strijd een ‘onafgemaakte zaak’ uit de Tweede Wereldoorlog

Verslaggevers in Bangladesh zagen de laatste dagen uitgeputte Rohingya per boot over de Naf-grensrivier komen. “We zijn naar een heuvel gevlucht toen het schieten begon. Het leger stak huizen in brand”, vertelde Salim Ullah, een 28-jarige boer uit het Burmese dorp Kyauk Pan Du aan persbureau Reuters. “Toen het ’s morgens licht werd, zijn we aan boord van een boot gegaan.”

De vrees voor een etnische zuivering wordt nog vergroot door de recente mededeling van de Burmese legerleider Min Aung Hlaing dat zijn troepen hun operatie in Rakhine onverminderd voort zullen zetten. De legerleider noemde de strijd een ‘onafgemaakte zaak’ uit de Tweede Wereldoorlog en benadrukte dat zijn militairen de integriteit van hun vaderland Burma zullen veiligstellen.

De generaal verwees daarmee naar bloedvergieten in 1942, toen islamitische Rohingya de kant van de terugtrekkende Britten kozen en probeerden een eigen staat uit te roepen, tegen de wil van de meeste boeddhistische Burmezen, die zich aan de zijde van de Japanners schaarden. Dat geweld kostte tienduizenden levens. “We zullen zoiets nooit weer laten gebeuren”, aldus de legerchef.

Onderdrukt

De Rohingya-minderheid wordt sinds jaar en dag onderdrukt in Burma. De meeste Rohingya zijn geen staatsburgers, hebben daardoor slecht toegang tot onderwijs en gezondheidszorg, en zijn relatief arm. Het kwam de laatste decennia ook al meermaals tot bloedige confrontaties tussen de Roghingya en boeddhistische Burmezen. In 2012 kostte een uitbarsting van geweld nog meer dan honderd levens.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

. © Brechtje Rood

De huidige strijd begon in oktober vorig jaar toen een nieuwe Rohingya-rebellengroep met de Arabische naam Harakah al-Yaqin (‘Geloof Beweging’) een spectaculaire gelijktijdige aanval uitvoerde op meerdere posten van de Burmese grenspolitie. De groep, die zich in het Engels de Arakan Rohingya Salvation Army (Arsa) noemt, won daarna snel aan kracht. De rebellen worden naar verluidt geleid door Rohingya-emigrés in Saudi-Arabië en worden op de grond aangevoerd door jihadisten die elders, waarschijnlijk in Afghanistan en Pakistan, guerrilla-ervaring hebben opgedaan. Eind vorige maand voerden de strijders een grote gecoördineerde aanval uit op tientallen legerposten en een legerbasis.

Ze snijden mensen in stukken, ze schieten mensen dood. Ik ben ontzettend bang, ik wil nooit meer terug.

De rebellen namen met hun opstand een flink risico voor de burgerbevolking, want het Burmese leger vecht al decennia tegen allerlei andere etnische milities en treedt daarbij vaak bikkelhard op. Sommige analisten vermoeden dan ook dat de strijders opzettelijk een bloedig legeroptreden uitlokten, om het conflict op de spits te drijven, meer rekruten te werven en internationaal de aandacht te vestigen op het lot van de Rohingya. Inderdaad reageerden de Burmese strijdkrachten met hun beruchte Four Cuts (‘Vier Sneden’)-strategie, waarbij ze opstandelingen proberen af te snijden van vier voor hen cruciale zaken: voedsel, financiering, inlichtingen en rekruten. De regeringstroepen sloten het noordwestelijke strijdgebied af, verdreven burgers uit opstandige dorpen, en namen hun voedsel in beslag of vernietigden het.

Propaganda

Tegelijk met deze fysieke strijd groeide de afgelopen tien maanden een steeds feller propagandagevecht. Beide zijden beschuldigen elkaar van gruweldaden. En omdat de Burmese overheid journalisten weert uit het gebied, is de waarheid lastig te achterhalen. Maar dat het regeringsleger, zoals gebruikelijk, zeer bruut optreedt, is duidelijk. Huizen worden afgebrand, gevangenen worden mishandeld en er zijn al honderden doden gevallen.

“Ik ben gaan rennen toen het schieten begon, en ben mijn vader en moeder uit het oog verloren”, vertelde de 25-jarige vluchteling Mohammad Arafat aan persbureau AP. “Of mijn ouders nog leven, weet ik niet.” Volgens de vluchteling houden de militairen vreselijk huis. “Ze snijden mensen in stukken, ze schieten mensen dood. Ik ben ontzettend bang, ik wil nooit meer terug.”

Deel dit artikel

De legerleider noemde de strijd een ‘onafgemaakte zaak’ uit de Tweede Wereldoorlog

Ze snijden mensen in stukken, ze schieten mensen dood. Ik ben ontzettend bang, ik wil nooit meer terug.