Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De milde Trump kwam niet opdagen

Democratie

Bas den Hond

Donald Trump legde gisteren uit hoe hij een einde wil maken aan illegale immigratie. © AFP
Verkiezingskoorts

Donald Trump heeft de wereldpers goed te pakken gehad. Anderhalve week zoemde het rond in de verslaggeving rond de campagne van de Republikeinse genomineerde: hij ging de allerscherpste kanten van zijn immigrantenbeleid afhalen. De langverwachte 'draai', van rechts-nationalistische, zeg maar gerust buitenlandervijandige scherpslijper naar een politicus die voor grotere groepen aanvaardbaar is, was aanstaande.

Het bewijs voor die veronderstelling: zijn hints dat een deel van de elf miljoen buitenlanders zonder papieren in de VS zou mogen blijven. De opwinding daarover was groot, maar een speech over het onderwerp werd vorige week afgezegd. Gisteren ging het wel door: in Phoenix, Arizona, aan het front van de immigratieproblematiek, zou de oplossing van Trump onthuld worden.

En dat gebeurde. In een toespraak die helemaal Trump-oude-stijl was, vol met de problemen die illegale immigratie veroorzaakt, en vol woede over het falen van de overheid op dit gebied, presenteerde Trump gewoon weer zijn vertrouwde punten. Een muur bij de grens met Mexico, die Mexico gaat die betalen. Onmiddellijke uitzetting van alle illegale buitenlanders waarvan 'de politie weet' dat ze niet deugen. Opsporing en uitzetting van alle anderen zonder papieren. Extreem strenge controles van wie het land nog in wil. Weigering van mensen die eermoord of andere barbaarse gewoonten goedkeuren, of niet 'van ons zullen houden'.

Lees verder na de advertentie

Mild
Tot op het laatste moment was een heel andere Trump verwacht, een  milde Trump die wat meer op een president zou lijken. Die gedachte kreeg steun toen Trump woensdag een inderhaast geregeld bezoek bracht aan de Mexicaanse president Enrique Peña Nieto. Na een onderhoud van een uur verschenen ze samen voor de pers en waren een toonbeeld van beleefdheid. Peña Nieto, die Trump eerder met Hitler en Mussolini had vergeleken, zei dat de twee 'open en constructief' hadden gesproken. Trump, die de Mexicaanse regering ervan had beschuldigd expres moordenaars en verkrachters illegaal over de grens te sturen, noemde de president zijn vriend en noemde Mexicaanse Amerikanen geweldige mensen en harde werkers.

Tekst loopt door onder de video.

De twee hadden het over de aan de zuidgrens te bouwen muur gehad, maar niet over Trumps eis dat Mexico die betaalt, zei Trump. De Mexicaanse president sprak hem op dat moment niet tegen, maar twitterde later dat hij er wel degelijk iets over gezegd had: dat Mexico in geen geval zou betalen.

Ramp
Die milde Trump moet in Mexico-Stad zijn achtergebleven, of onderweg uit het vliegtuig zijn gesprongen, in Phoenix kwam hij in elk geval niet opdagen. De Trump die daar optrad, schetste om te beginnen de context van het Amerikaanse immigratieprobleem - onvermogen om de instroom in het land te beheersen, resulterend in miljoenen mensen zonder papieren - als een onverdunde ramp.

Dat elke immigrant bijdraagt aan de economie, en dat sommige mensen dat al tientallen jaren doen, en kinderen hebben die nu eenmaal Amerikanen zijn, daarover had hij het niet. Dat illegale immigranten per saldo minder misdaden plegen dan gewone Amerikanen, evenmin. Wat Trump betreft is elke moord op Amerikaan, door een illegaal gepleegd, er een die voorkomen had kunnen worden als Barack Obama en Hillary Clinton niet een 'beleid van open grenzen' hadden gevoerd.

Om de orde te herstellen, te zorgen dat Amerikanen weer 'een land hebben', en een periode van 'vrede en wet en recht en voorspoed' aan kan breken, moet die muur bij Mexico er komen, moeten duizenden extra opsporingsambtenaren de immigratiewetten 'gewoon' gaan uitvoeren en moeten zelfs oppassende buitenlanders zonder papieren naar hun eigen land terug om daar dan een visum aan te vragen, zonder voorrangsbehandeling. Pas als dat helemaal op orde is, kan er gekeken worden naar degenen zonder papieren die er dan nog zijn, zei Trump. Maar volgens de logica van zijn eigen harde retoriek zijn die er dan niet meer.

Draaikonten
Met die harde lijn ontloopt Trump het verwijt van 'flip-flopping', draaikonten, dat Hillary Clinton natuurlijk al klaar had staan. Met een versoepeling van zijn plannen had hij bovendien mogelijk de kern van zijn aanhang, blanke Amerikanen die bezorgd zijn over hun eigen toekomst en die van Amerika, van zich vervreemd.

Maar die aanhang is, peiling na peiling wijst het uit, niet talrijk genoeg om de verkiezingen te winnen. Dat was de theorie achter de verwachte draai naar een gematigder opstelling.

En als Trump die draai niet wil maken, als hij dan toch de meeste kansen ziet in het maximaal naar de stembus krijgen van zijn blanke aanhang, waarom veegde hij dan niet de president van Mexico voor het oog van de wereld de mantel uit? Heeft zijn campagne-leiding, een kleine groep medewerkers en familieleden waarvan velen weinig ervaring hebben met dat werk, eigenlijk wel een duidelijke strategie? En als ze die hebben, houdt Trump zich er dan aan?

De meest simpele oplossing van het raadsel werd woensdagavond gesuggereerd door New York Times verslaggeefster Maggie Haberman. "Hij buigt totaal mee met de menigte, hij speelt in op de zaal waar hij voor optreedt. Dus toen hij bij Peña Nieto was, leek hij gematigd. En nu in Phoenix krijgt hij de adoratie van de menigte en zuigt hij hun energie op terwijl hij roept dat er een muur moet komen."

En, had ze er nog aan toe kunnen voegen: Trumps eerdere opmerkingen over een versoepeling van het beleid kwamen na een vergadering met een aantal latino aanhangers. Dat was het moment dat de media een andere Trump zagen ontluiken. Maar de echte Trump, zo blijkt telkens weer, is de Trump van de menigten, van de woede. De Trump die belooft dat Amerika weer geweldig kan worden - als eerst al die illegale buitenlanders maar weg zijn.

Deel dit artikel