Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Waar zijn die hippe Chinese kunstenaars gebleven?

Cultuur

Sandra Kooke

Xu Beihong: De acht paarden © wikimedia

Zo'n vijf jaar geleden had iedere eigentijdse galerie in New York een paar Chinese kunstenaars onder zijn hoede. Chinese kunst was booming; met een Qi Baishi of een Wu Guanzhong  aan de muur liet je zien helemaal op de hoogte te zijn.

De kunst- en antiekmarkt uit China was de afgelopen tien jaar de sterkst groeiende kunstmarkt van de wereld. Vanaf het begin was de groei spectaculair, omdat rijke Chinezen zich vrij plotseling bekeerden tot het kopen van kunst, en dan met name hun 'eigen' kunst.

Maar ook in de westerse wereld nam de belangstelling voor Chinezen toe. Tussen 2008 en 2011 - op het hoogtepunt van de bubbel - nam de omvang van veilingresultaten in China toe met 500 procent.  Des te opvallender omdat in de rest van de wereld de crisis toesloeg en het kopen van kunst daalde.

Maar Qi Baishi en Wu Guanzhong - vijf jaar geleden nog hoog in de top 20 best verkopende kunstenaars - zijn nu niet meer terug te vinden in de lijstjes. Westerse kunstenaars, zoals Andy Warhol, Francis Bacon, Gerhard Richter en Mark Rothko, zijn weer de best verkopende kunstenaars. Waar zijn de Chinezen gebleven?

Niet meer boven een miljoen
"Ze zijn niet helemaal weg, maar er worden geen astronomische bedragen meer betaald voor Chinese kunstenaars, " zegt Clare McAndrew, kunstmarktdeskundige en opsteller van het jaarlijks  Tefaf Art Market Report. "Prijzen voor Chinese kunst komen tegenwoordig  niet meer boven een miljoen uit. Ze zitten nu in het middenniveau  van de markt."

Het succes van 2009 tot en met 2011 was geen duurzaam succes, zegt McAndrew. "Verzamelaars hadden nog weinig ervaring met Chinese kunst, er kwamen heel wat vervalsingen op de markt en de prijzen waren onrealistisch hoog. De ontwikkeling ging te snel om de problemen die je op een nieuwe markt hebt, op te lossen. Op dit moment gaan de prijzen voor Chinezen naar beneden, maar ik verwacht in de toekomst een gematigde groei. En die zal een gezondere basis hebben dan de bubbel van een paar jaar terug." 

Koopkracht
De koopkracht van de Chinezen is namelijk onverminderd hoog. Dat bleek al in 2013 toen Chinese kunstkopers de Amerikaanse versloegen. Er was even sprake van dat de Maastrichtse kunstbeurs de Tefaf een filiaal in Beijing zou openen. Maar kunsthandelaren durfden de stap niet aan, omdat Chinezen in de eerste plaats Chinese kunst kopen en minder belangstelling hebben voor westerse kunst. Inmiddels zijn de Amerikanen alweer de grootste kunstkopers ter wereld.

Lees verder na de advertentie

Overigens zijn er ook westerse kunstenaars die geduikeld zijn. McAndrew: "Namen als Picasso, Richter en Bacon zullen het altijd goed blijven doen. Die hebben nu al historische betekenis. Maar van Damien Hirst en Tracey Emin verwacht ik dat niet. Die waren een paar jaar bijzonder populair, maar dat tijdperk lijkt voorbij. Ze hebben in die tijd zoveel geproduceerd, dat niemand ze meer wil. Dat geldt trouwens ook voor sommige Chinezen."

Deel dit artikel