Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Schrijfster Fleur van der Bij is op zoek naar de man die haar zusje doodreed

Cultuur

Sander Becker

Uitsnede uit de omslag van 'Verkeersslachtoffer 22/10'
Vandaar dit boek

Een bekende of minder bekende persoon vertelt wekelijks waarom we een boek écht moeten lezen. Fleur van der Bij (1981) is schrijfster, journalist en historica.

Je kunt mijn boek lezen als een pamflet. Het is een pleidooi om anders om te gaan met het leed van verkeersslachtoffers. Vaak klinkt de roep om de daders zwaarder te straffen. Alsof de huidige strafmaten onvoldoende erkenning zijn van het verdriet van de nabestaanden. Maar een hogere straf neemt het leed niet weg.

Lees verder na de advertentie

Ylse

Nabestaanden hebben meer aan duidelijkheid over de toedracht. Maar daders beroepen zich vaak op hun zwijgrecht. De nabestaanden blijven dan in onzekerheid. Dat is nadelig voor de verwerking van het leed.

Ik spreek uit ervaring. Mijn 12-jarige zusje Ylse werd op 22 oktober 1996 op de fiets doodgereden door een automobilist. Ik was 15. Alle aandacht ging destijds naar het verdriet van mijn ouders. Voor mijn gevoel was geen plaats. Ik moest me groothouden.

Thuis was de automobilist nooit ter sprake gekomen

In mijn debuut ‘De Nijl in mij’ heb ik vorig jaar laten zien hoe ik daardoor een onverwerkt trauma opliep. Ik belandde in een isolement. Uiteindelijk kreeg ik zelfs een psychose en een bipolaire stoornis. Het werd een complete vulkaanuitbarsting.

 Het kostte me jaren om erbovenop te komen en te begrijpen hoeveel impact het ongeluk op mij heeft gehad. Pas daarna kreeg ik ruimte om na te denken over de automobilist die het ongeluk had veroorzaakt. Wat betekende het ongeluk eigenlijk voor hém? Hoe was het hém vergaan in de jaren na de klap?

Thuis was hij nooit ter sprake gekomen. Ik hoorde pas jaren later bij toeval hoe hij heette. De zoektocht naar hem was het laatste wat ik nodig had om het trauma te verwerken. Ik wilde me tot de dader leren verhouden. Dat werd het startpunt voor mijn tweede boek.

Stint

 Aanvankelijk was ik niet van plan om er een boek over te schrijven. Dat kwam pas vorig jaar, door de reacties op mijn eerste boek. Op een bijeenkomst voor lotgenoten waar ik sprak, vertelden nabestaanden me hoeveel ze in mijn verhaal herkenden. Dat gaf me de indruk dat ik er meer mee moest doen. Ook in het nieuws denderden de verkeersongelukken door, zoals met de Stint. Op een bepaald moment ontwaakte de activist in mij. Ik besloot een boek te schrijven waarin ik mijn eigen leed in een maatschappelijke context plaats. Het gaat dus niet alleen over mijn verhaal, maar ook over bermmonumenten, politiek en rechtspraak.

Een heikel punt is dat daders vaak blijven zwijgen op aanraden van hun advocaat, terwijl nabestaanden duidelijkheid willen. Waarom zegt een rechter niet tegen de dader: ‘Ik waardeer het als u open bent. Ik zal u dan milder straffen’. Dat zou enorm helpen. Omgekeerd willen veel daders niets liever dan vergiffenis. Daarom werkt het goed als zij met de nabestaanden in contact komen. De meeste daders zijn trouwens helemaal geen ‘dader’, maar meer een toevallige ‘veroorzaker’. Ze lijden vaak zwaar onder het ongeluk. Zeker in zulke gevallen heeft een gesprek zin.

Je hebt natuurlijk ook de categorie ‘verkeershufters’ die bewust te hard rijden en in herhaling vervallen. Die klootzakken kun je het beste zo hard mogelijk straffen. Maar zij zijn sterk in de minderheid. Zelf heb ik geen wraak- gevoelens meer, zo ik die al ooit heb gehad. Ik ben een nuchtere Friezin. Het leven stelt je nou eenmaal op de proef, daar kan ik de veroorzaker van het ongeluk niet voor verantwoordelijk houden. Ik heb de indruk dat hij het niet expres heeft gedaan en dat hij er zelf ook lang mee heeft geworsteld. Daardoor kan ik hem vergeven. Na 22 jaar kan ik het onderwerp eindelijk laten rusten.

Verkeersslachtoffer 22/10. Op zoek naar de man die mijn zusje doodreed
Fleur van der Bij

Querido Fosfor; 176 blz. € 15,-

Lees hier meer van vandaar dit boek.

Deel dit artikel

Thuis was de automobilist nooit ter sprake gekomen