Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Politie op straat ervaart pijn van corruptiezaken

Democratie

Marten van de Wier

© ANP

Alweer speelt een grote corruptiezaak bij de politie. Een Eindhovense commissaris zou zich schuldig hebben gemaakt aan belangenverstrengeling en het aannemen van giften. Agenten op straat horen het terug, zeggen de vakbond en de ondernemingsraad.

Voor de vierde keer in ruim drie jaar speelt een grote corruptiezaak bij de Nationale Politie. Na ‘politiemol’ Mark M., voormalig voorzitter van de Centrale Ondernemingsraad Frank Giltay en de Amsterdamse politiecommissaris Ad Smit is het nu de Eindhovense commissaris Peter van den E. die strafontslag krijgt.

Lees verder na de advertentie

Hij maakte misbruik van zijn bevoegdheden en nam in strijd met de geschenkenregeling giften aan van derden, stelt de Nationale Politie op basis van intern onderzoek. Ook zou hij zich schuldig hebben gemaakt aan belangenverstrengeling.

Van dit soort berichtgeving word je bloed­cha­grij­nig

Van den E. was als programmamanager verantwoordelijk voor de aanschaf van apparatuur zoals camera’s en microfoons. Hij was sinds begin 2016 al geschorst, met behoud van salaris. Het Openbaar Ministerie deed de afgelopen drie jaar strafrechtelijk onderzoek, en beslist binnenkort of hij voor de rechter moet komen.

“Natuurlijk is dit schadelijk voor het imago van de politie”, zegt Rob den Besten, de huidige voorzitter van de centrale ondernemingsraad. “Van dit soort berichtgeving word je bloedchagrijnig. Dit doet pijn bij elke diender die buiten op straat zijn stinkende best doet. Zij krijgen dit meteen te horen. Als ze een keer een kleine bekeuring uitschrijven, bijvoorbeeld.”

Schadelijk

Volgens Den Besten zijn integriteitsschendingen bij de politie iets van alle tijden. “Ik denk wel dat dingen eerder aan het licht komen dan vroeger. Door verbeterde opsporingsmiddelen, maar ook omdat collega’s meer het lef hebben om iets te melden. Vroeger was de commissaris heilig, en als je dat niet zo zag, dan kreeg je de rotklusjes of werd je tien dagen op voetsurveillance gezet.”

Ook Gerrit van de Kamp, voorzitter van politievakbond ACP, noemt de nieuwe affaire ‘schadelijk’ voor de politie. Hij kan deze zaak niet beoordelen, maar stelt in algemene zin dat het risico op corruptieaffaires is toegenomen doordat de politie steeds meer samenwerkt met private bedrijven, zoals ook deze commissaris dat deed. “De politie werkt steeds vaker samen met bijvoorbeeld banken – bij het opsporen van fraude – of met technologiebedrijven voor innovatieve opsporingstechnieken. Dan moet je wel informatie delen”, legt Van de Kamp uit.

“De grens tussen wat kan en niet kan is ontzettend vaag”, vindt hij. “Op het ene moment is het samenwerken, en het volgende moment is het lekken of niet-integer gedrag. Als je vroeger gefêteerd werd, en je werkte niet samen, dan was de zaak duidelijk. Maar als je samenwerkt, mag je dan ook een keer met die mensen eten, of niet? Met enige regelmaat krijgen wij dat soort vragen van collega’s.” Van de Kamp vindt dat de korpsleiding duidelijker moet aangeven waar de grenzen liggen.

Ook in de zaken tegen Giltay en Smit moet het OM nog beslissen of het tot een rechtszaak komt. Mark M. werd eerder veroordeeld tot vijf jaar. Zijn hoger beroep loopt nog.

Lees ook:

De ene agent corrigeert de andere bijna nooit

Terwijl de politie de burger dagelijks aanspreekt op normoverschrijdend gedrag, gebeurt dat binnenskamers nauwelijks. Als er in de politie-organisatie signalen zijn over ongewenst gedrag, duurt het lang voordat maatregelen volgen.

De politie is waakzaam en dienstbaar, maar is ze ook integer?

Waakzaam en Dienstbaar, op elke politiewagen staan die twee woorden geschreven. Het zijn de waarden waar het 60.000 zielen tellende politiekorps het liefst op wordt afgerekend. Deze week ging het echter over maar een eigenschap: integriteit, en dan vooral het gebrek daaraan.

Deel dit artikel

Van dit soort berichtgeving word je bloed­cha­grij­nig