Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pierre Kemp was een levendige literaire eenling

Cultuur

Janita Monna

Janita Monna schrijft wekelijk over poëzie voor Trouw. © Maartje Geels
Poëzie

Een dichtbundel koop je natuurlijk niet vanwege het auteursportret. Toch kan dat soms een mooie extra zijn. 

Neem de foto van Pierre Kemp in ‘Het regent in de trompetten’, de onlangs verschenen bloemlezing uit het werk van de Limburgse dichter. Hij staat er schrijvend op afgebeeld, keurig in pak, zittend op een ribcord fauteuil, een klein notitieblokje op schoot. De foto moet genomen zijn in de trein, de plaats waar Kemp een groot deel van zijn oeuvre schreef. Reizend tussen huis en werk.

Lees verder na de advertentie

Het is geen onbekend portret, maar het blijft een prachtig tijdsbeeld. En die statige bank die allang uit de treincoupés verdwenen is, doet je beseffen dat ook dit oeuvre lang geleden geschreven werd. Want dat is aan de gedichten zelf eigenlijk nauwelijks te merken.

Pierre Kemp overleed in 1967, dit jaar vijftig jaar geleden. In 1914 publiceerde hij zijn eerste gedichten, maar ‘Stabielen en passanten’ uit 1933 wordt gezien als zijn debuut. Kemp was toen al halverwege de veertig.

Literaire eenling 

Hij was een literaire eenling, met een omvangrijk oeuvre - zijn verzameld werk telt drie dikke delen - van merendeels korte gedichten. Daaruit koos Wiel Kusters, die ook de biografie van Kemp schreef, samen met Ingrid Wijk ‘de mooiste’ voor ‘Het regent in de trompetten’.

Het blauw, rood en geel straalt je tegemoet

Het is of de tijd er geen vat op heeft gekregen, zo fris is deze poëzie. En zo kleurrijk. Het rood, geel en blauw straalt je tegemoet als je Kemps verzen leest, overal danst het licht, nogal eens als bron van leven: “Het licht is rond en rolt naar alle kanten / de bergen op en af, de dalen door, / de wezens in en uit en langs de planten / stijgt het de bomen in en gaat het alles voor.”

In de kleine gedichten waarin de natuur alomtegenwoordig is, huizen alledaagse onderwerpen en grote vragen. Kemp bevraagt de tijd, het ouder worden, de dood, ‘de zin van de toon / en de kleur van het leven’. Nieuwgierig onderzoekt hij waar we blijven als we er niet meer zijn. Maar met eenzelfde levendigheid schrijft hij over ‘mooie voetjes’, of het ontstaan van poëzie.

Steevast rijmende poëzie 

Zijn steevast rijmende poëzie is helder en verstaanbaar, vol sprankelende taalvondsten. ‘Neusherinneringen’ is er zo eentje, over hoe geur en herinnering verbonden zijn.

Zwoel is hij evengoed: ‘Ik heb gezien een vrouw met lange ogen’, schrijft hij in een van zijn vele erotisch geladen verzen. En grappig is hij ook: ‘mijn ziel trekt weer haar onderbroek aan’.

Alles is vanuit verwondering verwoord - ‘Ik heb een kindertekening gehuurd / en woon daar nu in.’ Dat maakt het verleidelijk om flink te citeren uit deze bloemlezing.

Deze regels daarom nog, omdat ze zo charmant zijn, zo fijn en zo precies:
De Melkweg is tussen de bomen gevallen
en iedere ster danst er met een blad.

De tekst gaat verder onder de afbeelding 

© uitgeverij

Pierre Kemp
Het regent in de trompetten. De mooiste gedichten van Pierre Kemp
Red. Wiel Kusters & Ingrid Wijk
Vantilt; 168 blz. € 19,95.

In het Bonnefanten- museum in Maastricht is tot 7 januari 2018 de tentoonstelling ‘De hand van Pierre Kemp. Studies, schetsen, werken op papier’ te zien.

© Pierre Kemp



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Het blauw, rood en geel straalt je tegemoet