Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Waarom Nicolas Mansfield ervan overtuigd was dat hij op zijn 42ste zou sterven

Cultuur

Noor Hellmann

© Jorgen Caris
Ik heb een droom

“Als kind had ik een droom over de dood, die mij 33 jaar heeft achtervolgd. Ik was 9 en in mijn slaap zag ik een oude man met een kruiwagen. Aan die droom koppelde ik de gedachte dat hij mij zou komen halen als ik 42 was. 

Ik heb daarna heus niet elke dag aan die droom gedacht, maar onwillekeurig ga je toch aftellen. Het was dan ook een opluchting toen ik 43 werd. Ik weet niet waar het idee over mijn vroegtijdige dood vandaan kwam. Misschien had het ermee te maken dat ik tussen mijn zevende en dertiende zwaar epileptisch was: alle dingen die kinderen op die leeftijd doen - fietsen, zwemmen, bomen klimmen - waren voor mij taboe. Maar gelukkig had ik de muziek.

Lees verder na de advertentie

Mijn muzikale reis begon met blokfluit, gevolgd door viool en later piano. Zodra ik me opsloot in de muziek verdwenen de frustraties over mijn ziekte en alle stress in ons dagelijks leven. Thuis was het moeilijk met twee ongelukkig getrouwde ouders in een heel klein arbeiderswoninkje ten zuiden van Londen. Mijn 90-jarige moeder woont er nog steeds. Vaak heb ik gedroomd dat zij in welstand zou eindigen, dat is helaas niet uitgekomen. Haar leven was niet makkelijk maar ze is altijd een vechter geweest.

Ik ben een man van het on­der­buik­ge­voel, en ik volg dat gevoel steeds meer naarmate ik ouder word

Mijn vechtlust heb ik van haar. Ik ben niet bang om sprongen te wagen: zo was ik heel blij met de kans op mijn 21ste hier te beginnen als zanger bij het Groot Omroepkoor en weg te gaan uit Engeland. Soms weet je: het grootste risico is geen risico nemen. Toen ik in 2013 directeur werd van de Nederlandse Reisopera was het gezelschap bijna dood bezuinigd, maar we hebben geen slachtofferrol aangenomen. Het hele bedrijf is opnieuw ingericht en we zijn als een feniks uit de as herrezen. We hebben laten zien dat producties goedkoper kunnen en succesvol zijn. Ik wil niet alleen de Top-10 opera’s uitbrengen, ik vind dat ik mensen moet verrassen met dingen waarvan ze van tevoren niet wisten dat ze er behoefte aan hadden, zoals nu met ‘Siroe’: een onbekende barokopera van de 18de-eeuwse componist Hasse die in zijn eigen tijd al vergeten raakte.

Toen ik de muziek voor het eerst als concertuitvoering hoorde was ik meteen verkocht. Ik ben een man van het onderbuikgevoel, en ik volg dat gevoel steeds meer naarmate ik ouder word. Het klopt altijd. De coloratuuraria’s zijn werkelijk prachtig - als je ervan houdt val je van je stoel, als je er nog niet van hield ga je ervan houden. De relevantie van opera is voor mij dat zangers hun kwetsbaarheid durven te laten zien. Kwetsbaarheid vind ik een van de grootste geschenken van het leven. Mijn droom is dat mensen niet meer schrikken van het woord opera: onze kunst is voor iedereen toegankelijk, er is niets elitairs aan.”

Nicolas Mansfield (51) is directeur en artistiek leider van de Nederlandse Reisopera. ‘Siroe, Re die Persia’ is voor het eerst als geënsceneerde uitvoering in Nederland te zien t/m 24/2. www.reisopera.nl.

Deel dit artikel

Ik ben een man van het on­der­buik­ge­voel, en ik volg dat gevoel steeds meer naarmate ik ouder word