Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Zangeres Thelma Ment (1951-2018) luisterde naar haar visioenen

Cultuur

Dana Ploeger

Thelma Ment aan het begin van haar zangcarrière. Ze trad later op onder haar artiestennaam Thelasinga en kleedde zich altijd in originele Surinaamse kledij. © Dana Ploeger
naschrift

Thelma Ment wist dat haar gekozen pad niet eenvoudig was. Avontuur zat in haar aard en ze genoot van alle aandacht als ze op het podium stond te zingen.

Thelma Johanna Ment liet zich door niets en niemand leiden. Ze bepaalde zelf hoe ze haar leven vormgaf en vroeg niemand om toestemming, zeker haar familie niet. Ze was rebels, opstandig en zocht heftige situaties vaak zelf op. Dat was haar avontuurlijke inborst. Juist in benarde tijden kwamen haar krachtige kwaliteiten naar boven. Eén ervan was haar loepzuivere zangstem, waarmee ze als zangeres Thelasinga vooral in Suriname bekend werd. Ze roerde velen met haar liederen. Dat ze niet uitgroeide tot een beroemde artiest deerde haar minder. Als het te groots werd, voelde ze te veel verantwoordelijkheid.

Lees verder na de advertentie

Als meisje had ze al jong veel verantwoordelijkheden. En dat beviel de op 24 juli 1951 in Paramaribo geboren Thelma Johanna Ment slecht. Haar strenge moeder Catharina Ment werkte als marktkoopvrouw en voedde haar dochter met keiharde hand op. Als enige dochter uit een kortstondige relatie moest Thelma voldoen aan de hoge eisen van haar moeder. Thelma zocht naar momenten van vrijheid, maar die uitstapjes bezorgden haar geregeld straf. Haar vader, timmerman Francois Renfurm, woonde niet ver van hen, maar over hem werd niet gesproken - dat lag te gevoelig. Pas als jongvolwassen vrouw zou ze een band met deze warmhartige man opbouwen en vertelde hij haar hoe trots hij op haar was. Jaren later verzachtte ook de relatie met haar moeder.

Daar waar Thelma kansen zag, ging ze naartoe. Ze liet zich door niets en niemand weerhouden

Thelma kreeg nog drie halfzussen, maar ze was niet vaak thuis, liever ging ze op avontuur. Omdat ze het niet breed hadden en Thelma weigerde met haar moeder op de markt te staan, ging ze zingen. Voor wat centen of een kom bami. Hiermee viel ze al snel op en plaatselijke optredens volgden. Vanwege haar opstandigheid - Thelma verdween geregeld en was rebels - ging ze bij een kinderloze vriendin van de familie wonen. Daar kreeg de 17-jarige meer vrijheid: een verademing. In die periode kwam ze via een schoolvriendin in aanraking met basketbal en zoals het wel vaker ging met Thelma, als ze zich ergens voor inzette, oogstte ze vaak succes. Mede door haar competitieve instelling werd ze lid van het nationale basketbalteam en speelde wedstrijden op hoog niveau.

Tekst loopt door onder de foto

© Dana Ploeger

Thelma was realistisch genoeg om te weten dat hierin geen gouden toekomst lag en ze zette haar zinnen op de opleiding verpleegkunde. Hierin was ze serieus, ze haalde vlot haar diploma, bleef in haar vrije tijd veel zingen en ging bij toneelvereniging NAKS. Ze was begin twintig toen ze een relatie kreeg met een bezitterige, gewelddadige man. Zij maakte ene einde aan de relatie, maar hij liet zich niet wegsturen. En toen Thelma zwanger bleek van de regisseur van haar toneelgroep, Irwin Ormskirk, een charmeur met een behoorlijke reputatie aangaande vrouwen, sloeg de vlam in de pan. De ruzie ontaardde in een gevecht, en ze ontsnapte ternauwernood door op zijn brommer weg te sjezen. Een actie waar ze altijd trots op bleef. Kort na de geboorte van haar zoon Irwin, verliet ze Suriname om samen met hem in Nederland een nieuw bestaan op te bouwen.

Daar, op een flatje bij een vriendin in Utrecht, kwam ze tot rust. Hoewel ze direct aan de verpleegkundespecialisatie nierdialyse begon en diverse bijbaantjes aannam voor geld. Haar zoontje stalde ze bij vriendinnen of bekenden. Zo moest het maar, vond ze, hij zou daar vast niets aan overhouden - net als zij ook sterk uit haar getroebleerde jeugd was gekomen. De jaren erna waren onrustig, ze verhuisden om de zoveel tijd en keerden enkele keren terug naar Suriname. Daar waar Thelma kansen zag, ging ze naartoe. Ze liet zich door niets en niemand weerhouden. Later, eigenlijk pas aan het einde van haar leven zag ze in dat deze onrustige jeugd Irwin weinig goed had gedaan. Maar ze had geen spijt, ze had nooit een slechte intentie gehad, hield ze zichzelf voor.

