Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wonderstruck: in de goot liggend naar de sterren kijken

Cultuur

Ronald Rovers

© X
Recensie

Wonderstruck
Regie: Todd Haynes
Met Oakes Fegley, Julianne Moore, Michelle Williams, Millicent Simmonds
★★★★☆

Voor de buitenwereld is Todd Haynes een filmmaker, van binnen is hij archeoloog: een opgraver en verzamelaar van historische perioden en objecten die hij uitstalt in de wonderkabinetten die zijn films zijn. Waarin elk van die perioden zichtbaar en tastbaar wordt door een obsessieve aandacht voor detail.

Lees verder na de advertentie

Denk aan ‘Carol’ met Cate Blanchett waarin je de stof van haar jurken bijna kon aanraken. Het is geen verrassing dat Haynes ‘Het wonderkabinet’ van Brian Selznick ging verfilmen, een verhaal dat sterk leunt op de liefde voor verzamelen en de kunst om het verleden tot leven te brengen. En net als Selznicks boek ‘De uitvinding van Hugo Cabret’, verfilmd door Martin Scorsese, een ode aan de fantasie. ‘We liggen allemaal in de goot, maar sommigen van ons kijken naar de sterren’, citeert iemand Oscar Wilde.

Net als Selznick in het boek, voert Haynes twee verhalen in twee tijden op die langzaam naar elkaar toe groeien. De overgangen zijn vooral in het begin nogal abrupt, maar naarmate het verhaal vordert, wordt duidelijk hoe ze met elkaar verbonden zijn en worden ze ontroerender.

Kosmisch toeval

Het eerste speelt in kleur in 1977 en gaat over de twaalfjarige Ben, wiens moeder onlangs bij een auto-ongeluk om het leven kwam. Door een vreemd kosmisch toeval wordt hij door de bliksem getroffen, raakt doof en vertrekt naar New York, op zoek naar de vader die hij nooit gekend heeft.

Het tweede speelt in zwart-wit in 1927, waarin de eveneens twaalfjarige en eveneens dove Rose naar New York vlucht om aan haar autoritaire vader te ontkomen, op zoek naar de moeder die ze wel kent, maar die vanwege haar acteercarrière geen tijd heeft. Die rol wordt gespeeld door Julianne Moore, min of meer een vaste actrice bij deze maker, die met haar nerveuze glimlach altijd net niet op haar plek lijkt in de wereld. Waarschijnlijk een gevoel dat Haynes herkent en dat je ook een beetje proeft in zijn films.

Het is een film die ondanks alle kunstmatigheid intens ontroert

Verbondenheid

Twee kinderen in hun eigen wereld, waar geluiden van buiten niet doordringen, gescheiden door een halve eeuw, een Grote Depressie en een wereldoorlog, maar toch innig verbonden in hun zoektocht naar liefde en geborgenheid. Die verbondenheid voel je sterker naarmate Haynes zijn jonge personages dezelfde plekken laat bezoeken, met name het American Museum for Natural History, dat een cruciale rol zal spelen in hun levens. Hoe, dat verklappen we niet.

‘Wonderstruck’ is een wonderkabinet van kleine verhalen, opgezette dieren en maquettes. Modellen die iets over de grote wereld daar buiten vertellen. Waarin alles nog analoog is - de muziek op elpees, de boeken in een oude stoffige boekenwinkel, de tentoonstellingen - en in die zin tastbaar en levend. Het is een film die bewust een constructie is, maar die ondanks al die kunstmatigheid intens ontroert.

Omdat het een verhaal is over iets gaat wat iedereen herkent: mensen kwijtraken en nieuwe mensen vinden.

Voor meer filmrecensies kunt u ons dossier bekijken. 



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Het is een film die ondanks alle kunstmatigheid intens ontroert