Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wie naar 'Laatste paar dagen' gaat om Hendrik Groen te zien, komt bedrogen uit

Cultuur

Sandra Kooke

Esther Scheldwacht en Kees Hulst © Martijn Beekman
Recensie

Theater
Kees Hulst, Esther Scheldwacht
Laatste Paar Dagen
★★★★

Een zaal vol kletsende ouderen zit klaar om naar Hendrik Groen te kijken. Maar Kees Hulst, die in de tv-serie zo charmant gestalte gaf aan deze verlegen bejaarde, speelt in Laatste Paar Dagen een totaal andere rol. Ja, hij is opnieuw oud, stervende zelfs. En hij is opnieuw zo aandoenlijk. Maar Laatste Paar Dagen komt in een krappe anderhalf uur aan als een mokerslag. Niet vanwege de dood, maar vanwege de intensiteit van deze voorstelling. Al na vijf minuten is de fluisterende en giechelende zaal muisstil.

Lees verder na de advertentie

Esther Scheldwacht schreef voor Kees Hulst en haarzelf een dialoog over een stervende man in het ziekenhuis en een verpleegster. Met de dood in zicht worden zij verliefd op elkaar. Dat simpele gegeven wordt ragfijn en buitengewoon mooi gedoseerd uit de doeken gedaan.

Die persoonlijke geschiedenis van Hulst en Scheldwacht schemert door de voorstelling heen

In eerste instantie is verpleegster Engeltje Donderdag professioneel afstandelijk. Ze bekijkt het computerscherm, praat op iets te luide toon tegen de patiënt. Als ze een laken over hem heen legt, is dat zorgzame gebaar een neutrale handeling.

Maar dan ontstaat er medelijden voor die kwetsbare man Rein Tas, die weet dat hij moet sterven. Medelijden wordt sympathie, sympathie wordt liefde, gevoed door zijn nieuwsgierigheid, zijn originele kijk op het leven, zijn interesse in haar. Prachtige scène: zij wast zijn pijnlijke lichaam voorzichtig. Terwijl ze haar professionele handelingen verricht, bekijkt hij haar nieuwsgierig en ongegeneerd.

Persoonlijk

Scheldwacht en Hulst zijn sinds kort een stel. In de Volkskrant vertelden ze hoe ze tijdens de voorstelling waarin ze de dichter Leo Vroman en zijn vrouw Tineke speelden, verliefd op elkaar werden. Zo erg dat ze allebei hun huwelijk opbraken voor elkaar. Die persoonlijke geschiedenis schemert door de voorstelling heen, met citaten over liefde en verwijzingen naar Vroman.

Toch hindert dat geen moment. Hun samenspel is zo sterk en de tekst zo geloofwaardig, dat je alleen in dat kleine universum in die ziekenhuiskamer bent. Langzaamaan wordt de conditie van Rein minder, terwijl Engeltje zich meer en meer durft te geven. Zijn dood is iets kleins, opeens is hij weg.

Hulst laat in deze voorstelling zien dat hij een van de beste acteurs van dit moment is. Met kleine onhandige gebaren, met de trage bewegingen van een vermoeid en pijnlijk lichaam en met een geweldige tekstbehandeling boeit hij van begin tot eind. Scheldwacht ontroert als de vrouw die niet goed weet wat haar overkomt en steeds meer van zichzelf laat zien.

Lees meer over theater op trouw.nl/theaterrecensies.

Lees ook: Hendrik Groen is nog wat traag qua komisch

Kees Hulst speelt ook de hoofdrol in ‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen’ . De eerste aflevering van deze tv-serie was een vreemde ervaring, schrijft tv-recensent Renate van der Bas. 

Deel dit artikel

Die persoonlijke geschiedenis van Hulst en Scheldwacht schemert door de voorstelling heen