Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Voor een kritische houding is op het Eurovisie Songfestival maar weinig plaats

Cultuur

Joris Belgers

Na het halen van de finale staat Waylon zelfs het AD weer te woord. © ANP
Pop & Zo

Achter me in de pershal draait een collega zich woedend om. Rood aangelopen sist hij me toe: “Dat is omdat dit technisch perfect is!” Ik had me zojuist hardop durven afvragen wat die opera-kitsch uit Estland in vredesnaam te zoeken heeft op het Eurovisie Songfestival. 

Ik probeer nog vriendelijk te bevestigen dat ik haar die torenhoge noot inderdaad niet nadoe, maar nee, hij heeft zich al omgedraaid. Dit komt niet meer goed.

Lees verder na de advertentie

Voor een kritische houding is op het Eurovisie Songfestival maar weinig plaats. Er heerst een flinke juichcultuur: iedereen is mooi en geweldig. Natuurlijk, vanavond op de bank doet u misschien ook wel mee aan de nationale sport om al die zangers en zangeressen zo vals mogelijk uit de pan te geven. Maar hier, in Lissabon, in de songfestivalbubbel, is daarvoor weinig plek.

Het zorgt voor vreemde taferelen bij de persconferentie na afloop van de eerste ronde, waarin Waylon zich wist te plaatsen voor een finaleplek. Een Sloveense journalist gaat als een Bhagwan-volgeling uit zijn plaat wanneer de Australische zangeres mooi verwoordt hoe het is om op een ander halfrond in zo’n warm bad van liefde te vallen. Een ander leidt zijn vraag in met een uitgesponnen hommage en vergeet erna überhaupt een vraag te stellen. Weer een ander wil alleen een selfie.

Dat doet iets met je, als journalist. Want het is natuurlijk níet de plek om aan die Denen te vragen of ze het zelf wél in de geest van het Eurovisie vinden dat ze die Viking-esthetiek op hun moordende, rovende en verkrachtende verleden hebben gebaseerd.

De persruzie was dit jaar hèt verhaal rondom de Nederlandse inzending

De sfeer van hosanna moet ook Paul Brinks, manager van Waylon, hebben beneveld, toen hij opriep tot een ‘mediacode’. Wij van de Nederlandse pers moeten een voorbeeld nemen aan onze buitenlandse collega’s. Die wél achter hun artiesten staan.

Volstrekte onzin, natuurlijk. Alleen al omdat in het buitenland de artiesten heus wel worden bekritiseerd, als dat nodig is. Zo was er vorig jaar het nodige rumoer om de Belgische zangeres Blanche. De arme 17-jarige werd finaal afgekraakt in Belgische kranten om de verkeerde jurk, de verkeerde handgebaren en haar angstige blik. Ze werd overigens uiteindelijk zeer verdienstelijke vierde.

De persruzie was dit jaar hét verhaal rondom de Nederlandse inzending. Tenzij Waylon vanavond zal winnen, maar die kans acht ik uitgesloten. Waylon weigerde nog met het AD en de Telegraaf te praten. Voor een draaiende camera legde hij opgewonden uit klaar te zijn met de ‘kwallerige’ en ‘zielige’ manier van verslaggeving door één van mijn professionelere collega’s. Het verweer van de verslaggever in kwestie: “Ik schrijf op wat ik zie”. Er is nog hoop.

De organiserende omroep AvroTros poogde te sussen - hoewel het natuurlijk toeval kan zijn dat de omroep een extra pr-medewerker invloog. En zie, toen Waylon na het behalen van zijn finaleplek donderdagavond bij zijn hotel werd opgewacht door juichende entertainmentverslaggevers, die zich gewillig lieten onderspuiten door Waylons champage, stond de zanger zélfs de cameraman van het geboycotte AD netjes te woord.

Een overwinning maakt zure druiven zoet. En zorgt dat alle neuzen weer dezelfde kant op staan.

Lees ook: Waylon: Ik kan verschrikkelijk goed tegen kritiek

Heibel in Lissabon: voor kritische journalisten heeft Waylon geen goed woord over. Hij weigert nog te praten met het AD en de Telegraaf, om hun 'zure verslaggeving'. 


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Deel dit artikel

De persruzie was dit jaar hèt verhaal rondom de Nederlandse inzending