Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In de Mexicaanse politiek lijkt partijtje wisselen een geliefde volkssport

Democratie

Jan-Albert Hootsen

© Trouw
Standplaats Mexico

Een mens kan van gedachten veranderen, maar de conservatieve politicus Javier Lozano maakt het wel heel bont. Begin deze week zat hij nog in de Senaat namens de Nationale Actie Partij (Pan), Mexico's grootste oppositiepartij, maar donderdag stapte hij ineens over naar de regerende Partij van de Institutionele Revolutie (Pri) van president Enrique Peña Nieto.

Sterker nog, van de ene op de andere dag werd hij gebombardeerd tot woordvoerder van José Antonio Meade, die voor de Pri de presidentsverkiezingen van komende zomer moet gaan winnen. En dat terwijl Lozano enkele jaren geleden nog grote kritiek uitte op het financiële beleid van de regering-Peña Nieto, waarvan Meade pikant genoeg de laatste anderhalf jaar als minister van financiën fungeerde.

Lees verder na de advertentie

Het is niet de eerste keer dat Lozano zo'n opmerkelijke sprong maakt. In 2005 deed hij precies het omgekeerde: hij stapte over van Pri naar Pan. Lozano is wat in de Mexicaanse volksmond een chapulín heet, een sprinkhaan; een politicus die, zo het hun carrière uitkomt, van de ene naar de baan en van de ene naar de andere partij hoppen. Lozano is dan ook lang niet de enige. In een politiek systeem waar cliëntelisme en corruptie welig tieren, lijkt partijtje wisselen een geliefde volkssport.

Alle politieke partijen, van links tot rechts, zitten zonder uitzondering vol sprinkhanen.

De chapulines maken hun sprongen zelden om ideologische redenen. Meestal is het puur opportunisme; bij de ene partij lukt het ze niet een parlementaire zetel of een gouverneurschap te krijgen, dus proberen ze het maar bij een concurrent. Die vinden het wel best, want een sprinkhaan brengt stemmen en campagnegeld met zich mee. Alle partijen, van links tot rechts, zitten zonder uitzondering vol sprinkhanen.

Berucht

De beruchtste chapulín is wellicht Ricardo Monreal. In 1998 wilde hij gouverneur van de deelstaat Zacatecas worden namens de Pri, maar hij verloor de nominatie en ruilde subiet zijn lidmaatschap in voor dat van de sociaal-democratische Partij van de Democratische Revolutie (PRD).

Het pakte goed uit; hij won alsnog het gouverneurschap. Dat hij ineens als 'linkse' bestuurder bekendstond terwijl hij enkele jaren eerder nog een trouw bondgenoot was van de neoliberale president Carlos Salinas maakte hem en zijn nieuwe partij weinig uit.

Tien jaar later vond Monreal het welletjes en stapte hij over naar de kleine Partij van de Arbeid (PT), die hij in 2012 weer verliet voor de liberale Burgerbeweging (MC), om weer drie jaar later doodleuk de sprong te maken naar de Beweging voor Nationale Vernieuwing (Morena) van de links-populistische presidentskandidaat Andrés Manuel López Obrador.

Laatstgenoemde staat in de peilingen voor komende zomer fier bovenaan, mede dankzij zijn gestaalde anti-corruptieretoriek. Dat Monreal al jaren door smeergeldaffaires wordt achtervolgd, is echter geen probleem; hij is een sprinkhaan met connecties en een flinke aanhang. Na twee verloren presidentsverkiezingen wil López Obrador vooral gewoon eens een keer winnen.

Het is voor de Mexicanen uiteraard onmogelijk om veel vertrouwen te hebben in hun politici als ze zich zo openlijk zó opportunistisch gedragen. Idealistische kiezers die een partij zoeken waar principes vooropstaan komen eigenlijk altijd bedrogen uit, want alle kieslijsten, zonder uitzondering, staan vol chapulines. Ook aanstaande zomer springen ze weer alle kanten op.

Lees hier meer Standplaats Mexico


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Alle politieke partijen, van links tot rechts, zitten zonder uitzondering vol sprinkhanen.