Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Thomas Acda als een geweldige, onhandige goedzak

Cultuur

Bianca Bartels

Thomas Acda als Tevye © ANP Kippa
Recensie

Musical
Theateralliantie/Stage Entertainment
Fiddler on the Roof
★★★

Er was de afgelopen weken ophef over regisseur Ruut Weissman, die werd beschuldigd in het kader van #MeToo. Sommige theatermakers weigerden afgelopen zondag naar de première van 'Fiddler on the Roof' te gaan. In overleg met de producent besloot Weissman zelf weg te blijven. Tot verdriet van de cast, die op een inlegvelletje in het programmaboekje verklaarde de beschuldigingen aan zijn adres niet te herkennen. 'Liever hadden we uw applaus met onze regisseur gedeeld.'

Lees verder na de advertentie

Dat applaus kwam er, en terecht: Weissman maakte een indrukwekkend mooie musical, met puur spel waarbij we ook ingetogen laagdrempelige joodse rituelen zien.

Als een vogel iets krijgt met een vis, waar moeten ze dan hun huisje bouwen? Tevye, een arme joodse melkboer, begin 20ste eeuw, en vader van vijf dochters, krijgt nogal wat dilemma's voor zijn kiezen.

De tradities van zijn familie, zijn geloof en zijn volk in het Oekraïense dorpje Anatevka zijn zijn houvast. 'Als we geen tradities zouden hebben, stonden we er net zo wankel bij als die vioolspeler op het dak', stelt hij.

Maar er wordt gemorreld aan die tradities, vooral door zijn drie dochters die niet de juiste mannen willen trouwen: te arm, te radicaal en de laatste zelfs christelijk. Uit liefde laat hij ze uiteindelijk gaan, maar de laatste valt hem zwaar. De vogel en de vis. Hij ziet niet hoe dat goed kan aflopen.

Tevye moet ook Anatevka loslaten, samen met de andere joodse inwoners. En zo is Fiddler on the Roof (1964) dus ook een verhaal over vluchten, wat het helaas nog steeds actueel maakt.

Opvallende casting

Het zijn zware thema's, maar de humor (script: Joseph Stein) houdt het licht doordat Tevye komische onderonsjes met God heeft. De opvallende casting van Thomas Acda als Tevye pakt daarbij goed uit.

Het duurt even voor je Acda vergeet, maar uiteindelijk is hij een geweldige Tevye: een eerlijke, onhandige goedzak onder het juk van zijn sterke vrouw, en die worstelt met zijn autoriteit als gezinshoofd. Maar ook: een liefhebbende man waar je van gaat houden. De nieuwe vertaling van Rob de Graaf sluit aan bij de regie: net zo puur. De toon van de taal is van nu, zonder dat er geforceerd is gemoderniseerd.

Warme arrangementen

De muziek van Jerry Bock blijkt nog altijd ijzersterk, met vrolijke én melancholische melodieën die eindeloos blijven hangen - en van warme arrangementen voorzien door Jeroen Sleyfer. Hoewel een paar personages minder sterk zingen is het ensemble als geheel sterk, met als uitschieter Hanna van Vliet (Hodel).

Veel lof ten slotte voor de choreografieën van Pim Veulings. Alledaagse bewegingen vormde hij om tot dans door ze te herhalen en te vergroten. Een zwaai met een arm, het verplaatsen van een stoel, het ballen van een vuist.

Zo organisch, zo puur en daardoor zo raak.

Lees meer theaterrecensies op Trouw

Deel dit artikel