Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Van juffrouw naar mevrouw: Pamela Druckerman beschrijft de begeerlijke oudere Parisienne

Cultuur

Laura van Baars

Simone Signoret op 42-jarige leeftijd met haar man Yves Montand in een restaurant in Parijs, 1963. © Getty Images

Wat inspireerde de kunstenaar? Letter& Geest zoekt beelden en dwarsverbanden. Deze week de begroeting door een Parijse ober van Pamela Druckerman.

Toen zij de 40 net gepasseerd was, werd de Amerikaanse journaliste Pamela Druckerman in een Parijs’ café voor het eerst aangesproken met ‘madame’. Ze zag er lang jeugdig uit, kon steeds doorgaan voor ‘mademoiselle’. Maar vanaf die eerste ‘bonjour, madame’ merkt ze dat mannen haar op straat alleen nog nakijken als ze zich opdoft en vrienden haar vragen of ze ‘moe’ is als ze zich niet opmaakt. Druckerman, die al een opvoedbestseller op haar naam had staan, komt op het idee om over die overgang, van juffrouw naar mevrouw, een volgend boek te schrijven: ‘Volwassenen bestaan niet. En andere dingen ik pas rond mijn veertigste begreep’.

Lees verder na de advertentie
Goedverzorgde Parisiennes die zich altijd muze blijven voelen. Over zulke vrouwen schrijft Druckerman

Rijpere vrouwen in Parijse cafés, het liefst associeer je ze met een ruimte van geest die ze via hun sigaret naar binnen zuigen. Goedverzorgde Parisiennes die zich altijd muze blijven voelen, of student. Over zulke vrouwen schrijft Druckerman.

Absint

De beroemdste portretten die we kennen van tragische cafébezoeksters komen natuurlijk van schilders. Edgar Degas toont weinig mededogen, bijvoorbeeld met ‘De absintdrinkster’. Doodeenzaam staart die voor zich uit naast een ongeïnteresseerde man in een café. Een verbroken verloving? Een uitgedoofd huwelijk? Henri de Toulouse-Lautrec toont de liederlijk over haar tafeltje hangende, afgetakelde prostituee in ‘De kater’. Allemaal dames die niet oud zijn, maar ook niet langer jong. De schilders laten ons alleen nog naar deze vrouwen kijken omwille van het medelijden.

Minder roem verwierf hun tijdgenoot met een positiever vrouwbeeld: Paul Quinsac. Hij toont een uitdagend limonade drinkende jonge weduwe in ‘Au café’. Keurig in de rouw, maar alles behalve droevig. Ook vrolijk stemmend zijn de caféfoto’s van de ‘Simones’ - de Beauvoir of Signoret - omringd door leuke mannen: de iconen van de intellectuele bohème. Leeftijd is hier niet zielig, al bedroog Yves Montand zijn vrouw Signoret al. “De eerste veertig jaar leveren je de tekst, de volgende dertig jaar voorzien je van het commentaar”, zei Schopenhauer. En dan kende hij het door het leven getekende, mooie hoofd van de oudere Signoret niet eens.

Het is maar hoe je kijkt, naar die vrouw op de grens tussen jong en oud. Als vrouw hoop je natuurlijk dat die ober bij zijn begroeting die wijsheid in de ‘madame’ herkent, en niet de absintdrinkster. Maar zo vanzelfsprekend is dat niet, las ik bij Druckerman. Om die begeerlijke oudere Parisienne te blijven, geeft zij tips. Die zijn ‘Frans’: van een sexy triootje tot het opzijzetten van het ego en het, uiteindelijk, ontdekken van het zelf.

Pamela Druckerman
Volwassenen bestaan niet
Balans; 240 blz. €21,95

Lees ook:

Waarom Franse kinderen wel stil zitten aan tafel

Druckerman legt uit waarom Franse kinderen niet met eten gooien.

Deel dit artikel

Goedverzorgde Parisiennes die zich altijd muze blijven voelen. Over zulke vrouwen schrijft Druckerman