Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Violist Herman Krebbers (1923-2018) was een vaderlijke leraar

Cultuur

Sandra Kooke

Herman Krebbers in 2001. © ANP Kippa
Naschrift

Jarenlang was Herman Krebbers (1923-2018) een spil in de Nederlandse muziekwereld. Zijn invloed is nog altijd groot.

Als violist Herman Krebbers met één woord moet worden omschreven, is dat toewijding. Als concertmeester van het Concertgebouworkest zat hij minimaal een half uur voor de repetitie al op het podium te studeren. “Als een optreden de ene dag goed was gegaan, zou hij de volgende dag toch proberen om het nog beter te doen,” zegt violist Wouter Vossen, die een van zijn vele leerlingen was.

Lees verder na de advertentie

Krebbers, die woensdagmiddag op 94-jarige leeftijd overleed, stond decennialang in het brandpunt van de Nederlandse muziekwereld. Hij was concertmeester bij het Residentie Orkest en later bij het Concertgebouworkest, hij was een geliefd duo met Theo Olof, speelde in het Guarneri Trio en had een grote solocarrière. In het buitenland stond hij bekend als de Nederlandse Paganini.

“Een echte meesterviolist met een nobele klank, die je aandacht vasthield”, noemt Vossen hem. Annebeth Webb, violiste in het Concertgebouworkest en ook leerling van Krebbers, roemt zijn zangerige klank, die te danken is aan een ruim gebruik van de stok en een fenomenale beheersing van de streek.

Kultuurkamer

De start van zijn muziekleven was niet gemakkelijk. Op twaalfjarige leeftijd moest Krebbers bij vreemden in Amsterdam in huis wonen om aan het muzieklyceum bij de beroemde pedagoog Oskar Back te kunnen studeren. Zijn ouders konden de studie niet betalen en hij realiseerde zich al jong dat hij financieel afhankelijk was van andere mensen. Dat hij die moeilijke tijd heeft kunnen doorstaan, dankte hij aan de vriendschap met de in 2012 overleden Theo Olof, zo zei hij zelf in een interview in Trouw.

Die vriendschap werd de rode draad van zijn verdere muziekleven. Direct na de oorlog kreeg Krebbers een speelverbod van twee jaar, omdat hij in de oorlog lid was geweest van de Nederlandse Kultuurkamer. Maar in 1950 kwamen Krebbers en Olof weer bij elkaar, toen zij beiden concertmeester werden van het Residentie Orkest. Na een concert gingen ze vaak samen in een van de cafés naar zigeunermuziek luisteren. In 1962 stapte Krebbers over naar het Concertgebouworkest, twaalf jaar later maakte Olof de overstap ook.

Ongelukkige val

Naast dit werk gaf hij soloconcerten, duoconcerten met Olof, speelde hij kamermuziek en gaf hij les. In 1979 kwam daar door een ongelukkige val uit een boot een einde aan. Het kapsel van zijn rechterschouder scheurde en het zou tien jaar duren voor hij weer kon spelen. Tegen die tijd was zijn lespraktijk zo groot, dat hij besloot daarmee verder te gaan.

“Hij kende alle muziek voor viool uit zijn hoofd,” zegt Webb. “Orkestpartijen, solo’s, sonates. Hij had een fotografisch geheugen. Veel goede pedagogen hebben die stukken nooit uitgevoerd, hij wel. Hij was een vaderlijke leraar, die wilde dat je op een plek terechtkwam waar je gelukkig was. Dat ik tweede violist in een orkest wilde worden, heeft hij gewoon gestimuleerd.”

Bijna dagelijks ervaar ik nog hoe hij me richting heeft gegeven. Lange tijd heb ik na belangrijke optredens met hem gebeld.

Violist Wouter Vossen

Als concertmeester van het Residentie Orkest staat Vossen nu in de voetsporen van zijn mentor. “Dat betekent veel voor me. Bijna dagelijks ervaar ik nog hoe hij me richting heeft gegeven. Lange tijd heb ik na belangrijke optredens met hem gebeld, de laatste jaren ging dat niet meer. Maar ik heb nog altijd veel aan hem. Op Koningsdag speelde ik de solo in ‘Sheherazade’van Rimsky-Korsakov. Toen heb ik bij de voorbereiding dankbaar gebruik gemaakt van zijn aantekeningen.”

Lees ook:

De viool is eindelijk verkocht

Op zijn achtentwintigste kocht violist Herman Krebbers zijn Bergonzi. In 2005 verkocht hij hem, na 53 jaar lief en leed te hebben gedeeld, aan het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

Deel dit artikel

Bijna dagelijks ervaar ik nog hoe hij me richting heeft gegeven. Lange tijd heb ik na belangrijke optredens met hem gebeld.

Violist Wouter Vossen