Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zouden de musici dan toch steels naar Máxima hebben zitten kijken?

Cultuur

Peter van der Lint

Koningin Máxima en directeur Raes tussen de musici (midden-boven). Rechtsonder dirigent Gatti. © Milagro Elstak

Morgenavond speelt het Koninklijk Concertgebouworkest onder andere de Derde symfonie van Arthur Honegger. Koningin Máxima woonde de repetitie bij.

De repetitie van de Derde symfonie van Arthur Honegger is al in volle gang als koningin Máxima dinsdagochtend zachtjes de Grote Zaal van het Concertgebouw in Amsterdam binnenkomt. Het Koninklijk Concertgebouworkest (KCO) zit er op volle sterkte. Chef-dirigent Daniele Gatti schaaft en beitelt met de musici aan de complexe muziek, die donderdag speelklaar moet zijn. Even zit de koningin met orkestdirecteur Jan Raes in de lege zaal te luisteren, maar na een paar minuten sluipen ze samen het podium op en nemen ze haast ongezien plaats op de achterste stoelen tussen de tweede violen.

Lees verder na de advertentie

Het werkbezoek bij het orkest waarvan Máxima sinds 2005 beschermvrouwe is, verloopt zonder veel toeters en bellen. Er klinken geen fanfares bij haar binnenkomst. De musici - opvallend veel jonge mensen in hun dagelijkse kloffie - merken de komst van de koningin in hun midden amper op, zo geconcentreerd turen ze naar bladmuziek en dirigent. Maar Máxima zit nog maar amper op het podium of Gatti tikt af. Deze passage klonk wat chaotisch, zegt hij. Zouden de musici dan toch steels naar Máxima hebben zitten kijken?

Het is waarschijnlijk wel voor het allereerst dat Máxima op het podium te midden van een enthousiast musicerend orkest zit

Als beschermvrouwe van het orkest was Máxima de opvolgster van haar schoonvader prins Claus. De Oranjes hebben een hele geschiedenis met de musici van het 130 jaar oude orkest, want de voorgangster van beschermheer Claus was koningin Juliana. Het is de derde keer dat Máxima een werkbezoek aan het KCO brengt, maar ze is vaak officieel dan wel incognito bezoekster van de concerten, in Amsterdam of tijdens de buitenlandse tournees.

Het is waarschijnlijk wel voor het allereerst dat Máxima op het podium te midden van een enthousiast musicerend orkest zit. Die ervaring is iets ongelooflijks vertelt ze later, je hoort er volgens haar veel meer details en finesses. Terwijl ze daar zit, krijgt ze van directeur Raes allerlei informatie ingefluisterd. Waarschijnlijk iets over het stuk dat op de lessenaars staat of over het gevaar van gehoorschade dat musici lopen.

Dat risico ervaart de koningin even aan den lijve, want Honegger ontketent in zijn symfonie aardig wat geweld en decibellen. Even later zit ze samen met de directeur te schaterlachen, het gegiebel dat hoort bij het vreemde gevoel ergens te zitten waar je eigenlijk niet mág zitten.

Als het voor de musici tijd is voor de koffiepauze spreekt Máxima met Gatti in de dirigentenkamer. De dirigent legt uit dat de klank van een orkest, hoe mooi ook, niet het hele verhaal vertelt. Het gaat vooral om het aanpassingsvermogen van de musici en over de sfeer onderling. Wat beide betreft prijst hij zich gelukkig.

Hij vertelt dat het orkest donderdag ook werk speelt van Guillaume Connesson, maar dat hedendaagse klassieke muziek het moeilijk heeft. Zo horen bijvoorbeeld de concertbezoekers in New York, die daar 200 dollar betalen voor een kaartje, liever de oude vertrouwde Mahler, hét visitekaartje van het KCO.

In een rondetafelgesprek met orkestmusici, stafleden en directie hoort Máxima over de openheid en de vriendelijkheid van het orkest. De 63-jarige paukenist Nick Woud, die al vier chef-dirigenten versleet, vertelt dat het orkest sterk verjongd is, maar niet veranderd. De jonge musici komen tegenwoordig voor meer dan de helft uit het buitenland en hun huisvesting is in het dure Amsterdam een steeds groter wordend probleem. En de musici van het KCO verdienen ook nog eens veel minder dan hun collega's in Berlijn en Wenen.

De koningin snuffelt tussen de volgestouwde planken en daarna is het bezoek ten einde

Koningin Máxima, die zich al veel langer inzet voor muziekonderwijs op scholen, hoort dat het KCO speciale en toegankelijke apps heeft ontwikkeld, die al door 1300 scholen in Nederland en Vlaanderen worden gebruikt. Ook op pabo-opleidingen is men er enthousiast over.

Máxima luistert geïnteresseerd als het gaat over lichamelijke problemen van oudere musici. Muziekmaken is topsport en als je op leeftijd komt, kan de kracht in mond en lippen, of in armen en vingers afnemen. Het is een lastig onderwerp om goede afspraken over te maken. Paukenist Woud legt uit dat veel afhangt van de aard van het instrument dat je bespeelt. Een keeper, zegt hij, gaat in een elftal doorgaans ook langer mee dan een spits.

In de muziekbibliotheek in de catacomben van het gebouw bekijkt Máxima nog de partituur van Richard Strauss' 'Ein Heldenleben', een werk dat hij aan het Concertgebouworkest opdroeg. De koningin snuffelt tussen de volgestouwde planken en daarna is het bezoek ten einde.

Lees ook:

Máxima tilt met haar stralende kleding een grijs, zompig land naar het licht, schrijft Wim Boevink.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

Het is waarschijnlijk wel voor het allereerst dat Máxima op het podium te midden van een enthousiast musicerend orkest zit

De koningin snuffelt tussen de volgestouwde planken en daarna is het bezoek ten einde