Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Van Elvis naar Trump in The King, een hoogst energieke roadmovie

Cultuur

Belinda van de Graaf

© filmdepot
recensie

The King

Lees verder na de advertentie

Regie: Eugene Jarecki

★★★★☆

De Amerikaanse regisseur Eugene Jarecki rijdt in een Rolls Royce door Amerika. Niet zomaar een bolide, maar de voormalige Rolls van Elvis Presley uit 1963. Jarecki wist de auto voor zijn nieuwe film op de kop te tikken, monteerde er verschillende camera’s in en rijdt ermee langs de plekken die een rol speelden in Elvis’ leven. Hij koerst naar Tupelo (Mississippi), waar Elvis werd geboren. Daarna door naar Memphis (Tennessee), waar hij naar de middelbare school ging en in de kerk naar de zangers luisterde. Onderweg nodigt hij mensen uit om een stukje mee te rijden. Een klein meisje, Elvis-fan, zingt zich op de achterbank de longen uit het lijf. Anderen halen herinneringen op, weer anderen plengen een traantje. 

De Rolls Royce van Elvis werkt als een tijdmachine. Maar daar blijft het niet bij, Jarecki heeft een ambitieuzer plan. Hij paart de opkomst en ondergang van Elvis aan de opkomst en neergang van Amerika. ‘The King’ is een film uit het Trump-tijdperk die speels, maar indringend onderzoekt hoe een blaaskakerige miljonairszoon op het presidentiële pluche kon komen. Het is een vanzelfsprekende ontwikkeling, zo redeneert de film. De Amerikaanse Droom bestaat niet meer. Het gaat alleen nog maar om geld. 

Jarecki toont de opkomst van Elvis. Een witte jongen die de zwarte muziek ontdekt en daarmee de blits maakt. Er waren fantastische zwarte muzikanten, Little Richard en Chuck Berry, maar in het gesegregeerde Amerika werd Elvis ‘The King of Rock ‘n Roll’. Omdat hij, zo betoogt de film, als blanke muzikant de juiste persoon was om aan het publiek te verkopen. 

‘Verkopen’ is het sleutelwoord. Elvis wordt meer en meer een Amerikaanse ‘poster boy’, getuige ook een reeks bekende commentatoren die om en om plaats nemen op de achterbank, waaronder Alec Baldwin (die Trump speelde in het satirische tv-programma ‘Saturday Night Live’), Ethan Hawke en Chuck D van Public Enemy. Tezamen vertellen die medereizigers het verhaal, terwijl Jarecki een weelde aan archiefmateriaal uitstort. 

Trump belichaamt eigenlijk alles wat Elvis Presley doodde

Elvis vervult zijn dienstplicht in Duitsland en laat zich als Private Presley voor het karretje spannen van het Amerikaanse leger. Verdovende middelen doen ondertussen hun intrede. In Hollywood, waar hij ook naartoe wordt gelokt, doet hij lopendebandwerk in jolige B-films. Zijn manager, Colonel Tom Parker, is de Dagobert Duck in het verhaal, met dollartekens in de ogen. En zo bouwt Jarecki een betoog op waarin politiek en popcultuur steeds meer verweven raken.

Vegas

Jarecki stuurt de Rolls Royce uiteindelijk naar Las Vegas, de ultieme leegte in. Elvis deed er twee shows per dag, veertig dagen achter elkaar, zonder onderbreking. Een machine in zijn eigen fabriek. Wereldberoemd, superrijk, gedrogeerd en wezenloos. 

Het is volgens de makers ook de ‘ontwikkeling’ die Amerika doorliep. Elvis eindigde in Graceland, een pompeus landgoed als de ultieme getuigenis van het kapitalisme. Logisch, zegt Jarecki, dat de eigenaar van Trump Tower tenslotte in het Witte Huis belandde. Hij is bezeten van geld, beziet de wereld als een business.

Trump belichaamt eigenlijk alles wat Elvis Presley doodde. Dat is de uitkomst van deze hoogst energieke, inventieve roadmovie. Een soort tijdcapsule naar een verloren wereld.

Vind hier de nieuwste films besproken door onze recensenten

Lees ook:

Heerlijk herkenbaar Elvis imiteren in ‘Elvis & Nixon’

In de week van Elvis’ veertigste sterfjaar komt er een film uit die gebaseerd is op de historische ontmoeting in het Witte Huis tussen Elvis en president Richard Nixon.

Deel dit artikel

Trump belichaamt eigenlijk alles wat Elvis Presley doodde