Thelma wilde juist haar opgedane medische kennis terugbrengen naar Suriname. Ze hield van haar thuisland, koesterde de cultuur. Zo droeg ze altijd originele Surinaamse kledij, ze ontwierp later zelfs een eigen kledinglijn 'The Thelalook', bestaande uit Afrikaanse en Surinaamse prints. Al weigerde ze een 'koto' te dragen, dat kledingstuk gaf een te eenzijdig beeld van de Surinaamse cultuur.

Tekst loopt door onder de foto

© Dana Ploeger

Na tien jaar keihard werken in de zorg en geregeld optreden, besloot ze haar zangcarrière een serieuze kans te geven. Ze wist dat ze succes kon hebben, ze had tenslotte in 1971 al eens het Nationaal Songfestival gewonnen. In het ziekenhuis werd ze the singing nurse genoemd: haar indringende, therapeutische stem liet mensen sneller genezen, was het verhaal. Gestimuleerd door haar echtgenoot, de gedreven Hesdy Mac Nack, ging ze vaker optreden en organiseerde menig concert en cultureel event. Onder haar artiestennaam Thelasinga wilde ze furore maken. Ze experimenteerde met pop, jazz en traditionele Afrikaanse muziek - met als voorbeeld 'African Mama' Miriam Makeba. Ze verdiende goed geld en werd een rijzende ster, haar bekendste nummer was 'Busi Lobi' - in 1990 met de eerste videoclip in Suriname.

Tot ze op een dag ineens stopte met optreden, ze was toen begin veertig. Juist op het moment dat grotere bekendheid in het verschiet lag. Een deel van haar wilde wel uitgroeien tot een groot artiest, maar een ander deel trapte op de rem. Ze genoot van optreden, stond graag in de belangstelling, maar ze voelde ook een verantwoordelijkheid als artiest. En dat hield haar tegen. In die periode had ze ook dagelijks visioenen en dromen, ze luisterde daar secuur naar. Wellicht had ze hier wel een visioen over gehad, niemand weet het precies.

Zoon Irwin beloofde zijn moeder dat hij haar stem nog lang zal laten klinken

De intense visioenen speelden een belangrijke rol. Ze schreef ze allemaal op en wist vaak bij het teruglezen van deze schrijfsels en gedichten niet dat ze van haar kwamen. Mensen om haar heen moedigden Thelma aan een spirituele gids te worden, maar hoe graag ze ook iets voor anderen deed, zo'n toekomst zag ze niet voor zichzelf. Ziener worden was te overweldigend en ook hier ervoer ze die verlammende verantwoordelijkheid. Ze wilde niets half doen, alleen de beste zijn was goed genoeg - ze bleef als altijd ambitieus. Wel luisterde ze naar haar visioenen, zo ging ze na een droom scheiden van haar man.

Tekst loopt door onder de foto

© Dana Ploeger

In 2008 organiseerde haar zoon Irwin nog een comebackconcert in Paramaribo, vooral daar was ze bekend als de 'Parel van Suriname'. Ze wilde wel in die comeback geloven, maar het lukte niet. Inmiddels speelde haar slechte gezondheid op: ze had al diverse hartaanvallen achter de rug en kreeg last van haar nieren. Hoe wrang, vond Thelma, dat juist zij, die gespecialiseerd was in nieraandoeningen, er zelf een kreeg. Haar wereldje werd de laatste tien jaar kleiner, ze genoot alleen nog van haar vier kleinkinderen en bezoekjes van vriendinnen en familie. Maar ze kon ook mopperen, ze zag het niet altijd zitten.

Thelma had de sterke behoefte om alles wat ze zong, schreef of meemaakte vast te leggen. Alsof ze voorvoelde dat na haar overlijden er wellicht nog iets mee zou gebeuren. Op 2 april stierf ze aan nierfalen, in de armen van haar zoon, als laatste zijn naam uitsprekend. Want van alle mannen op de hele wereld, was hij haar grootste liefde. Irwin startte daags na haar overlijden een Facebookpagina onder de titel 'The Thelasinga Legacy' en bracht twee cd's van zijn moeder opnieuw uit. Haar zoon beloofde zijn moeder dat hij haar stem nog lang zal laten klinken.

Thelma Johanna Ment werd geboren op 24 juli 1951 in Paramaribo, Suriname en overleed op 2 april 2018 in Rotterdam.

In Naschrift beschrijft Trouw het leven van onlangs overleden bekende en minder bekende mensen. Het dossier Naschrift vindt u hier. Een tip voor Naschrift? Mail naar naschrift@trouw.nl Of per post naar Trouw/Naschrift, postbus 859, 1000 AW Amsterdam


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Daar waar Thelma kansen zag, ging ze naartoe. Ze liet zich door niets en niemand weerhouden

Zoon Irwin beloofde zijn moeder dat hij haar stem nog lang zal laten klinken