Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Pauw-met-zonnebril vergeet door te vragen op Sint-Maarten

Cultuur

Maaike Bos

De zonnebril bleef op in ‘Pauw op Sint-Maarten’. © Still van tv
TV-RECENSIE

Jeroen Pauw heeft vanwege ‘Jinek’ weer drie maanden vrij en dus heeft hij tijd voor de ‘leuke extra’s’. 

Voor de NOS reisde hij af naar Sint-Maarten om net als Trouw-collega Hans Marijnissen poolshoogte te nemen van de wederopbouw anderhalf jaar na orkaan Irma. Veel huizen en daken zijn nog kapot, terwijl in juni het nieuwe orkaanseizoen weer ­begint.

Lees verder na de advertentie

Het programma heette ‘Pauw op Sint-Maarten’, en inderdaad, Jeroen Pauw liep en reed, steeds in beeld, rond op het eiland. Kritisch, oprecht geïnteresseerd en goed geïnformeerd natuurlijk, zo kennen we hem. Maar ook in een luchtig blauw bloesje met pom-pom-pom­loopje en zonnebril.

Soms stond hij ergens binnen, nog steeds met zijn zonnebril op. Doe af, joh, dacht ik. (En ik herinnerde me de ‘Pauw’-uitzending met treitervlogger Ismail Ilgun en zijn vriendjes die tegen Pauws zin hun zonnebril op hielden.) Meteen daarna schaamde ik me ervoor dat ik op zijn kleding zat te letten, terwijl het hier een dubbele ramp van formaat betreft.

Pauw en de NOS kozen voor ‘Pauw op Sint-Maarten’ een format à la ‘Danny in Arabistan’

Niet alleen verwoestte Irma het eiland, ook de bureaucratische ramp van wederopbouwgeld dat maar niet doorkomt, is zichtbaar op Sint-Maarten. De Nederlandse regering stelde 550 miljoen euro beschikbaar via de Wereldbank, maar dat geld is door ingewikkelde procedures nog nauwelijks besteed. De filmbeelden van Pauw zijn veelzeggend: zoveel daken nog kapot, zoveel troep nog in de straten.

In Trouw van maandag konden we al lezen waarom er van al die ­euro’s nog geen volkswijken zijn gebouwd. Corruptie, vriendjespolitiek, schaarste aan aannemers en bouwlieden. Maar ja, het grote Sonesta-hotel haalt voor de eigen wederopbouw Chinezen naar Sint-Maarten, zag Pauw. Dan kun je voor die 550 miljoen toch ook andere bouw­vakkers invliegen?

Framing

Ondertussen keek ik niet alleen naar de ravage, maar dus ook naar hoe Pauw ernaar keek, en hoe hij met die mensen sprak. Nee, dat ligt niet aan mij, maar aan het framing-effect van de vormgeving. Het zijn Pauw en de NOS die voor ‘Pauw op Sint-Maarten’ hebben gekozen voor het populaire individualistische format à la ‘Danny in Arabistan’ of ‘Frans Bauer in China’. Alsof de bekende Nederlander extra glans geeft aan het veldgebied. Alsof zijn persoonlijkheid deuren opent, die een neutrale verslaggever niet open krijgt.

Die indruk kreeg ik niet. Eerder stonden zijn luchtige tred en dito lach het doorvragen in de weg. Hij sprak heus de sleutelfiguren, van de premier tot aan Christina Hodge, de officieuze burgemeester van de arme wijk Dutch Quarter, en van de allerarmsten bij de vuilnisbelt tot oud-staatssecretaris Frans Weekers, nu ‘speciaal vertegenwoordiger wederopbouw’ van de Wereldbank. Maar Jeroen Pauw pinde niemand eens flink ergens op vast.

Weekers en Pauw reden naar de giftige vuilnisbelt, de dump, en probeerden er als kwajongens toestemming te krijgen om te filmen. De ­verontreinigde dampen daar zijn een bron van zorg, maar waarom wil Weekers het geld voor de wederopbouw besteden aan een probleem dat er decennia voor Irma ook al was? Het mental health-programma voor getraumatiseerde burgers krijgt dan weer geen cent en behulpzame mensen als Christina Hodge hebben nog steeds geen huis. Na het zien van deze reportage bleven eigenlijk meer vragen open dan beantwoord.

Vier keer per week schrijven Renate van der Bas en Maaike Bos columns over televisie. Meer columns leest u in het dossier.

Deel dit artikel

Pauw en de NOS kozen voor ‘Pauw op Sint-Maarten’ een format à la ‘Danny in Arabistan’