Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Slijtvast Arcade Fire overrompelt in Ahoy

Cultuur

Joris Belgers

De Canadese indieband Arcade Fire met o.a. leadzanger Win Butler en zijn vrouw Régine Chassagne tijdens hun optreden in Ahoy op 11 juni 2018. © Paul Bergen
Recensie

POP
Arcade Fire
Infinite Content Tour
★★

Het eerste kippenvel-moment komt al vroeg op de avond. Zanger Win Butler draagt ‘Rebellion (Lies)’ op aan Eberhard van der Laan, hij had gehoord dat het diens favoriete nummer was. Inderdaad sloot de overleden burgemeester van Amsterdam die memorabele Zomergasten-aflevering vorig jaar af met de Best Kept Secret-opname van juist dat nummer. Het heeft dan ook alles in zich wat Arcade Fire zo goed maakt: weliswaar een tikkeltje bombastisch, maar met een soort melancholische aanvaarding dat dingen nu eenmaal veranderen, maar dat dat nog niet wil zeggen dat jíj daar niks aan kunt doen.

Lees verder na de advertentie
Het eerste kip­pen­vel-mo­ment komt al vroeg op de avond: zanger Win Butler draagt 'Rebellion (Lies)' op aan Eberhard van der Laan

Ergens is het jammer dat de Canadese indieband afwijkt van dat idioom op hun vorig jaar verschenen ‘Everything Now’, muzikaal hun minste plaat, waarop het concept belangrijker was dan de muzikale inhoud. Alles is overal direct verkrijgbaar, het publiek wil alles nú. Maar of we van al die oneindige content gelukkiger worden, valt te bezien.

Tijdens de bijbehorende tournee, die gisteravond het Rotterdamse Ahoy aandeed, komen juist die nieuwe nummers niet zo sterk binnen als de rest. Zeker bij ‘Chemistry’ of ‘Put Your Money On Me’ verslapt duidelijk de aandacht. Dat geldt niet voor de euforische single ‘Everything Now’, waarmee het concert opent, en het ziedende ‘Creature Comfort’, tegen het eind. De band heeft niet de boxring middenin de zaal meegenomen, waarmee het eerste deel van de tournee openende, wel fungeren lichtbundels als weerszijden soms als touwen in de ring – of als kooi, bij het fraaie ‘My Body Is A Cage’.

Overrompelend

Sowieso is de lichtshow overrompelend: die paarse gloed waarin Régine Chassange baadt tijdens haar ‘Sprawl II’, de zilveren disco op die enorme spiegelbal, waaronder de zangeres tijdens ‘Reflektor’ laserlichten afschiet, de nevel tijdens ‘Creature Comfort’ en de toepasselijke silhouetten tijdens ‘Power Out’.

De gelaagde muziek zit kraakhelder in de mix, de details zijn tot de panfluit aan toe te horen

En wat blijft het negenkoppige geheel een heerlijke liveband. Met Win Butler als stuurse aanvoerder, zijn vrouw Chassange als bliksemafleider, broer Will Butler als de knotsgekke stuiterbal en muzikanten als Richard Reed Parry, Sarah Neufeld en drummer Jeremy Gara (strak als een metronoom!) als het slijtvaste motorblok. Ze wisselen voortdurend van instrument en buitelen om elkaar heen, maar gaan bovenal compleet op in wat ze doen. De gelaagde muziek zit kraakhelder in de mix, de details zijn tot de panfluit aan toe te horen.

Nee, op Arcade Fire zit nog altijd weinig sleet. Het geeft misschien te denken dat ze sterk leunen op oud materiaal, waardoor hun concerten de afgelopen jaren grofweg langs dezelfde lijnen verlopen. Wat in Ahoy gelukkig nog altijd - met ‘Wake Up’ in de toegift - uitmondde in een euforische ervaring. 

De nieuwste recensies pop, klassiek, wereldmuziek en optredens leest u in dit dossier.

Deel dit artikel

Het eerste kip­pen­vel-mo­ment komt al vroeg op de avond: zanger Win Butler draagt 'Rebellion (Lies)' op aan Eberhard van der Laan

De gelaagde muziek zit kraakhelder in de mix, de details zijn tot de panfluit aan toe te horen