Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Wat moet je met een film die alleen mysterie is?

Cultuur

Ronald Rovers

© The Place
Recensie

The Place
Regie: Paolo Genovese
Met Valerio Mastandrea, Marco Giallini, Alessandro Borghi
★★★☆

Het probleem met raadselachtige films is dat de spanning overboord gutst zodra je als kijker grip krijgt op wat er aan de hand is. Meestal gebeurt dat als de film een half uur bezig is, wanneer de personages niet langer weg kunnen komen met intrigerend zwijgen. Weg mysterie.

Lees verder na de advertentie

In deze Italiaanse, hoe-zullen-we-het-noemen, metafysische lunchroom-thriller zal het raadsel nooit opgehelderd worden.

De enige locatie is het lunchcafé The Place. Elke dag zit daar aan hetzelfde tafeltje een man. Een beetje vermoeide man, ergens tussen de veertig en vijftig, met een groot boek. Mensen komen binnen, gaan zitten, stellen een vraag en vertellen dingen. Zij willen iets van hem en in ruil kan hij hun wensen vervullen. Meestal moeten ze verschrikkelijke dingen doen. Ze protesteren, maar ze doen het. Als ze terugkomen, noteert hij de details: hoe voelden ze zich bij wat ze deden?

Wordt de man die wensen op miraculeuze wijze in vervulling kan laten gaan meer dan een truc om spanning te creëren?

Enzovoort

Is hij de duivel, vraagt een non, die God weer wil voelen? Of een engel? De maffia, wellicht? Een vrouw die haar demente man terug wil, moet een bom op een openbare plek laten ontploffen. De vader van een dodelijk ziek kind moet een ander kind vermoorden. Enzovoort. Dezelfde personages keren terug, vertellen over hun wroeging en gaan weer op pad. Sommigen voltooien hun taak en zien hun wens vervuld.

Zoals gezegd: het raadsel blijft intact. Maar maakt dat van 'The Place' een sterke film? Wordt de man die wensen op miraculeuze wijze in vervulling kan laten gaan meer dan een gimmick, een truc om spanning te creëren?

Niet echt. Het punt dat mensen monsters kunnen zijn die alleen uit zijn op eigen gewin, wordt al vroeg gemaakt. Daarna nog een paar keer. Dieper gaat het helaas niet, al weet de film de spanning tot het eind toe aardig vast te houden en is de wending in de laatste scène verrassend en amusant. Maar de personages krijgen te weinig reliëf, het verhaal blijft te veel een constructie en de boodschap is te mager om voldoening te geven. En wat moet je met alleen een mysterie?

Elke week de nieuwste films besproken door onze recensenten. U leest ze hier.

Deel dit artikel

Wordt de man die wensen op miraculeuze wijze in vervulling kan laten gaan meer dan een truc om spanning te creëren?