Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

De echte doorbraak zou een persconferentie van Kim Jong-un geweest zijn

Democratie

Wim Boevink

© REUTERS
Klein verslag

Net terug van de persconferentie van Donald Trump in Singapore ben ik in mijn werkkamer gaan overdenken wat ik zojuist in de woonkamer had gezien. Een persconferentie van een uur en vijf minuten - dat was lang niet vertoond.

Ik weet: dit is niet de plaats om de wereldpolitiek te bespreken, hier gaat het over het weer en de rozen en gedichten tegen muren, we zijn tenslotte achterop de krant beland, maar soms bereikt die wereldpolitiek het huiselijk domein.

Lees verder na de advertentie

Ik heb overwogen ervoor op de blijven, voor dat moment, om drie uur in de nacht, dat moment waarop de leiders elkaar de hand zouden schudden, een moment dat nooit meer zal ophouden historisch te zijn.

Maar ik ben gewoon gaan slapen.

Het moet warm zijn in zo'n hoog gesloten Mao-jasje

De eerste berichten in de ochtend hebben een euforische toon. De topontmoeting tussen Kim Jong-un en Trump verloopt goed, boven verwachting zelfs. Er zal een document getekend worden.

Daar ben ik live bij.

Deuren zwaaien open, de twee mannen schrijden naar een tafel met een bloemstuk en twee vulpennen. Kims hoofd glimt een beetje, het moet warm zijn in zo'n hoog gesloten Mao-jasje. Trump ziet wat bleekjes rond zijn ogen, in de persconferentie een uurtje later zal hij zeggen dat hij 24 uur niet heeft geslapen.

Er wordt getekend, men schudt elkaar de hand, Trump toont weer even het getekende document, de motordrives ratelen bijna oorverdovend,

Het document blijkt een intentieverklaring, zoals er in het verleden meer zijn geweest. Trump maakt dat alles nu anders is: hij vertrouwt zijn opponent en volgt daarin zijn zakeninstinct. Zo staat hij ook voor de pers: als de man die een goede deal sloot met een partner waar je op kunt rekenen.

Over mensenrechten is ook gesproken, zegt hij. Wel een beetje do­de­men­sen­rech­ten.

Hij is een goede bui; als hij zo weinig sliep dan drijft hij nu op endorfine en is vriendelijk voor de pers. De verslaggever van CNN complimenteert hij met de goede vraag, aan die van Time Magazine vraagt hij of hij weer op de cover komt, tegen The New York Times zegt hij dat hij nog steeds dat goede eerste interview heeft bewaard - al was dat lang geleden.

Iedereen is zijn vriend. De premier van Japan, de leider van China, de premier van Zuid-Korea sowieso. Hij gelooft in zijn grootse missie: hij is bezig het leven te redden van tientallen miljoenen mensen. Seoul heeft 28 miljoen inwoners, en Seoul ligt vlakbij de grens met Noord-Korea. Over mensenrechten is ook gesproken, zegt hij. Wel een beetje dodemensenrechten: men gaat werken aan het overbrengen van stoffelijke resten van Amerikaanse soldaten uit de Korea-oorlog, die in Noord-Korea begraven liggen.

Trumps visioen voor Noord-Korea is opgesomd in een video van een paar minuten die hij liet maken en die hij op een iPad aan Kim toonde. Een zonnige, high-tech natie met gelukkige mensen.

En wat een stranden heeft Noord-Korea. Die zie je als ze hun kanonnen afschieten. Je kan daar geweldige zomervilla's en hotels bouwen. Je moet het bekijken vanuit een onroerendgoedperspectief, zegt Trump, de zakenman.

Zo staat hij daar, de man die geschiedenis schrijft. Ik kijk naar hem, en naar zijn lichaamstaal, en denk: de echte doorbraak zou een persconferentie van Kim Jong-un geweest zijn.

Met het oog van een antropoloog en de pen van een dichter doet Wim Boevink dagelijks verslag over de grote en kleine wereld om hem heen.

Lees hier meer over de relatie tussen de VS en Noord-Korea.

Lees ook: 'Kim Jong-un en Trump plannen nieuwe bezoeken aan elkaar'

Donald Trump heeft Kim Jong-un heeft uitgenodigd om op bezoek te komen in de Verenigde Staten. De Noord-Koreaanse leider heeft die uitnodiging aanvaard, zegt het Noord-Koreaanse staatspersagentschap KCNA.

Deel dit artikel

Het moet warm zijn in zo'n hoog gesloten Mao-jasje

Over mensenrechten is ook gesproken, zegt hij. Wel een beetje do­de­men­sen­rech­ten.