Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pietje's streken zijn niet meer van deze tijd

Cultuur

Henny de Lange

Review

De Nederlandse jeugdfilm 'Pietje Bell 2: De jacht op de tsarenkroon' trok sinds de première vorige week ruim 45000 bezoekers. Trouw bekeek de film met vier leeftijdgenoten van Pietje Bell.

AMSTERDAM - ,,Wat is een schavuit?'', vraagt Joris (9). Matthijs (10) weet het niet en ook Annemiek en Sophie (allebei 10) halen de schouders op. ,,Een schoffie?'', oppert Sophie.

De film 'Pietje Bell 2: de jacht op de tsarenkroon' is net begonnen en de hoofdpersoon heeft in de eerste minuten al een ruit ingegooid tijdens een sneeuwballengevecht. En zo krijgt de schavuit Pietje Bell het meteen aan de stok met de zure drogist Geelman en diens zoon Jozef. De kinderen lachen wat zuinig: ze moeten er nog even inkomen. Ze hebben alle vier deel 1 gezien en (her)kennen de personages, maar het duurt vrij lang voordat zich een verhaallijn ontwikkelt. ,,Wanneer gaat het nou over de tsarenkroon?'', vragen ze zich na een kwartier af. Maar daarna hoor je ze niet meer over de kroon, die pas op tweederde van de film echt een rol gaat spelen.

Vooral de verwikkelingen rond de verloving van Pietje's zus Martha met krantendirecteur Paul Velinga en de bemoeienissen van de jaloerse Jozef Geelman, oogsten veel lachsalvo's. Ook volgen de kinderen gretig de gang van zaken op de school van Pietje Bell, waarbij de sympathieke meester Ster hoorbaar waardering krijgt. ,,Onze eigen meester doet wel eens leuk, maar deze meester is pas echt aardig'', vinden Sophie, Joris en Matthijs die bij elkaar in de klas zitten. De jongens verbazen zich erover dat in de tijd van Pietje Bell kennelijk meer mocht op school. Joris: ,,Wij krijgen snel strafwerk, terwijl we minder ondeugende dingen doen dan Pietje Bell.'' Matthijs: ,,Vechten in de klas... dat moeten wij niet doen.''

In de pauze zijn ze het er over eens: Pietje Bell is ondeugend, maar om de reacties van anderen op zijn streken moeten ze harder lachen. Het wat dommige jongetje in de klas die braaf nadoet wat Pietje Bell hem heeft ingefluisterd en zo de meester tot razernij brengt, dat is pas lachen. En ook het jaloerse ettertje Jozef Geelman vinden ze het einde, vooral in de scène op het strand waar de drogistenzoon ondervindt wat er gebeurt als je met een zelfgebreide zwembroek te water gaat.

,,Pietje Bell is ondeugend en krijgt overal de schuld van, maar hij is ook wel lief.'' Matthijs vindt zichzelf ondeugender. Neem nou die scène waarin Pietje onder tafel de veters aan elkaar knoopt van de gasten op de verloving van Martha en Paul. Dat heeft Matthijs ook wel gedaan, 'maar dan véél erger'. ,,Ik deed dat op de begrafenis van mijn opa...''

Ook Joris vindt het niveau van Pietje's streken niet van deze tijd. ,,Met een katapult schieten?'' Zelf zou hij een hondedrol in een krant stoppen en die voor het politiebureau in de fik steken. ,,Als de agenten het vuur dan uittrappen, zitten hun voeten onder de stront.''

Dat er in het verleden kritiek was op de boeken van Pietje Bell, omdat zijn kwajongensstreken de jeugd maar op slechte gedachten zouden brengen, kunnen de kinderen zich niet voorstellen. Matthijs: ,,Misschien waren ze toen niet zoveel gewend, maar ik vind het meevallen.'' Toen het eerste boek van Chris van Abkoude in 1914 bij Kluitman verscheen, oordeelde de 'Gids voor Lectuur voor Kinderen' dat Pietje Bell 'geen verkieslijke vriend' was. En het orgaan De School met den Bijbel waarschuwde: ,,Deze prikkellectuur doet kinderen veel kwaad.'' In de Rotterdamse openbare bibliotheek werd het 'opruiende' boek zelfs jarenlang geweerd. Maar één streek van Pietje Bell kan niet door de beugel, vinden ze alle vier. Dat is wanneer hij met een beroete hand het beeldmerk van de Bende van de Zwarte Hand op de bruidssluier van zijn zus heeft gedrukt. ,,Zoiets doe je niet.''

Wat de kinderen erg aanspreekt in de film is de sfeer die wordt opgeroepen. Ze hebben het gevoel in een 'heel gezellige ouwe stad' te zijn beland, 'waar iedereen elkaar kent'. Met een oog voor details, dat volwassenen vaak ontberen, sommen ze op wat ze hebben gezien aan tijdgebonden beelden. Joris signaleerde de antieke auto's, Matthijs de huizen van vroeger en Annemiek de ouderwetse etalages.

Ze zijn alle vier dol op tekenfilms en kijken regelmatig naar zenders als Fox Kids en Nickelodeon. Ook daarom is Pietje Bell zo leuk, omdat 'dat soort kinderfilms van vroeger' haast nooit op tv te zien zijn. En wat ook prettig is, is dat de film niet eng is of griezelig. Annemiek: ,,Ik vind het wel fijn dat je er niet naar van gaat dromen.''

Deel dit artikel