Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zonder wijn is bestaan eenzijdig

Cultuur

Iris Pronk

Review

Nooit persen, altijd kneuzen, dan maak je zachte, lieve wijnen. In boekhandel Kooyker in Leiden geeft wijnboer Ilja Gort op deze woensdagavond Franse les. En daar moet bij gedronken worden, rood, wit en rosé. Zijn vrouw Turf ('mijn wijngodin') trippelt rond met halfvolle glazen, mandjes stokbrood, bordjes brie en blauwe kaas. Intussen vertelt Gort hoe hij met zijn makelaar op zoek ging naar zijn Franse 'liefdeswijnkasteel'.

Want zijn jachtige leven als reclamecomponist beviel hem niet meer, al was hij nog zo succesvol: ,,Het leek alsof er vanaf de Nederlandse bank een heel dikke slang naar ons huisje liep.'' Nu woont hij met Turf alweer tien jaar in de Dordogne en maakt hij 250000 flessen wijn per jaar.

Die wijn kan Sybren de Hoo en zijn vrouw Harriët Böttcher niet erg bekoren. ,,Wij gaan zo naar het café, daar gaan we echt aan de drank.'' Echte wijnliefhebbers zijn ze, met hun eigen adresjes in de Pyreneeën. En van literatuur houden ze ook, dat combineert volgens De Hoo juist heel goed: ,,Ik lees een stuk makkelijker bij een glaasje wijn. Het is allebei genot. En je weet bij een glas wijn ook niet of het eind net zo lekker is als het begin.''

Voor de literatuur zorgt Tomas Lieske op deze avond, met een verhaal over 'Gran café Boulevard'. De roman is zojuist voor de Libris Literatuurprijs 2004 genomineerd en Lieske vertelt erover met aanstekelijk plezier. Hij noemt het boek een 'verdrinkingsroman', gesitueerd tussen 1924 en 1951, die draait om de allesomvattende liefde tussen de Spaanse Pili en meestervervalser Alexander Rothweill.

Schrijven is máken, iets wat er nog niet was. ,,Ik ga locaties maken'', zegt Lieske, die op zijn zoektocht naar een geschikt decor het landschap rond Leiden uitkamde. En: ,,Ik ging die vriendin Pili maken.'' Als hij praat over het schrijfproces -dat magische, onzichtbare procédé in het hoofd van de schrijver- dan krijgt het bijna iets fysieks. De schrijver als timmerman, aannemer of beeldhouwer: locatie bekijken, meisje bedenken, mouwen opstropen en dan lekker beitelen en schrijven.

Wat nu precies het verband is tussen wijn en literatuur -de twee thema's van deze avond- dat durft Lieske niet te zeggen. Zelf drinkt hij nooit tijdens het schrijven. Volgens Ilja Gort mogen schrijvers best wat meer op Bacchus lijken, want 'wijn inspireert, wijn maakt vrij.' En lezen en wijn gaan al helemaal goed samen, daarom brengt hij zijn wijnboerenboek ook aan de man met: Drink dit boek!

Dat je van (Franse) literatuur flink dorst kunt krijgen, is in 1966 al overtuigend aangetoond door Gerard Reve. Daarom is zijn 'Gedicht voor dokter Trimbos' (uit 'Nader tot U') een waardige afsluiting van deze Franse Boekenweek:

'Goedkope wijn, masturbatie, bioscoop,'

schrijft Céline.

De wijn is op, en bioscopen zijn hier niet.

Het bestaan wordt wel eenzijdig.

Deel dit artikel