Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Veeleisend Radiohead waardige afsluiter Best Kept Secret

cultuur

Joris Belgers

Frontman Thom Yorke. © ANP

Misschien vroeg Radiohead veel vanavond. Misschien gaf de band het publiek niet altijd waar het om vroeg, maar met een propvolle show van meer dan twee uur sloot Radiohead zondagavond waardig de vijfde editie af van popfestival Best Kept Secret, dat de afgelopen drie dagen plaatsvond in safaripark Beekse Bergen.

Net als Arcade Fire gisteravond was Radiohead dit jaar een absolute topboeking. Met zulke wereldbands op het middelgrote Best Kept Secret verraste organisator Friendly Fire de fans, maar ook festivals als Lowlands en Pinkpop - beide van concurrent Mojo Concerts. Vandaar dat Best Kept Secret makkelijk uitverkocht, en het afsluitende optreden vanavond net als een dag eerder was omgeven door torenhoge verwachtingen.

Radiohead weet zich twintig jaar na hun meesterwerk 'OK Computer' nog altijd een van de grootste bands ter wereld. Vooral dankzij 'A Moon Shaped Pool', het album dat vorig jaar verscheen, zes jaar na het minder ontvangen 'The King of Limbs'. Maar ook dankzij de livereputatie van het vijftal uit het Engelse Oxfordshire, waar nog maar weinig sleet op lijkt te komen. Glorieerden ze vorig jaar nog in de Amsterdamse AFAS Live, nu bewezen nog altijd een waardig festivalafsluiter te zijn.

Geliefder nog bij het publiek dan Arcade Fire een dag eerder: vanavond was het nog eerder, nog drukker voor het hoofdpodium. En dat ondanks concurrentie van Soulwax en Thundercat, toch ook niet de minsten.

De tekst gaat verder onder de foto

Lees verder na de advertentie
© ANP

Kippenvel

Met de lichten uit kwamen ze op - als orkestmuzikanten hun instrumenten stemmend, terwijl frontman Thom Yorke zijn bandleden dirigeerde naar het begin van 'Daydreaming': Jonny Greenwood haast ín de piano gebogen, zijn gezicht zou het grootste gedeelte van het concert verborgen blijven achter dat sluikse haar. Meteen was het stil op het veld, onder lichte hypnose, door de bedwelmende opener en de meewuivende lichten. Dat werd doorgezet in 'Desert Island Disk'. Daarna mocht bassist Colin Greenwood er vol in, met die ziedende baslijn van 'Ful Stop' en ratelende staccato-drums van Phil Selway. De band was los, het publiek ook - al bleek dat voor even. 

Na dit begin van het nieuwe album werd verder teruggegaan in de catalogus, naar het ritmische '15 Step' (sambaballen!) en het stuwende 'Myxomatosys', waarbij Selway geholpen werd door de van Portishead geleende tweede drummer Clive Deamer. 

En dan, een half uur bezig, kippenvel bij 25.000 man. 'Pyramid Song'. Dat gekke ritme, Jonny die de gitaar als huilende cello bespeelde, maar vooral die gepijnigde stem van Yorke die door alles en iedereen heen ging.

Niet makkelijk

© ANP

Toch is Radiohead niet altijd een makkelijke band - door de afstandelijke podiumhouding, om hun muziek, om de uitvoering ervan. Of om de manier waarop Yorke danst, geheel verscholen in zijn eigen wereld, slingerend  als een epilepticus. De vijf, nu dan zes, kunnen lastig zijn omdat ze er niet voor terugdeinzen om op het podium hun oude materiaal onder de loep te nemen. Het risico dat dat soms mis gaat en de luisteraar de weg kwijtraakt, nemen ze voor lief.

Halverwege het concert schotelde de band het festivalpubliek een behoorlijk taai blok voor, met een teveel aan experimenteerdrift op 'Climbing up the Walls', een ratelend 'Identikit', en een knotsgek 'Idioteque'. Johnny Greenwood speelde onverstoorbaar met zijn knoppenkastjes, Yorke's stem manipulerend, om soms even de controle te verliezen terwijl de rest van de band stoïcijns de fundering eronder metselde. 

Indrukwekkende stilte

Maar bij de indrukwekkende stilte waarmee Yorke alleen met gitaar 'Exit Music' inzette, bleek dat het publiek hem nog altijd volgde. Het bleek een keerpunt naar het behoudener, toegankelijker einde van de avond, met het prachtige 'Street Spirit'  als hoogtepunt, de toegift met het dromerige 'Nude', en weer een klassieker, de drietrapsraket van 'Paranoid Android' en het prachtig bedwelmende 'Reckoner'. Publieksverwachtingen om 'Creep' en 'Karma Police' werden koppig genoeg niet ingelost, maar met het stuwende 'There There' knalde de avond uit.

Nu had er misschien wat meer peper in gemogen en de band vroeg soms erg veel van het publiek, een dikke twee uur lang. Radiohead vulde een avond om goed bij op te letten, en gaf een concert waar nog wel even over gediscussieerd zal worden. Daarmee kreeg deze feestelijke, en zonovergoten lustrumeditie van Best Kept Secret dan toch een geweldig avontuurlijke afsluiter, die past bij de statuur van het festival. 

Trouw.nl is vernieuwd. Vanaf nu is onbeperkte toegang tot Trouw.nl alleen voor (proef)abonnees.

Deel dit artikel

Advertentie

Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang tot Trouw.nl.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden

Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.